Atos 13
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á Adiokɨyo ŋweáyɨ́ wigɨ́ wa wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á imónɨro wa uréwapɨyarɨgɨ́á imónɨro egɨ́áwa rowarɨnɨ. Wo Banabasorɨnɨ. Ámɨ wo Simiono xegɨ́ yoɨ́ bɨ Naijeroyɨ wɨ́rɨgɨ́orɨnɨ. Ámɨ wo Sairini dáŋɨ́ Rusiasorɨnɨ. Ámɨ wo Maneyeno —O gapɨmanɨ́ Xeroto tɨ́nɨ nemerɨ́ná xwé iwiaroŋorɨnɨ. Ámɨ wo Sororɨnɨ.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ayɨ́ awí neánɨro Ámɨnáomɨ yayɨ́ nɨwiro aiwá ŋwɨ́á ŋweaŋáná kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Banabaso tɨ́nɨ Soro tɨ́nɨ nionɨ awaú e éisixɨnɨrɨ wéyo ɨ́á umɨrárɨŋápɨ xɨxenɨ emepɨsɨ́i nánɨ nurɨ́pearo urowárɨ́poyɨ.” uráná
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 ayɨ́ aiwá ŋwɨ́á ŋwearo Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ wiro néɨ́asáná awaúmɨ wé seáyɨ e nɨwikwiárɨmáná urowárɨgɨ́awixɨnɨ.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Awaúmɨ kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ urowárɨ́agɨ nɨweri aŋɨ́ yoɨ́ Serusia rɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨri nɨŋweámáná pɨrɨŋwɨ́ Saipɨrasɨ rɨnɨŋɨ́yimɨ nánɨ nuri
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 sɨpɨxo aŋɨ́ yoɨ́ Saramisɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ iwiékɨ́nɨmeááná awaú sɨpɨxɨ́yo dánɨ nayoari Judayɨ́yá rotú aŋɨ́ wí e wí e mɨrɨnɨŋɨ́yo dánɨ Gorɨxoyá xwɨyɨ́ápɨ wáɨ́ nurɨmeríná Jonɨ Mako enɨ saŋɨ́ nurápɨmerɨ
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 rɨxa pɨrɨŋwɨ́ miwɨ́ mɨdánɨ dánɨ mɨdánɨ nánɨ wáɨ́ nura neméɨ́isáná aŋɨ́ yoɨ́ Peposɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémoro wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ámá ayáɨ́ mɨ́kɨ́ ikiŋɨ́ wo —O Judayɨ́ worɨnɨ. Mimónɨ́ wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ worɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ Ba-Jisasoyɨ wɨ́rɨgɨ́orɨnɨ.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 O tɨ́nɨ pɨropenɨsɨ́ apimɨ dánɨ pɨrimiáo —O xegɨ́ yoɨ́ Sejiasɨ Porasorɨnɨ. Dɨŋɨ́ neyírorɨ aumaúmɨ́ inɨŋorɨnɨ. O tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrɨ ŋweagɨ́íorɨnɨ. O aŋɨ́ apimɨ ŋweaŋagɨ Banabaso tɨ́nɨ Soro tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨri wáɨ́ urɨmearɨ́ná pɨrimiáo xwɨyɨ́á Gorɨxo nánɨ wáɨ́ rarɨgɨ́ípɨ arɨ́á owimɨnɨrɨ awaúmɨ “Eɨnɨ.” urɨ́agɨ aí
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 ayáɨ́ mɨ́kɨ́ ikiŋo —Gɨrikɨyɨ́ wigɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ Erimiasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O pɨrimiáo Jisasomɨ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ropa oenɨrɨ awaúmɨ xegɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ pɨ́rɨ́ rakímɨnɨrɨ éagɨ aiwɨ
