Atos 1

Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 — ausente —
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 — ausente —
2 Até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 O rɨ́nɨŋɨ́ nɨmearɨ nɨperɨ nɨwiápɨ́nɨmeámáná sɨ́á 40 nóra warɨ́ná awa “O ámɨ sɨŋɨ́ rɨ́a ŋweanɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ ámɨ ámɨ sɨwá winayirɨ Gorɨxo ámá xɨ́oyáyɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ nánɨ uréwapɨyirɨ nerɨ́ná awa sɨnɨ ududɨ́ mé “Ayɨ́ orɨ́anɨ?” nɨyaiwiro nɨwipɨmónɨmáná eŋáná re eŋɨnigɨnɨ.
3 Aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias, e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Awamɨ awí neaárɨmáná sekaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ápo ‘Nɨseaiapɨmɨ́árɨnɨ.’ searɨŋɨ́pɨ —Apɨ, ayɨ́ nionɨ searáná soyɨ́né arɨ́á niarɨgɨ́ápɨrɨnɨ. Apɨ sɨnɨ mɨseaímeapa eŋáná aŋɨ́ Jerusaremɨ tɨ́yo dánɨ nɨwárɨmɨ mupa nero apɨ nánɨ wenɨŋɨ́ nero ŋweáɨ́rɨxɨnɨ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que, disse ele, de mim ouvistes.
5 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Jono wayɨ́ nɨseameairɨ́ná iniɨgɨ́ tɨ́nɨ seameaiŋɨ́ aiwɨ sɨnɨ sɨ́á obaxɨ́ mórɨpa eŋáná Gorɨxo xɨ́oyá kwíyɨ́ tɨ́nɨ wayɨ́ seameainɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Awa rɨxa awí neánɨmáná omɨ yarɨŋɨ́ re wigɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, eŋíná negɨ́ wa mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨro negɨ́ neárɨ́awéyo umeŋweaagɨ́ápa ríná dánɨ joxɨ enɨ axɨ́pɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ Isɨrerene xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nɨneairɨ neameŋwearɨ́áranɨ?” Yarɨŋɨ́ e wíagɨ́a
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́á seyɨ́né yarɨŋɨ́ niarɨgɨ́ápɨ nánɨ parɨmonɨ́áyi —Ayi ápo Gorɨxo xɨ́o xegɨ́ nénɨ́ tɨ́ŋo nimónɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨrɨrɨ tagɨ́yirɨnɨ. Ayi nánɨ seyɨ́né nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ mimónɨŋagɨ nánɨ áwaŋɨ́ searɨmɨméɨnɨ.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 E nerɨ aiwɨ rɨpɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨpɨ́rɨ nánɨ áwaŋɨ́ searɨmɨ́ɨnɨ. Kwíyɨ́ oyápɨ nɨseaímearɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ seaímɨxáná soyɨ́né nionɨ seaímeaŋá mɨ́koyɨ́né nimónɨro ámá Jerusaremɨ ŋweagɨ́áyo áwaŋɨ́ urɨmero ámá Judia pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ Samaria pɨropenɨsɨ́yo tɨ́nɨ amɨ amɨ ŋweagɨ́áyo urɨmero ámá xwɨ́á yoparɨ́ ɨkwɨ́rónɨŋɨ́mɨ ŋweagɨ́áyo aí urɨmero éɨ́rɨxɨnɨ.”
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém como em toda a Judéia e Samaria, e até aos confins da terra.
9 E nurárɨmáná awa sɨnɨ sɨŋwɨ́ wɨnarɨ́ná o Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ nɨpeyirɨ wigɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ agwɨ́ bimɨ aínɨŋɨnigɨnɨ.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Nɨpeyirɨ agwɨ́ bimɨ aínáná awa sɨnɨ aŋɨ́namɨ sɨŋwɨ́ anánɨŋáná re eŋɨnigɨnɨ. Ámá rapɨrapɨ́ apɨ́á weŋɨ́ yínɨgɨ́íwaú awa tɨ́ŋɨ́ e nɨrónapɨri
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois homens vestidos de branco.
