Atos 19
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARC
1 Poro, Aporoso sɨnɨ aŋɨ́ yoɨ́ Korinɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ ŋweaŋáná, o dɨ́wɨ́nɨ eŋɨ́mɨ áwɨnɨmɨ nɨpumáná ámɨ aŋɨ́ yoɨ́ Epesasɨyo nɨrémorɨ Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́á wíyo nɨwímearɨ
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 yarɨŋɨ́ re wiŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róáná kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ seaímeaŋoyɨ́néranɨ?” urɨ́agɨ awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Xwɨyɨ́á re rɨnɨŋɨ́pɨ, ‘Gorɨxoyá kwíyɨ́ bɨ ŋweanɨ.’ rɨnɨŋɨ́pɨ aí rɨnarɨŋagɨ́a sɨnɨ arɨ́á bɨ mɨwiŋwáonerɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wayɨ́ nɨmearóná pí wayɨ́ meagɨ́oyɨ́nérɨnɨ?” urɨ́agɨ awa “Wayɨ́ Jono umeaiagɨ́pɨ axɨ́pɨ meaŋwáonerɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Wayɨ́ Jono umeaiagɨ́pɨ, ayɨ́ ámá re oyaiwípoyɨnɨrɨ umeaiagɨ́pɨrɨnɨ, ‘Ámá ayɨ́ wigɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamóɨ́áyɨ́rɨ́anɨ?’ oyaiwípoyɨnɨrɨ umeaiagɨ́pɨrɨnɨ. O ámáyo wayɨ́ apɨ numeairɨ́ná re uragɨ́rɨnɨ, ‘Ámá nionɨyá rɨ́wɨ́yo bɨnɨ́omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róɨ́rɨxɨnɨ.’ O e urago, ayɨ́ Jisaso nánɨ uragɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 awa Poro e urɨ́ɨ́pɨ arɨ́á nɨwiro wayɨ́ ámá Ámɨná Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ́ná meaarɨgɨ́ápɨ meagɨ́awixɨnɨ.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Wayɨ́ apɨ meááná Poro wé seáyɨ e wikwiáráná re eŋɨnigɨnɨ. Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ ámá awamɨ waínɨŋɨnigɨnɨ. Kwíyɨ́pɨ waínáná awa xwɨyɨ́á mɨ́kɨ́ apɨ apimɨ dánɨ ananɨ rɨro wɨ́á rókiamoarɨgɨ́ánɨŋɨ́ rɨro egɨ́awixɨnɨ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Ámá e egɨ́áwa nowanɨ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú awarɨnɨ.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Poro aŋɨ́ apimɨ nɨŋwearɨ Judayɨ́yá rotú aŋɨ́yo nɨpáwirɨ ayá bɨ mé xwɨyɨ́á nura nurɨ ámá ayɨ́ re owipɨmónɨrɨ, “Ayɨ́ ámá Gorɨxo xɨ́o xegɨ́ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ umeŋweanɨ́ápɨ nánɨ ámá ro neararɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ neparɨnɨ.” owipɨmónɨrɨ nureŋwɨpéa nurɨ ŋweaŋáná emá waú wo rɨxa nɨmúrómáná eŋáná