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Soro —O xegɨ́ yoɨ́ bɨ Poroyɨ urɨgɨ́orɨnɨ. O kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ ayá wí sɨxɨ́ wínɨŋagɨ nánɨ ayáɨ́ mɨ́kɨ́ ikiŋomɨ rɨxa sɨŋwɨ́ agwɨ́ nɨwɨnárɨrɨ
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 mɨxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oboyá niaíwɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ roxɨnɨ, ámá wé rónɨŋɨ́ yarɨgɨ́á gɨyɨ́ gɨyo pɨ́rɨ́ urakímɨnɨrɨ yarɨŋoxɨrɨnɨ. Arɨ́kí yapɨ́ wíwapɨyirɨ ɨ́wɨ́ urápɨrɨ néra warɨŋoxɨrɨnɨ. Ámɨnáo nánɨ nepaxɨŋɨ́ rɨnɨŋɨ́pɨ joxɨ anɨŋɨ́ minɨ́ yapɨ́nɨ imorɨréɨnɨ?” nurɨrɨ
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Agwɨ nionɨ re rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Ámɨnáo rɨxa dɨŋɨ́ rɨkɨkayóagɨ nánɨ joxɨ sɨŋwɨ́ nɨsupárɨrɨ sɨ́á obaxɨ́ wíyo sogwɨ́ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ́ámanɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ. Agwɨ́ wɨ́ánɨŋɨ́ úrárɨrɨ sɨ́á uyinárɨrɨ éagɨ nánɨ “Ámá go go wéyo ɨ́á nɨnɨxɨrɨrɨ óɨ́ sɨwá ninɨrɨ́enɨŋoɨ?” nɨyaiwirɨ ámá nánɨ pɨ́á emeŋɨnigɨnɨ.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 E éagɨ pɨrimiáo sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋɨnigɨnɨ. E nerɨ Ámɨnáo nánɨ uréwapɨyarɨgɨ́ípɨ nánɨ ududɨ́ nɨwiga uŋɨnigɨnɨ.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Poro tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨgɨ́íwaú tɨ́nɨ Peposɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nuro sɨpɨxɨ́ womɨ nɨpɨxemoánɨro nɨŋweámáná nuro Pabiria pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Pega rɨnɨŋɨ́pimɨ iwiékɨ́nɨmeááná nayoaro e dánɨ Jonɨ Mako awaúmɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ xegɨ́ axɨ́ Jerusaremɨ nánɨ úagɨ aiwɨ
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ awaú Pega nɨmúrori Pisidia pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Adiokɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémori Sabarɨ́áyo Judayɨ́yá rotú aŋɨ́yo nɨpáwiri éɨ́ ŋweaŋáná
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ bɨ ɨ́á roro wɨ́á rókiamoagɨ́áwa eagɨ́ápimɨ bɨ ɨ́á roro nɨyárɨmáná rotú aŋɨ́ iwámɨ mewegɨ́áwa ámá womɨ awaú éɨ́ ŋweagɨ́íe nánɨ nurowárɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Re ureɨ, ‘Negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́íwagwí, awagwí xwɨyɨ́á eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ neaipaxɨ́ bɨ eŋánáyɨ́, ananɨ nearɨ́piyɨ.’ ureɨ.” urowáráná o nurɨ awaúmɨ axɨ́pɨ e uráná
