Atos 17
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 E nemowa e dánɨ nuro aŋɨ́ biaú Abiporisɨ tɨ́nɨ Aporonia tɨ́nɨ rɨnɨŋɨ́piaúmɨ nɨmúróa nuro aŋɨ́ Tesaronaikaɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ —Aŋɨ́ apimɨ Judayɨ́ wigɨ́ rotú aŋɨ́ wiwá mɨrɨnɨŋɨ́pimɨrɨnɨ. Apimɨ nɨrémómáná
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Poro xegɨ́ íníná yarɨŋɨ́pa e enɨ axɨ́pɨ nerɨ Sabarɨ́á wɨyaú wɨyimɨ Judayɨ́ wigɨ́ rotú aŋɨ́yo awí neánɨro ŋweaŋáná nɨwímearɨ Bɨkwɨ́ Gorɨxoyáyo dánɨ nureŋwɨpéa nurɨ́ná
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 ayɨ́ re oyaiwípoyɨnɨrɨ urayiŋɨnigɨnɨ, “Bɨkwɨ́yo dánɨ apɨ apɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ nánɨ ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáomɨ wa pɨkíáná rɨ́nɨŋɨ́ o nɨmearɨ xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeaŋɨ́pɨ apimɨ wí nɨmúropaxɨ́ mimónɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ mɨ́kɨ́pɨ nánɨ uréwapɨyirɨ mɨŋɨ́ niróa urɨ nerɨ́ná re urayiŋɨnigɨnɨ, “Ámá Jisasoyɨ rɨnɨŋɨ́ ro, nionɨ wáɨ́ seararɨŋáo, o ayɨ́ ámá yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ iwiaronɨ́oyɨ rarɨŋwáorɨnɨ.” urayiŋɨnigɨnɨ.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 E nurɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ Judayɨ́ wíyo dɨŋɨ́ ukɨnɨmɨxɨ́agɨ ayɨ́ dɨŋɨ́ “Neparɨnɨ.” nɨwipɨmónɨrɨ nánɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro Poro tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ nawínɨ nɨkumɨxɨnɨro Gɨrikɨyɨ́ Gorɨxomɨ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ yayɨ́ umearɨgɨ́áyɨ́ obaxɨ́ tɨ́nɨ aŋɨ́ apimɨ seáyɨ e nimónɨro meŋweagɨ́áwayá apɨxɨ́ wíwa tɨ́nɨ enɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ awaúmɨ nɨkumɨxɨnayiro yarɨ́ná
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Judayɨ́ Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́róɨ́áwa awaúmɨ sɨpí dɨŋɨ́ nɨwiaiwiro nánɨ nɨwiápɨ́nɨmearo re egɨ́awixɨnɨ. Makerɨ́á imɨxarɨgɨ́e dánɨ ámá sɨpíyɨ́ wa Poromɨ tɨ́nɨ Sairasomɨ tɨ́nɨ wikɨ́ nɨwónɨro mɨxɨ́ wipɨ́rɨ nánɨ sɨ́mɨ́ráxwɨró nɨwiemero ayɨ́ rɨxa ɨkwɨkwierɨ́ niga uro wikɨ́ nɨwóga uro yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro nɨwirɨmeámɨ aŋɨ́ apimɨ áwɨnɨmɨ nɨpuróná mɨxɨ́nɨ népɨ́mɨxamóa nɨpuro Poro tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ aŋɨ́ Jesonoyáiwámɨ rɨ́a ŋweaŋiɨnɨro e nánɨ nuro awaúmɨ ámá negɨ́ aŋɨ́ rɨpimɨ ŋweagɨ́áyɨ́yá sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ xwɨrɨxɨ́ oumeaneyɨnɨro aŋɨ́ iwámɨ pɨ́rɨ́ ɨ́kwieámɨ́ néra nɨpáwiro
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 awaú nánɨ pɨ́á nɨmegɨnɨro nánɨ Jesonomɨ tɨ́nɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́á wamɨ tɨ́nɨ ɨ́á nɨxero aŋɨ́ apimɨ dáŋɨ́ gapɨmanowa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ níropémɨ nuróná rɨ́aiwá re nɨra ugɨ́awixɨnɨ, “Ámá aŋɨ́ xwɨ́á nɨmɨnɨ ikwɨ́rónɨŋɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ wigɨ́ yarɨgɨ́ápɨ mé pɨ́nɨ owiárɨ́poyɨnɨrɨ sɨpínɨ urekárarɨgɨ́áwa rɨxa nene enɨ nɨnearekárɨro yarɨŋoɨ.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Awa Jesono numímɨnɨrɨ xegɨ́ aŋiwámɨ nánɨ nipemeámɨ uŋowarɨnɨ. Awa ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisao rɨŋɨ́pɨ nɨwiaíkiro xegɨ́ bɨ néra nuro re rarɨgɨ́áwarɨnɨ, ‘Segɨ́ mɨxɨ́ ináyɨ́ Sisao, ayɨ́ surɨ́má mɨxɨ́ ináyorɨnɨ. Wo omɨ seáyɨ e wimónɨŋo xegɨ́ yoɨ́ Jisasorɨnɨ.’ rarɨgɨ́áwarɨnɨ.” rɨ́aiwá e nɨra nuro