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Judayɨ́ wí dɨŋɨ́ wakɨsɨ́ ninɨro Poro rarɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ nɨwiaíkiro ámá obaxɨ́ epɨ́royɨ́ egɨ́á sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ óɨ́ Gorɨxo tɨ́ŋɨ́ e nánɨ inɨŋɨ́yi nánɨ Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyi nánɨ ikayɨ́wɨ́ rarɨ́ná o ayo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ wiepɨsarɨŋɨ́ wínɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo nɨwirɨmeámɨ xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ nuro sɨ́á ayɨ́ ayo aŋɨ́ xwɨyɨ́á réwapɨ́narɨgɨ́á Tiranasoyáiwámɨ dánɨ nureŋwɨpéa uŋɨnigɨnɨ.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 O e yarɨŋagɨ nánɨ ámá Judayɨ́ranɨ, Gɨrikɨyɨ́ranɨ, Esia pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ Poroyá maŋɨ́yo dánɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáo nánɨpɨ arɨ́á wiarɨ́ná xwiogwɨ́ waú múroŋɨnigɨnɨ.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Poro Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ emɨmɨ́ xegɨ́ bɨ ámá sɨŋwɨ́ mɨwɨnarɨgɨ́á imónɨŋɨ́pɨ yarɨŋagɨ nánɨ
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 irɨkwɨ́ranɨ, roarɨxɨ́ranɨ, o kwɨ́rɨnarɨŋɨ́pɨ ámá nurápɨmɨ nuro ámá sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨmeámɨ úáná sɨmɨxɨ́ ayɨ́ pɨ́nɨ wiárɨrɨ ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́yɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨmeámɨ úáná imɨ́ó pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ urɨ yagɨ́rɨnɨ.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Judayɨ́ aŋɨ́ wí e wí e nemero “Imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnɨpaxonerɨnɨ.” rɨnarɨgɨ́áyɨ́ wí re yagɨ́árɨnɨ. “Imɨ́ó ámá romɨ xɨxéroarɨŋɨ́yɨ́ mɨxɨ́ umáɨnowáraneyɨ.” nɨyaiwiro iwamɨ́ó yoɨ́ Jisasoyáyo dánɨ mɨxɨ́ umáɨnowáranɨro neróná imɨ́óyo re nura wagɨ́árɨnɨ, “Nionɨ yoɨ́ Poro wáɨ́ neararɨŋo, Jisasoyɨ rɨnɨŋomɨ dánɨ rɨrarɨŋagɨ nánɨ ámá xɨxéroarɨŋɨ́ romɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uɨ.” nura nuro nemerɨ́ná
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Judayɨ́yá apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ xwé wo —Xegɨ́ yoɨ́ Sipaoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. Omɨ xewaxowa wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú imónɨgɨ́áwa enɨ axɨ́pɨ e yanɨro yarɨ́ná
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 imɨ́ó awa urarɨgɨ́o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ ananɨ Jisasomɨ mí ómɨxɨrɨ Poro nánɨ nɨjɨ́á imónɨrɨ eŋagɨ aiwɨ soyɨ́né goyɨ́nérɨnɨ?” uráná re eŋɨnigɨnɨ.
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋo nɨmawirɨ nɨxeamomerɨ awamɨ xopɨrárɨ́ wíáná rɨ́nɨŋɨ́ xaíwɨ́ winɨ́agɨ́a aŋɨ́ iwámɨ dánɨ éɨ́ nuróná aikɨ́ urɨ́rɨ́áwa ugɨ́awixɨnɨ.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Aŋɨ́ iwámɨ dánɨ éɨ́ nuróná aikɨ́ urɨ́rɨ́áwa úɨ́áyɨ́ nánɨ ámá Judayɨ́ranɨ, Gɨrikɨyɨ́ranɨ, Epesasɨ ŋweagɨ́áyɨ́ nɨ́nɨ arɨ́á nɨwiárɨro nánɨ wáyɨ́ nikárɨnɨro Ámɨná Jisasoyá yoɨ́ nɨrɨróná seáyɨ e numero