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Poro nɨwiápɨ́nɨmearɨ wé ówaŋɨ́ nuyimáná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ Isɨrerɨyɨ́né tɨ́nɨ émáyɨ́ Gorɨxomɨ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ nene tɨ́nɨ nawínɨ awí neánɨrane Gorɨxomɨ yayɨ́ wiarɨŋwáyɨ́né tɨ́nɨ arɨ́á nípoyɨ.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Ŋwɨ́á Isɨrereneyá arɨ́owéyɨ́ uxɨ́dagɨ́o, o eŋíná negɨ́ arɨ́owamɨ neyírorɨ ayɨ́ aŋɨ́ mɨdáŋɨ́yɨ́ nimónɨro Isipɨyɨ́ aŋɨ́yo ŋweaŋáná oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ sayá nimóga numáná eŋáná o eŋɨ́ sɨxɨ́ neánɨrɨ emɨmɨ́ nɨwíwapɨya uŋɨ́pimɨ dánɨ aŋɨ́ ayo dánɨ nɨwirɨmeámɨ bɨŋɨnigɨnɨ.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Nɨwirɨmeámɨ báná ayɨ́ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nemeróná xwiogwɨ́ 40 pwearɨ́ná o ayá nurɨmɨxɨrɨ wé ɨ́á numɨxeánɨ́ɨsáná
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Kenanɨyɨ́ aŋɨ́yo ámá gwɨ́ wɨrɨ́ wɨrí wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú apimɨ xwɨrɨ́á nikɨxerɨ xwɨ́á wigɨ́ ŋweagɨ́ápɨ nurápɨrɨ negɨ́ arɨ́owamɨ mɨnɨ wiŋɨnigɨnɨ. Apɨ nɨpɨnɨ yarɨ́ná xwiogwɨ́ 450 pweŋɨnigɨnɨ.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Gorɨxo e nɨwiíɨsáná oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ámá wa anɨwá nimónayiro wɨ́á rókiamoagɨ́ Samueroyɨ rɨnɨŋo tɨ́ŋíná nánɨ nɨmeŋweága nɨbɨ́asáná
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 negɨ́ arɨ́owa Gorɨxomɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Mɨxɨ́ ináyɨ́ neameŋweanɨ nánɨ neaimónarɨnɨ.’ uráná o Kisomɨ xewaxo, Soromɨ —O xiáwo írɨŋo Bejɨmanoyáorɨnɨ. Omɨ mɨxɨ́ ináyɨ́ nánɨ urɨ́peááná o numeŋwearɨ́ná xwiogwɨ́ ámɨ 40 pweŋɨnigɨnɨ.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Gorɨxo omɨ surɨ́má nimɨxɨrɨ ámɨ Depito xamɨŋo mɨxɨ́ ináyɨ́ nimónɨrɨ oumeŋweanɨrɨ imɨxɨŋo nánɨ woákɨ́kɨ́ nerɨ re nearɨŋɨnigɨnɨ, ‘Jesiomɨ xewaxo Depito ámá nionɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́ wo imónɨŋagɨ wɨnɨŋáorɨnɨ. Nionɨ nimónarɨŋɨ́ nɨpɨnɨ xɨxenɨ enɨ́orɨnɨ.’ nearɨŋɨnigɨnɨ.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 O ‘Depitoyá ɨ́wiárɨ́awéyɨ́ wo Isɨrerɨyo yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨ́a nánɨ oimɨxɨmɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ negɨ́ arɨ́owamɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ urɨŋɨ́pa xɨxenɨ nerɨ ámá Jisasoyɨ rɨnɨŋo imɨxɨŋɨ́rɨnɨ.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 O sɨnɨ ámáyo piaumɨmɨ́ mɨwinɨŋáná Jono xámɨ Isɨrerɨyo nɨyonɨ wáɨ́ nemerɨ ‘Segɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́ápɨ rɨ́wɨ́mɨnɨ mamóáná wayɨ́ seameaimɨ́ɨnɨ.’ nurɨmerɨ