11 re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Gariri pɨropenɨsɨ́yo dáŋoyɨ́né, pí nánɨ re éɨ́ nɨrómáná aŋɨ́namɨ wenɨŋɨ́ yánɨŋoɨ? Ámá o, Jisasoyɨ rɨnɨŋo seyɨ́né tɨ́e dánɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ aŋɨ́namɨ nánɨ rɨxa nɨpeyirɨ aí soyɨ́né sɨŋwɨ́ wɨnarɨ́ná peyíɨ́pa ámɨ axɨ́pɨ wepɨ́nɨnɨ́árɨnɨ.” urɨgɨ́isixɨnɨ.
11 Os quais lhes disseram: Homens galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Awa dɨ́wɨ́ Oripiyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ —Apɨ Jerusaremɨ dánɨ aŋwɨ e eŋɨ́pɨrɨnɨ. Sabarɨ́áyo Judayɨ́ ná jɨ́amɨ mupa nero aí Jerusaremɨ dánɨ dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́ apɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ ananɨ wagɨ́ápɨrɨnɨ. Apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 rɨxa Jerusaremɨ nɨrémoro aŋɨ́ pákɨ́kɨ́ seáyɨ émɨ mɨrɨnɨŋiwámɨ —Iwá awa sá wearɨgɨ́iwárɨnɨ. Iwámɨ nánɨ waíwɨ́yo nɨpeyiro páwigɨ́awixɨnɨ. Awa wigɨ́ yoɨ́ rowarɨnɨ. Pitao tɨ́nɨ Jono tɨ́nɨ Jemiso tɨ́nɨ Adɨruo tɨ́nɨ Piripo tɨ́nɨ Tomaso tɨ́nɨ Batoromuo tɨ́nɨ Matɨyuo tɨ́nɨ Arɨpiasomɨ xewaxo Jemiso tɨ́nɨ Saimonɨ Sereto tɨ́nɨ Jemisomɨ xewaxo Judaso tɨ́nɨ awarɨnɨ.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, irmào de Tiago.
14 Ámá awa dɨŋɨ́ ná bɨnɨ tɨ́gɨ́áwa nimónɨro ámá wí ámɨ tɨyɨ́ enɨ apɨxɨ́ wíwa tɨ́nɨ Jisasomɨ xɨnáí Mariaí tɨ́nɨ Jisasomɨ xexɨrɨ́meáowa tɨ́nɨ enɨ awa tɨ́nɨ nawínɨ awí neánayiro anɨŋɨ́ minɨ́ Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wiayarɨ́ná
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 sɨ́á wɨyi ámá awí eánɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ ámá 120 eŋáná Pitao áwɨnɨmɨ éɨ́ nɨrómáná re urɨŋɨnigɨnɨ,
15 E naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas) disse:
16 “Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, eŋíná mɨxɨ́ ináyɨ́ Depito kwíyɨ́ Gorɨxoyápimɨ dánɨ Judaso nánɨ —O ámá ‘Jisasomɨ ɨ́á oxɨraneyɨ.’ yaiwíɨ́áyo o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nipemeámɨ uŋorɨnɨ. O nánɨ nɨrɨrɨ Bɨkwɨ́yo eaŋɨ́pɨ surɨ́má imónɨpaxɨ́ mimónɨŋagɨ nánɨ amɨpí Judaso eŋɨ́pɨ ayɨnánɨ xɨxenɨ imónɨŋɨ́rɨnɨ.
16 Homens irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 O none tɨ́nɨ nemerane yanɨ́wá nánɨ urɨ́peaŋɨ́ eŋagɨ nánɨ o enɨ nearɨ́peaŋɨ́yɨ́ worɨnɨ.