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkɨ́róɨ́áyɨ́ obaxɨ́ wí nɨbayiro wigɨ́ yarɨgɨ́ápɨ waropárɨ́ wiro wɨ́á urókiamónɨro nɨyayiro
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 wigɨ́yɨ́ obaxɨ́ wí ayáɨ́ xɨxegɨ́nɨ yarɨgɨ́áyɨ́ wigɨ́ ikayɨ́wɨ́ sɨŋwɨ́ wɨnaxɨ́dɨ́wanɨgɨnɨrɨ bɨkwɨ́yo ŋwɨrárɨnɨŋɨ́yɨ́ nɨmeámɨ nɨbɨro ámá nɨ́nɨyá sɨŋwɨ́yo dánɨ rɨ́á nikeaárɨmáná nɨgwɨ́ bɨkwɨ́ rɨ́á ikeaárɨ́ápɨ bɨ́ neróná tarɨgɨ́ápɨ ɨ́á nɨroróná nɨ́nɨ K50,000 imónɨmɨnɨrɨ éagɨ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Apɨ nɨpɨnɨ nimóga warɨ́ná xwɨyɨ́á Ámɨnáo nánɨpɨ surɨ́má mimónɨ́ wí e wí e sɨnɨ xwé nɨrɨga emearɨŋagɨ nánɨ ámá ámɨ ámɨ ayá wí kumɨxɨnayigɨ́awixɨnɨ.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Apɨ rɨxa nimónɨmáná eŋáná Poro Gorɨxoyá kwíyɨ́pimɨ dánɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ nurɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo áwɨnɨmɨ urɨ Gɨrikɨyɨ́ aŋɨ́yo áwɨnɨmɨ urɨ nɨyárɨmonɨ Jerusaremɨ nánɨ úɨmɨgɨnɨ.” E nɨyaiwirɨ́ná re rɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ rɨxa Jerusaremɨyo nánɨ nurɨ nɨrémorɨ́náyɨ́ e dánɨ wí e nánɨ xámɨ mupaxɨ́ nimónɨrɨ nurɨ aŋɨ́ Romɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́ɨmɨgɨnɨ.” nɨrɨrɨ
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 ámá xɨ́omɨ seáyɨ́ wiiarɨgɨ́íwaúmɨ —Egɨ́ yoɨ́ Timotiomɨ tɨ́nɨ Erasɨtasomɨ tɨ́nɨ awaúmɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurowárɨrɨ aí o sɨnɨ ámɨ bɨ tɨ́nɨ Esia pɨropenɨsɨ́yo ŋweaŋáná
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 ámá wí nɨwiápɨ́nɨmearo óɨ́ Gorɨxomɨ xɨ́darɨgɨ́áyi nánɨ mɨxɨ́ nɨrɨnowieánɨrɨ́ná sɨmɨmiákwɨ́ onɨmiápɨ megɨ́awixɨnɨ.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 E egɨ́íná ámá wo —Xegɨ́ yoɨ́ Demitɨriasorɨnɨ. O xegɨ́ nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ nerɨ́ná amɨpí sɨ́ŋá sirɨpá tɨ́nɨ imɨxarɨgɨ́ápɨ yarɨŋɨ́yɨ́ worɨnɨ. Esia pɨropenɨsɨ́yo ŋweáyɨ́ wigɨ́ ŋwɨ́á xwépɨ —Apɨ xegɨ́ yoɨ́ Atemisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ wigɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ éɨ́ urárárɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ sirɨpá tɨ́nɨ wigɨ́ ŋwɨ́á onɨmiá bia ananɨ nɨmeámɨ nuro wigɨ́ aŋɨ́ xɨxegɨ́nɨyo tɨpɨ́rɨ́a nánɨ imɨxarɨgɨ́áyɨ́ worɨnɨ. Ámá omɨŋɨ́ xɨ́o yarɨŋɨ́pa axɨ́pɨ neróná nɨgwɨ́ onɨmiá meaarɨgɨ́ámanɨ.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 O ámá omɨŋɨ́ xɨ́o yarɨŋɨ́pa axɨ́pɨ yarɨgɨ́áwamɨ tɨ́nɨ ámá omɨŋɨ́ xegɨ́ bɨ onɨmiápɨ yarɨgɨ́áwamɨ tɨ́nɨ awí neaárɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ ámáoyɨ́né, soyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. Omɨŋɨ́ none yarɨŋwá rɨpɨ nánɨnɨ nɨgwɨ́ wí mɨneamúroarɨnɨnɨ.