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ aŋɨ́ apimɨ dáŋɨ́ gapɨmanowa tɨ́nɨ ayɨ́ rɨ́aiwá e rarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwiro sɨ́mɨ́ nírónɨro wikɨ́ nɨwóga nɨwiápɨ́nɨmearo
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 gapɨmanowa xwɨrɨxɨ́ numéɨ́asáná Jesonowa ámɨ axɨ́pɨ bɨ mepa oépoyɨnɨrɨ nɨgwɨ́ bɨ nurápɨro wárɨgɨ́awixɨnɨ.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Sɨ́á ayimɨ árɨ́wɨyimɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ Poromɨ tɨ́nɨ Sairasomɨ tɨ́nɨ ɨ́á xɨrɨpɨ́rɨxɨnɨrɨ rɨxa aŋɨ́ Beriaɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ éɨ́ urowárɨ́agɨ́a awaú nuri aŋɨ́ apimɨ nɨrémoríná Judayɨ́yá rotú aŋɨ́ e mɨrɨnɨŋiwámɨ nɨpáwiri xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ wáɨ́ urɨgɨ́isixɨnɨ.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Judayɨ́ Beria ŋweáyɨ́ —Ayɨ́ Judayɨ́ Tesaronaika ŋweagɨ́áyɨ́ yapɨ mimónɨŋoɨ. Dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ eyíroarɨgɨ́áyɨ́ eŋagɨ nánɨ seáyɨ e wimónɨŋoɨ. Ayɨ́ sɨ́mɨ́ nɨxeadɨ́pénɨro “Xwɨyɨ́á Poro neararɨŋɨ́pɨ arɨ́á owianeyɨ.” nɨwimónɨro sɨ́á ayɨ́ ayo re nɨyaiwiro, “O neararɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ nepa xɨxenɨ rɨ́a imónɨnɨ?” nɨyaiwiro Bɨkwɨ́pɨ ɨ́á nɨróa uro pɨ́á nɨméra uro neróná
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 obaxɨ́ wí Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro Gɨrikɨyɨ́ aŋɨ́ apimɨ dáŋɨ́ seáyɨ e imónɨgɨ́áyɨ́ wí oxɨ́ tɨ́nɨ apɨxɨ́ tɨ́nɨ enɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roro yarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Judayɨ́ Tesaronaika ŋweagɨ́áyɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ, “Beriayo enɨ Poro xwɨyɨ́á Gorɨxoyá wáɨ́ urarɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwiro re egɨ́awixɨnɨ. Aŋɨ́ apimɨ nánɨ nuro ámá e dáŋɨ́yɨ́ Poromɨ mɨxɨ́ owípoyɨnɨrɨ sɨ́mɨ́ráxwɨró wieméáná ámá obaxɨ́ rɨxa epɨ́royɨ́ nero wikɨ́ nɨwóga wiápɨ́nɨmeagɨ́awixɨnɨ.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Ámá obaxɨ́ rɨxa epɨ́royɨ́ nero wikɨ́ nɨwóga wiápɨ́nɨmeaarɨŋagɨ́a Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ xexɨ́xexɨrɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro re egɨ́awixɨnɨ. Apaxɨ́ mé Poromɨ rawɨrawá tɨ́ŋɨ́ e nánɨ éɨ́ urowárɨgɨ́awixɨnɨ. Poromɨ rawɨrawá tɨ́ŋɨ́ e nánɨ éɨ́ nurowárɨro Sairaso tɨ́nɨ Timotio tɨ́nɨ sɨnɨ e ŋweaŋáná