17 Porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 (O sɨpí wikárɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨgwɨ́ meaŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xwɨ́á bɨ bɨ́ nemáná e dánɨ ná neánɨrɨ́ná xegɨ́ agwɨ́yo áwɨnɨmɨ narɨ́kínɨrɨ agwɨ́ amɨpí nɨpɨnɨ mɨxeánowiŋɨnigɨnɨ.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniqüidade; e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Jerusaremɨ ŋweagɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ o e inɨ́ɨ́ nánɨ arɨ́á nɨwiro nánɨ wigɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ xwɨ́á apɨ yoɨ́ Akerɨdamayɨ —Yoɨ́ mɨ́kɨ́ ayɨ́ ámá nɨperɨ ragɨ́ xwɨ́áyo puŋɨ́ nánɨrɨnɨ. Yoɨ́ e wɨ́rɨgɨ́árɨnɨ.)
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém; de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 “Xwɨyɨ́á rɨpɨ Bɨkwɨ́ Samɨyɨ rɨnɨŋɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ Judaso xɨ́o eŋɨ́pɨ eŋɨ́rɨnɨ, ‘Aŋɨ́ oyá yɨ́wɨ́ imónɨ́wɨnɨgɨnɨ. Ámá wí e mɨŋweapa éɨ́rɨxɨnɨ.’ Xwɨyɨ́á apɨ surɨ́má imónɨpaxɨ́ mimónɨŋagɨ nánɨ amɨpí Judaso eŋɨ́pɨ xɨxenɨ imónɨŋɨ́rɨnɨ. Xwɨyɨ́á ámɨ bɨ rɨpɨ Bɨkwɨ́ axɨ́yo enɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘O e nimónɨrɨ éwɨnɨgɨnɨrɨ rɨ́peaŋɨ́pɨ ámá wo xe nimónɨrɨ éwɨnɨgɨnɨ.’ eánɨŋagɨ nánɨ
20 Porque no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, E não haja quem nela habite, e: Tome outro o seu bispado.
21 — ausente —
21 É necessário, pois, que, dos homens que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 — ausente —
22 Começando desde o batismo de João até ao dia em que de entre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 ayɨ́ ámá waú nánɨ —Wɨ́o Josepɨ Basabasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. Oyá yoɨ́ ámɨ bɨ Jasɨtasorɨnɨ. Wɨ́o Mataiasorɨnɨ. Awaú nánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá rowaú ananɨ womɨ Judaso nánɨ wayɨ́á rɨ́peapaxowaúrɨnɨ.” nɨrɨnɨro
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Gorɨxomɨ yarɨŋɨ́ nɨwiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ ámá nɨ́nɨ wigɨ́ xwioxɨ́yo sɨpí tɨ́nɨ naŋɨ́ tɨ́nɨ nánɨ imónɨŋɨ́pɨ nɨjɨ́oxɨ eŋagɨ nánɨ ámá awaú gɨ́mɨnɨ go joxɨ simónɨ́agɨ rɨ́peáo sɨwá neaiɨ.
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor dos corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 Jisaso awa wáɨ́ nurɨmeíɨ́rɨxɨnɨrɨ nearɨ́peáagɨ aí Judaso xɨ́o ‘Anɨŋɨ́ apɨ oimónɨmɨnɨ.’ mɨwimónɨ́ pɨ́nɨ nɨwiárɨrɨ xegɨ́ ‘Oumɨnɨ.’ wimónarɨŋɨ́mɨnɨ rɨxa úɨ́ eŋagɨ nánɨ joxɨ o nánɨ wayɨ́á oimónɨrɨ sɨŋɨ́ rɨ́peáo sɨwá neaiɨ.” Yarɨŋɨ́ e nɨwimáná
25 Para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Judayɨ́ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa neróná “Rowaú gɨ́mɨnɨ go xɨxenɨ ayo imónɨrɨ́enɨŋoɨ?” nɨyaiwiro sárúnɨŋɨ́ nero Mataiasomɨ wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́á wé wúkaú sɨkwɨ́ wo awa tɨ́nɨ axɨ́pɨ imónɨnɨ nánɨ sɨŋomɨ kumɨxárɨgɨ́awixɨnɨ.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E por voto comum foi contado com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.