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Ámá Poroyɨ rɨnɨŋo negɨ́ aŋɨ́ Epesasɨyonɨ marɨ́áɨ, negɨ́ Esia pɨropenɨsɨ́yo nɨmɨnɨ enɨ yarɨŋɨ́pimɨ soyɨ́né sɨŋwɨ́ wɨnɨro arɨ́á wiro yarɨgɨ́árɨnɨ. O ámá wigɨ́ ŋwɨ́á ɨ́á xɨrarɨgɨ́á imónɨŋɨ́pɨ rɨ́wɨ́ oumópoyɨnɨrɨ nerɨ́ná re urarɨŋorɨnɨ, ‘Ŋwɨ́á ámá wé tɨ́nɨ imɨxarɨgɨ́ápɨ nepaxɨŋɨ́ mimónɨnɨ. Mimónɨ́ ŋwɨ́árɨnɨ.’ E urarɨŋagɨ nánɨ ámá obaxɨ́ arɨ́á nɨwiro ŋwɨ́á nene imɨxarɨŋwápɨ rɨxa rɨ́wɨ́ umogɨ́árɨnɨ.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 None o rarɨŋɨ́pɨ xe orɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨranénáyɨ́, nɨgwɨ́ omɨŋɨ́ none nerane nɨgwɨ́ mɨneamúroarɨŋɨ́pɨ peayɨ́ wianɨpaxɨ́ imónɨnɨ́ápɨnɨ marɨ́áɨ, rɨpɨ enɨ imónɨnɨ́árɨnɨ. Aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwá, negɨ́ ŋwɨ́á Atemisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ mɨrɨnɨŋiwá nánɨ enɨ peayɨ́ nɨwianɨro ‘Sɨpírɨnɨ.’ rɨpaxɨ́ imónɨrɨ ŋwɨ́á apɨxɨ́ imónɨŋɨ́ í, ámá Esia pɨropenɨsɨ́ tɨ́yo ŋweagɨ́á nɨ́nɨ tɨ́nɨ xwɨ́á nɨmɨnɨ ŋweagɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ yayɨ́ umearɨgɨ́í enɨ surɨ́má nimónɨrɨ xwɨ́á iwerɨ enɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 awa arɨ́á nɨwiróná wikɨ́ bɨ ayɨkwɨ́ mɨwónɨ́agɨ eŋɨ́ tɨ́nɨ rɨ́aiwá re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Epesasɨ ŋweaŋwaéneyá ŋwɨ́á Atemisɨpɨ, ayɨ́ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ.” nɨra nuro
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 aŋɨ́ nɨpimɨnɨ rɨ́aiwá rɨrowiámɨ́ niga nurɨ́ná ámá nɨ́nɨ re egɨ́awixɨnɨ. Wáɨ́ ámá awí eánarɨgɨ́e nánɨ nawínɨ xwamiánɨ́ néra mɨ́rɨ́ nuro ámá Masedonia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Poro tɨ́nɨ emearɨgɨ́íwaú —Egɨ́ yoɨ́ rowaúmɨ Gaiasoyɨ rɨnɨŋomɨ tɨ́nɨ Arisɨtakasoyɨ rɨnɨŋomɨ tɨ́nɨrɨnɨ. —Awaúmɨ ɨ́á nɨxero níropémɨ úáná
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Poro ámá wikɨ́ tɨ́nɨ awí eánárɨgɨ́e pɨyɨ́á xwɨyɨ́á bɨ ourɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná ámá Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ xe ounɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnarɨ́ná
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 gapɨmanɨ́ Esia pɨropenɨsɨ́ ayo umeŋweagɨ́á wa —Awa Poro tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨro emearɨgɨ́áwarɨnɨ. Awa xwɨyɨ́á Poro nánɨ nurowárɨróná re urayigɨ́awixɨnɨ, “Arɨ́kí ámá awí eánɨgɨ́e nánɨ mupanɨ.” urarɨ́ná
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 ámá awí eánɨgɨ́e dánɨ xwamiánɨ́ nero wa wigɨ́ bɨ nánɨ rɨro wa wigɨ́ bɨ nánɨ rɨro neróná arikikɨ́ ninɨro nánɨ ámá nápɨ arɨ́á kwíkwɨ́kwíkwɨ́ nero “Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ awí eánɨ́waénerɨ́anɨ?” mɨyaiwipa nero
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 wa Judayɨ́ wigɨ́ wo Arekɨsadaoyɨ rɨnɨŋo xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ oneaiinɨrɨ wáráná ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ wí “Ayɨ́ o nánɨ awí eánɨ́waénerɨ́anɨ?” yaiwiarɨ́ná o re oyaiwípoyɨnɨrɨ, “Judayɨ́ rɨ́á apɨ neameárɨgɨ́ámanɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ xwɨyɨ́á ourɨmɨnɨrɨ nánɨ wé ówaŋɨ́ uyimɨnɨrɨ éɨ́yɨ́ re egɨ́awixɨnɨ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Awa o Judayɨ́ wo eŋagɨ sɨŋwɨ́ mí nɨwómɨxɨro nánɨ nawínɨ axíná nɨrayiro ayá wí rɨ́aiwá re nura ugɨ́awixɨnɨ, “Epesasɨ ŋweaŋwaéneyá ŋwɨ́á Atemisɨpɨ, ayɨ́ seáyɨ e imónɨnɨ.” Anɨŋɨ́ minɨ́ e nɨra nuro nɨra nuro
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 gapɨmanowayá payɨ́ weaiarɨŋo nɨbɨrɨ ámá epɨ́royɨ́ egɨ́áyo pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ nɨyárɨmáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Epɨsasɨ ŋweagɨ́oyɨ́né, ámá wo sɨnɨ majɨ́á re rimónɨnɨ, ‘Epɨsasɨ ŋweagɨ́áyɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwá wigɨ́ ŋwɨ́á xwé Atemisíyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ nánɨ mɨrɨnɨŋiwá tɨ́nɨ ŋwɨ́á apɨ aŋɨ́namɨ dánɨ piérónapɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ meŋweagɨ́áyɨ́rɨnɨ.’ Ámá wo sɨnɨ majɨ́á e rimónɨnɨ? Oweoɨ.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Nionɨ searɨ́á apɨ ámá wo ‘Ayɨ́ nepamanɨ.’ rɨpaxɨ́ mimónɨŋagɨ nánɨ soyɨ́né nɨyopɨyára oseaunɨ. Úrapí mikárɨnɨpa époyɨ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Ámá soyɨ́né ɨ́á nɨxemɨ bɨ́á rowaú negɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwámɨ dánɨ amɨpí bɨ ɨ́wɨ́ mɨmeapa eri negɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋí nánɨ ikayɨ́wɨ́ aí bɨ mɨrɨpa eri éɨ́íwaúrɨnɨ.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Xwɨrɨxɨ́ nánɨ mimónɨpa nerɨ gapɨmanowa xwɨrɨxɨ́ arɨ́á wianɨro nánɨ mɨŋweapa reŋoɨ? Ayɨnánɨ Demitɨriaso tɨ́nɨ omɨŋɨ́ axɨ́pɨ yarɨgɨ́áwa o tɨ́nɨ nawínɨ kumɨxɨnɨgɨ́áwa tɨ́nɨ ámá womɨ xwɨyɨ́á oumearanɨro nerónáyɨ́, xwɨyɨ́á umeararɨgɨ́e nánɨ rɨxa nuro e dánɨ xɨxe oxekwɨ́monɨ́poyɨ.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Soyɨ́né xwɨyɨ́á sɨnɨ wí tɨ́gɨ́áyɨ́né eŋánáyɨ́, xwɨyɨ́á nánɨ sɨ́á awí eánarɨŋwáíná dánɨ rɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Agwɨ none éwapɨ́nɨ́wá rɨpɨ mɨ́kɨ́ mayɨ́ eŋagɨ nánɨ gapɨmanowa ‘Píyo dánɨ awí neánɨro rɨrowiámɨ́ ninɨro sɨmɨmiákwɨ́ éoɨ?’ nearáná ‘Xwɨyɨ́á ananɨ urɨpaxɨ́ imónanɨ́wɨnɨ.’ rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ, rɨxa gapɨmanowa xwɨyɨ́á neamearɨpaxɨ́ imónɨŋwɨnɨ.”
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Gapɨmanowayá payɨ́ weaiarɨŋo e nurɨ́ɨsáná ámá e awí eánɨgɨ́áyo xɨxegɨ́nɨ urowárapɨŋɨnigɨnɨ.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.