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 ámá Poromɨ éɨ́ nɨmíga úɨ́áyɨ́ omɨ sɨ́á obaxɨ́yo nɨméra núɨ́asáná aŋɨ́ Atenɨsɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémoro e dánɨ wáraúáná o ámɨ sekaxɨ́ re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Sairaso tɨ́nɨ Timotio tɨ́nɨ nionɨ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨpaxɨ́ imónɨŋánáyɨ́, aŋɨ́nɨ bɨ́isixɨnɨ.” urowáráná omɨ e nɨwárɨmɨ ugɨ́awixɨnɨ.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Poro Atenɨsɨ dánɨ awaú nánɨ wenɨŋɨ́ nerɨ nɨŋwearɨ́ná aŋɨ́ apimɨ mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́yɨ́ —Ayɨ́ xopaikɨgɨ́ xɨxegɨ́nɨ ámá imɨxɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ aga ayá wí amɨ amɨ nɨmɨnɨ éɨ́ nurárára unɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ nánɨ sɨ́mɨ́ nírónɨmɨ nemerɨ́ná
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Judayɨ́yá rotú aŋɨ́yo nɨpáwiayirɨ ayɨ́ tɨ́nɨ émá Gorɨxo nánɨ dɨŋɨ́ moarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnɨro sɨ́á ayɨ́ ayo makerɨ́á imɨxarɨgɨ́e nánɨ nuayirɨ ámá o eméíná e rówapɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á rɨnɨro néra nurɨ́ná
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 ámáyo uréwapɨyarɨgɨ́á Epikurianɨyɨ rɨnɨgɨ́á wa tɨ́nɨ Sɨtoikɨyɨ rɨnɨgɨ́á wa tɨ́nɨ Poro tɨ́nɨ xɨmɨxɨmɨ́ xwɨyɨ́á rɨnɨgɨ́awixɨnɨ. O wáɨ́ nurɨrɨ́ná Jisaso nánɨ urɨrɨ ámá xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ urɨrɨ yarɨŋagɨ nánɨ wa peayɨ́ nɨwianɨro re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá xwɨyɨ́á rɨrowiárɨ́ emearɨŋɨ́ ro pí xwɨyɨ́á nearɨmɨnɨrɨ rɨ́a rarɨnɨ?” rɨro wa “O aŋɨ́namɨ dáŋɨ́ ŋwɨ́á imónɨgɨ́á ámá aŋɨ́ mɨdáŋɨ́yɨ́yá nánɨ nearɨmɨnɨrɨ rɨ́a rarɨnɨ?” rɨro nero
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 — ausente —
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 — ausente —
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 — ausente —
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Poro Ariopagasɨ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ éɨ́ nɨrómáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Atenɨsɨ dáŋɨ́yɨ́né, segɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́pɨ nɨmeróná awayinɨ ayá tɨ́nɨ wéyo umearɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ seanɨŋɨnɨ.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Xámɨ nionɨ aŋɨ́ rɨpimɨ nemerɨ segɨ́ ŋwɨ́á éɨ́ nurárára unɨŋɨ́yo —Ayo seyɨ́né yarɨŋɨ́ nɨwiro seáyɨ e umearɨgɨ́áyorɨnɨ. Ayo píránɨŋɨ́ sɨŋwɨ́ mí nómɨxa nurɨ́ná wɨnɨ́anigɨnɨ. Éɨ́ urárárɨnɨŋɨ́ bimɨ rɨ́wamɨŋɨ́ rɨpɨ ‘Ŋwɨ́á nene majɨ́áo nánɨrɨnɨ.’ eánɨŋagɨ wɨnɨ́anigɨnɨ. Ayɨnánɨ ŋwɨ́á seyɨ́né majɨ́á nimónɨro aiwɨ yarɨŋɨ́ nɨwiro seáyɨ e umearɨgɨ́o nánɨ áwaŋɨ́ bɨ osearɨmɨnɨ.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Ŋwɨ́á xwɨ́á rɨrí nɨrímɨnɨ imɨxɨrɨ amɨpí nɨ́nɨ arímɨ eŋɨ́yɨ́ imɨxɨrɨ eŋo, o aŋɨ́namɨ tɨ́nɨ xwɨ́árímɨ tɨ́nɨ Ámɨnáo seáyɨ e wimónɨŋo eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ re yaiwipaxɨ́ mimónɨnɨ, ‘O aŋɨ́ naŋwɨ́ rɨdɨyowá yanɨ́wá nánɨ negɨ́ wé tɨ́nɨ mɨrarɨŋwáyo ŋweaarɨŋɨ́rɨnɨ.’ dɨŋɨ́ e yaiwipaxɨ́ wí mimónɨnɨ.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Xewanɨŋo ámá nɨyonɨ wigɨ́ dɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ umímorɨ sɨŋɨ́ nimónɨro aŋɨ́ upaxɨ́ imónɨpɨ́rɨ nánɨ wimɨxɨrɨ amɨpí nɨ́nɨ ámá nɨpɨ́rɨ nánɨranɨ, yínɨpɨ́rɨ nánɨranɨ, wimɨxɨyirɨ yarɨŋo eŋagɨ nánɨ rɨpɨ enɨ yaiwipaxɨ́ mimónɨnɨ, ‘O amɨpí wí nánɨ dɨ́wɨ́ ikeamónarɨŋagɨ nánɨ negɨ́ wé tɨ́nɨ arɨrá wipaxorɨnɨ.’ Dɨŋɨ́ apɨ enɨ yaiwipaxɨ́ wí mimónɨnɨ.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Ŋwɨ́á o xewanɨŋo re nɨyaiwirɨ, ‘Ámá gwɨ́ arɨ́ arí e e ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ. Gwɨ́ arɨ́ arí xiɨ́áíwa xɨrɨpɨ́rɨ́íná íná íná imónɨnɨ́árɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ anɨŋɨ́nɨ neyíroárɨmáná ámá ná wonɨ imɨxɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí nɨ́nɨ nimóga bɨŋwárɨnɨ.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Ámá gwɨ́ arɨ́ arí nɨ́nɨ xewanɨŋo nánɨ pɨ́á néra nuro ámɨrɨ́nɨŋɨ́ neróná sɨŋwɨ́ wɨnɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ xɨ́o eŋɨ́ apɨ e eŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí o nene xɨxegɨ́nɨ ŋweaŋwá gene gene tɨ́ŋɨ́ e dánɨ ná jɨ́amɨ mɨneaimónɨnɨ.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Segɨ́ sorɨxowa aí re rɨgɨ́ápɨ, ‘Nene enɨ Ŋwɨ́áo neaemeaŋenerɨnɨ.’ rɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nene eŋɨ́ eánɨŋɨ́ oyáyo dánɨ imónɨrane ŋwearane aŋɨ́ emerane yarɨŋwɨnɨ.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Nene Ŋwɨ́á o neaemeaŋene imónɨŋagwɨ nánɨ dɨŋɨ́ re mɨyaiwipa oyaneyɨ, ‘Nepa Ŋwɨ́á imónɨŋo imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ ámaéne dɨŋɨ́ nɨmorane wé tɨ́nɨ xopaikɨgɨ́ imónɨŋɨ́ ŋwɨ́á sɨ́ŋáyo dánɨ imɨxarɨŋwápɨranɨ, sɨ́ŋá gorɨ́yo dánɨ imɨxarɨŋwápɨranɨ, sɨ́ŋá sirɨpáyo dánɨ imɨxarɨŋwápɨranɨ, sa apɨ́nɨŋɨ́ rɨ́a imónɨnɨ?’ mɨyaiwipa oyaneyɨ.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Ayɨnánɨ Ŋwɨ́á o —O Gorɨxorɨnɨ. O ámá xámɨ o nánɨ majɨ́á nero wigɨ́ ŋwɨ́ápɨnɨ nɨméra bɨgɨ́ápɨ nánɨ peá nɨmorɨ kikiɨ́á nɨwia nɨbɨrɨ aiwɨ agwɨ ámá amɨ gɨmɨ ŋweagɨ́á nɨyonɨ re neararɨnɨ, ‘Segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ nánɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro sanɨŋɨ́ nimónɨro ŋweápoyɨ.’ neararɨnɨ.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e neararɨnɨ. O sɨ́á wɨyimɨ ámá xwɨ́á rɨrí nɨrímɨnɨ ŋweaŋwáyo xwɨyɨ́á píránɨŋɨ́ nɨneamearɨrɨ́ná wonɨ wonɨ negɨ́ yarɨŋwápɨ nánɨ yarɨŋɨ́ imɨmɨ́ neainɨ́a nánɨ rɨxa rárɨŋɨ́rɨnɨ. Nene xwɨyɨ́á neamearɨnɨ́o enɨ rɨxa rɨ́peárɨŋɨ́rɨnɨ. Nene ‘Rɨ́peárɨŋo, ayɨ́ orɨ́anɨ?’ yaiwianɨ́wá nánɨ o péo ámɨ sɨŋɨ́ nerɨ owiápɨ́nɨmeanɨrɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ weámɨxáná wiápɨ́nɨmeaŋɨ́rɨnɨ.” Poro e uráná re eŋɨnigɨnɨ.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Ámá e awí eánɨgɨ́áyɨ́ Poro xwɨyɨ́á “Xwárɨpáyo dánɨ wiápɨ́nɨmeaŋɨ́rɨnɨ.” rɨ́agɨ arɨ́á nɨwiróná wí rɨperɨrɨ́ wigɨ́awixɨnɨ. Wí “Xwɨyɨ́á joxɨ neararɨŋɨ́pɨ rɨ́wéná ámɨ bɨ tɨ́nɨ arɨ́á sianɨ́wárɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 E uráná Poro réwapɨ́narɨgɨ́e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ úagɨ aí
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 ámá wí —Oxɨ́ wo xegɨ́ yoɨ́ Daionisiasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O Ariopagasɨ dánɨ réwapɨ́narɨgɨ́áyɨ́ worɨnɨ. Apɨxɨ́ wí xegɨ́ yoɨ́ Damarisíyɨ rɨnɨŋírɨnɨ. Ámá ámɨ wí enɨ nawínɨrɨnɨ. Ayɨ́ omɨ nɨkumɨxɨnɨro númɨ nuro Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.