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 rɨxa Gorɨxo e éwɨnɨgɨnɨrɨ wimɨxɨyiŋɨ́pɨ yoparɨ́pɨ urɨmɨ́ánɨrɨ nerɨ́ná re rayiŋɨ́rɨnɨ, ‘Seyɨ́né nionɨ nánɨ “Gorɨnɨ.” yaiwiarɨŋoɨ? Seyɨ́né wenɨŋɨ́ nerɨ nɨŋweagɨ́onɨmanɨ. E nerɨ aí arɨ́á nípoyɨ. Ámá nionɨyá rɨ́wɨ́yo bɨnɨ́o nionɨ aga seáyɨ e nɨmúroŋo eŋagɨ nánɨ xegɨ́ sɨkwɨ́ sú gwɨ́ wíkweaipaxɨ́ mimónɨŋɨnɨ.’ rayiŋɨ́rɨnɨ.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́né, Ebɨrɨ́amoyá ɨ́wiárɨ́awéyɨ́né tɨ́nɨ émá Gorɨxomɨ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ ayɨ́ tɨ́nɨ re awí eánɨgɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ rɨpɨ osearɨmɨnɨ. Xwɨyɨ́á ámáyo yeáyɨ́ uyimɨxemeapaxo nánɨpɨ nɨnenenɨ arɨ́á wianɨ nánɨ Gorɨxo rɨxa urowárénapɨŋɨ́rɨnɨ.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Ámá Jerusaremɨ ŋweagɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ mebá nimónɨro umeŋweagɨ́áwa tɨ́nɨ omɨ ayɨ́ orɨ́anɨrɨ mí mɨwómɨxɨpa ero eŋíná dánɨ wɨ́á rókiamoagɨ́áwa o nánɨ nɨrɨrɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eagɨ́ápɨ —Apɨ Sabarɨ́á ayɨ́ ayo dánɨ ɨ́á roarɨgɨ́ápɨrɨnɨ. Apɨ mɨ́kɨ́ nánɨ dɨŋɨ́ mɨmó surɨ́má ɨ́á nɨroro nánɨ ‘Ayɨ́ o nánɨ rɨ́a rɨnɨnɨ?’ mɨyaiwipa ero néɨ́asáná wɨ́á rókiamoagɨ́á awa nɨrɨro eagɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ omɨ wikárɨgɨ́awixɨnɨ. Wɨ́á rókiamoagɨ́á awa nɨrɨro eagɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nɨwikárɨróná ‘Sɨpíoxɨrɨnɨ.’ nurɨro xwɨyɨ́á umeárɨgɨ́awixɨnɨ.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 E nemowa nɨmeámɨ nuro omɨ xwɨyɨ́á numearɨrɨ pɨkipaxɨ́ imónɨŋɨ́ bɨ nánɨ pɨ́á nɨmegɨnɨrɨ aiwɨ gapɨmanɨ́ Pairatomɨ ‘Pɨkoɨ.’ urɨgɨ́awixɨnɨ.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Omɨ nɨpɨkiróná wɨ́á rókiamoagɨ́áwa o nánɨ nɨrɨro eagɨ́á nɨpɨnɨ xɨxenɨ nɨwimáná eŋáná wa yoxáɨ́pámɨ dánɨ nɨyoámɨ nɨwepɨ́nɨro xwárɨpáyo weyárɨ́agɨ́a aiwɨ re eŋɨnigɨnɨ.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ xwárɨpáyo dánɨ ámɨ wiápɨ́nɨmeaŋɨnigɨnɨ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Nɨwiápɨ́nɨmeámáná sɨ́á ayá wí ámá Gariri pɨropenɨsɨ́yo dánɨ o tɨ́nɨ nawínɨ Jerusaremɨ nánɨ bɨgɨ́áyo sɨŋánɨ wimónayiŋɨnigɨnɨ. Ayɨnánɨ sɨŋánɨ wimónayiŋɨ́yɨ́ negɨ́ Isɨrerɨyɨ́ imónɨŋɨ́yo áwaŋɨ́ urɨmepɨ́rɨ nánɨ imónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Nene dɨŋɨ́ re yaiwianɨ́wá nánɨ ‘O Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ wiápɨ́nɨmeáɨ́yɨ́ nánɨ ámɨ nɨperɨ wí pɨyɨ́ epaxɨ́ menɨnɨ.’ yaiwianɨ́wá nánɨ Bɨkwɨ́yo nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pa Gorɨxo re urɨŋɨ́rɨnɨ, ‘Depitomɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ nurɨrɨ́ná “Ayá nɨrɨrɨmɨxɨrɨ píránɨŋɨ́ siimɨ́árɨnɨ.” urɨŋápɨ joxɨ enɨ axɨ́pