Atos 21
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NTLH
1 E nemone awamɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ sɨpɨxɨ́yo nuranéná nɨyakía mú irɨ́niɨ́ pɨrɨŋwɨ́ yoɨ́ Kosɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane sá weŋwáone nurane pɨrɨŋwɨ́ Rosɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane e dánɨ nurane aŋɨ́ yoɨ́ Pataraɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ niwiékɨ́nɨmearane
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 e nayoarane sɨpɨxɨ́ ámɨ wo Pinisia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ umɨnɨrɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrane omɨ nɨpɨxemoánɨrane nɨŋweámáná nɨmeámɨ nurane nurane
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 pɨrɨŋwɨ́ yoɨ́ Saipɨrasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ wé onamɨŋúmɨnɨ eŋáná nɨmúrorane nurane nurane xwɨyɨ́á re rɨnárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ, “Aŋɨ́ yoɨ́ Taiayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ sɨpɨxɨ́ royá saŋɨ́ e tɨ́wanɨgɨnɨ.” rɨnárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ none Siria pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ apimɨ niwiékɨ́nɨmeámáná
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 e nayoarane ámá Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ nánɨ pɨ́á nemerane ayɨ́ tɨ́nɨ sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú ŋweaŋáná ayɨ́ kwíyɨ́ Gorɨxoyáyo dánɨ Poromɨ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ Jerusaremɨyo nánɨ wí nurɨ xwɨrɨŋwɨ́ mosaxɨpanɨ.” nurayiro
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 sɨ́á none ayɨ́ tɨ́nɨ ŋweaanɨ imónɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ rɨxa óráná aŋɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane ayɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ apɨxɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ niaíwɨ́ tɨ́nɨ nɨneameámɨ nuro rawɨrawá imaŋɨ́ e dánɨ xómɨŋɨ́ nɨyɨkwirane Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwimáná yayɨ́ ninowárɨmɨ
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 none sɨpɨxomɨ pɨxemoánáná ayɨ́ wigɨ́ aŋɨ́ e nánɨ ugɨ́awixɨnɨ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 E nemone Taia pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane aŋɨ́ yoɨ́ Toremesɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémómáná nayoarane ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyo yayɨ́ nɨwirane ayɨ́ tɨ́nɨ sɨ́á ayi sá weŋwáone
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 — ausente —
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 — ausente —
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Oyá aŋɨ́yo nɨpáwirane o tɨ́nɨ sɨ́á wí ŋweaŋáná wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ wo —Xegɨ́ yoɨ́ Agabasorɨnɨ. O Judia pɨropenɨsɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨweapɨrɨ
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 none nɨneaímearɨ orɨŋá ikaxɨ́ nɨnearɨrɨ re eŋɨnigɨnɨ. Poroyá arerɨxɨ́ nurápɨrɨ xegɨ́ wéyo tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ nɨjárɨnɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ rɨŋɨ́pɨ rɨpɨrɨnɨ, ‘Arerɨxɨ́ rɨrí xiáwomɨ Judayɨ́ Jerusaremɨ dánɨ axɨ́pɨ re gwɨ́ nuyiro émáyo mɨnɨ wipɨ́rɨ́árɨnɨ.’ Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ rɨŋɨ́pɨ apɨrɨnɨ.” nearɨ́agɨ
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 none arɨ́á e nɨwiranéná none tɨ́nɨ ámá e ŋweáyɨ́ tɨ́nɨ Poromɨ waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayiŋwanigɨnɨ, “Joxɨ Jerusaremɨ nánɨ mɨyipanɨ.” urɨ́agwɨ aí
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Poro re nearɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né pí nánɨ ŋwɨ́nɨ ŋwɨ́nɨ nearo íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí nipaxɨ́ nikárarɨŋoɨ? Awa nionɨ gwɨ́ nɨjáránáyɨ́, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ nánɨnɨ e nánɨ mɨwarɨŋɨnɨ. Ámɨná Jisasomɨ xɨ́darɨŋagɨ nánɨ nɨpɨkíánáyɨ́, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ nánɨ enɨ warɨŋɨnɨ.” nearɨ́agɨ
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 none omɨ urakipaxɨ́ mimónɨ́agɨ nɨwɨnɨrane omɨ xwɨyɨ́á ámɨ bɨ murɨ́ re rɨnɨŋwanigɨnɨ, “Ámɨnáo ‘Omɨ wímeáwɨnɨgɨnɨ.’ yaiwiarɨŋɨ́pɨ xe wímeáwɨnɨgɨnɨ.” rɨnɨŋwanigɨnɨ.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 E nemone sɨ́á ayɨ́ rɨxa neamúróáná none yúrárɨ́ nemáná rawɨrawá pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Jerusaremɨyo nánɨ nɨyirane
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Sisaria dánɨ ámá none pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ yarɨŋwaé dáŋɨ́ Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ wa tɨ́nɨ nɨyirane awa none aŋɨ́ Nesonoyá —O Saipɨrasɨ pɨrɨŋwɨ́pimɨ dáŋɨ́ worɨnɨ. Eŋíná dánɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xɨ́dagɨ́ worɨnɨ. “Oyá aŋɨ́yo sá owépoyɨ.” nɨyaiwiro nánɨ nɨneaipemeámɨ nɨneayiro e neawárɨgɨ́awixɨnɨ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 E nemone rɨxa Jerusaremɨ nánɨ nɨyirane e rémóáná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ yayɨ́ nɨneairo nɨneamímɨnɨ́agɨ́a
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ Poro tɨ́nɨ none nɨwiápɨ́nɨmeámɨ Jemiso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurane Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa enɨ Jemiso tɨ́nɨ awí eánɨŋáná
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Poro rɨxa yayɨ́ nɨwimáná xɨ́o émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ wáɨ́ nurɨmerɨ́ná Gorɨxo xɨ́oyá wéyo dánɨ wiemeŋɨ́ bɨ bɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiéra úagɨ
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 awa arɨ́á nɨwiróná Gorɨxomɨ seáyɨ e numero re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gwɨ́áoxɨnɨ, negɨ́ Judayɨ́ sɨpí ayá xwé wí Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋagɨ́a joxɨ rɨxa nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ. Ayɨ́ nɨ́nɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eŋíná dánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pimɨ xɨ́danɨro nánɨ sɨ́mɨ́ xeadɨ́pénarɨŋoɨ.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Ayo ámá wí joxɨ nánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Poro émáyɨ́yá aŋɨ́yo nemerɨ́ná negɨ́ Judayɨ́ émáyɨ́ tɨ́ámɨnɨ ŋweagɨ́áyo re uréwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́o Moseso nɨrɨrɨ eaŋɨ́pimɨ pɨ́nɨ wiárɨro sɨwɨ́ negɨ́ arɨ́owa érowiápɨ́nɨgɨ́ápimɨ mɨxɨ́dɨpa ero nero segɨ́ niaíwɨ́ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwipa éɨ́rɨxɨnɨ.” Ámá ayo Poro e uréwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ.’
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 E urɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ arɨ yanɨ́wɨnɨ? Negɨ́ Judayɨ́ Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́á aŋɨ́ rɨpimɨ tɨ́ámɨnɨ ŋweagɨ́áyɨ́ ananɨ joxɨ bɨ́ɨ́pɨ nánɨ rɨxa arɨ́á nɨwipɨ́rɨ́ eŋagɨ nánɨ
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 xwɨyɨ́á none rɨranɨ́ rɨpɨ axɨ́pɨ éɨrɨxɨnɨ. Negɨ́ ámá ŋwɨ́á ŋweagɨ́á waú waú ŋweaŋoɨ.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Joxɨ awa tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨro nene xwɨraimɨmɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨnɨ́a nánɨ yarɨŋwápɨ awa tɨ́nɨ nawínɨ nero ámɨ naŋɨ́ imónɨ́ɨrɨxɨnɨ. E nerɨ́ná waú waú awa wigɨ́ dɨ́á nɨrónɨro xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨro naŋwɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá wiiro epɨ́rɨ́a nánɨ bɨ́ wiíɨrɨxɨnɨ. Joxɨ none rɨrarɨŋwápɨ axɨ́pɨ e nerɨ́ná ámá nɨ́nɨ re yaiwipɨ́ráoɨ, ‘Poro nánɨ neararɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́ mayɨ́rɨnɨ. O enɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ nɨxɨ́dɨrɨ píránɨŋɨ́ yarɨŋorɨnɨ.’ yaiwipɨ́ráoɨ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 E nɨsearɨrane aí eŋíná xwɨyɨ́á nimɨxɨranéná ‘Émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ nɨpɨnɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ uranɨréwɨnɨ?’ nɨrɨnɨranéná re rɨnárɨŋwanigɨnɨ, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨpiaú rɨpiaú pɨ́nɨ wiárɨpaxɨ́ mimónɨnɨ.’ nɨrɨnɨrane payɨ́ re nearɨ wárɨŋwanigɨnɨ, ‘Naŋwɨ́ ámá wí mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́ nánɨ rɨdɨyowá éɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ enɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ siŋwɨ́yo gwɨ́ xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋagɨ nánɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearóná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ.’ Apiaú apiaú nánɨ nearɨ wiowárɨŋwanigɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Poro sá weŋo wɨ́ápɨ tɨ́nɨ ámá ŋwɨ́á ŋweagɨ́á waú waú awamɨ nɨwirɨmeámɨ nurɨ xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ yarɨgɨ́ápa xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa nemáná o aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́á ámá awa xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨnɨ́a nánɨ yarɨgɨ́ápɨ nɨpɨnɨ néɨ́asáná Gorɨxo nánɨ xɨxegɨ́nɨ wonɨ wonɨ rɨdɨyowá wipɨ́rɨ́áyi sɨ́á ayimɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 E nemo sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú awa xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨnɨ́a nánɨ yarɨgɨ́ápɨ rɨxa yoparɨ́pɨ aŋwɨ e imónɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná Esia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Judayɨ́ wí Poro aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro re egɨ́awixɨnɨ. Ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo sɨ́mírírɨ́ nɨwiemero omɨ ɨ́á nɨxero
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 rɨ́aiwá re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ Isɨrerɨyɨ́né rɨxa sɨmɨŋɨ́ neaínɨ́poyɨ. Ámá re roŋɨ́ royɨ́ ámá xwɨ́á nɨmɨnɨ ŋweagɨ́áyo nuréwapɨyemerɨ ámá negɨ́ gwɨ́ axɨ́ imónɨŋwárí nánɨ uréwapɨyirɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ uréwapɨyirɨ negɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwá riwá nánɨ uréwapɨyirɨ nerɨ́ná apɨ nɨpɨnɨ nánɨ ‘Sɨpírɨnɨ.’ urarɨŋorɨnɨ. Sa apɨnɨnɨ marɨ́áɨ, ámá Gɨrikɨyɨ́ wí aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwá riwámɨ nipemeámɨ nɨ́wiapɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́ re rɨxa xórórɨ́ eŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨro
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 —Xámɨ ámá Esia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Tɨropimasoyɨ rɨnɨŋo Poro tɨ́nɨ aŋɨ́ apimɨ nawínɨ emearɨŋagɨ́i wɨnɨ́á eŋagɨ nánɨ xeŋwɨ́ re mogɨ́awixɨnɨ, “Poro omɨ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwámɨ ínɨmɨ nipemeámɨ ɨ́wiapɨŋorɨnɨ.” xeŋwɨ́ nɨmoro nánɨ rɨ́aiwá eŋɨ́ tɨ́nɨ nɨrɨróná e nɨrɨro
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 ámá aŋɨ́ apimɨ ŋweagɨ́á nɨ́nɨ sɨmɨmiákwɨ́ e yarɨgɨ́ápɨ arɨ́á nɨwiro mɨ́rɨ́ nɨbɨmiro Poromɨ ɨ́á nɨxero rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ dánɨ níropémɨ peyeááná apaxɨ́ mé ówaŋɨ́ nɨ́nɨ nɨyára ugɨ́awixɨnɨ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 E nemowa Poromɨ nɨpɨkianɨro nánɨ yarɨ́ná ámá wí porisowámɨ seáyɨ e imónɨŋomɨ xwɨyɨ́á re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Jerusaremɨ ŋweáyɨ́ nɨ́nɨ sɨmɨmiákwɨ́ inarɨnɨ.” urémeáagɨ́a
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 o aŋaŋɨ́nɨ xegɨ́ porisɨ́ wamɨ tɨ́nɨ awamɨ seáyɨ e wimónɨgɨ́áwamɨ tɨ́nɨ nɨwirɨmeámɨ Poromɨ pɨkianɨro yarɨgɨ́e nánɨ wéáná ayɨ́ porisowa tɨ́nɨ wigɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ weaparɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro ámɨ Poromɨ iwaŋɨ́ meá pɨ́nɨ wiárɨgɨ́awixɨnɨ.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Pɨ́nɨ wiárɨ́agɨ́a porisowamɨ seáyɨ e wimónɨŋo aŋwɨ e nɨbɨrɨ Poromɨ ɨ́á nɨxerɨ xegɨ́ porisɨ́ wamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gwɨ́ senɨ́á wɨrɨ́kaú tɨ́nɨ yípoyɨ.” nurɨrɨ ayo yarɨŋɨ́ re wiarɨŋagɨnɨ, “Ámá ro gorɨnɨ? O pí éɨ́rɨnɨ?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Yarɨŋɨ́ e wiarɨŋagɨ aiwɨ ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ xwamiánɨ́ nɨrɨro wí xegɨ́ bɨ nánɨ rɨro wí xegɨ́ bɨ nánɨ rɨro nero arikikɨ́ yarɨŋagɨ́a o arɨ́á kwíkwɨ́kwíkwɨ́ nɨwirɨ nánɨ o yarɨŋɨ́ wiarɨŋɨ́pɨ e dánɨ nɨjɨ́á píránɨŋɨ́ imónɨpaxɨ́ meŋagɨ nɨwɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Porisoneyá aŋiwámɨ nánɨ nɨmeámɨ úpoyɨ.” urɨ́agɨ
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 — ausente —
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 — ausente —
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Porisowa rɨxa wigɨ́ aŋiwámɨ nɨmeáa páwianɨro yarɨ́ná awamɨ seáyɨ e wimónɨŋomɨ Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ xwɨyɨ́á bɨ ananɨ rɨrɨmɨnɨréɨnɨ?” urɨ́agɨ o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, joxɨ Gɨrikɨyɨ́ pɨ́né ananɨ rarɨŋɨnɨ.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ayɨnánɨ re nimónarɨnɨ, ‘Joxɨ ámá Isipɨyɨ́ xámɨ re rɨŋo, “Émáyo mɨxɨ́ xɨ́dɨ́wanɨgɨnɨ.” nɨrɨrɨ ámá 4,000 gwɨ́ mónɨgɨ́á, Irɨkiarɨgɨ́áɨ rɨnɨŋowamɨ nɨwirɨmeámɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ uŋo, ayɨ́ joxɨmanɨ.’ nimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá joxɨ rarɨŋo, ayɨ́ nionɨmanɨ. Nionɨ aŋɨ́ onɨmiá yoɨ́ mɨrɨnɨŋɨ́ bimɨ dáŋonɨmanɨ. Sirisia pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ Tasasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dáŋɨ́ Judayɨ́ wonɨrɨnɨ. Waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ bɨ orɨrɨmɨnɨ. Ámá tɨ́yo xwɨyɨ́á ourɨnɨrɨ ananɨ sɨŋwɨ́ nanɨrɨréɨnɨ?” nurɨrɨ
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 o rɨxa ananɨ xe ourɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná Poro sɨ́ŋá waíwɨ́yo e nɨrómáná ámá ayɨ́ xwɨyɨ́á mɨrɨpa oépoyɨnɨrɨ wé ówaŋɨ́ nuyirɨ rɨxa ŋɨŋiɨ́á imónáráná wigɨ́ Xibɨruyɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.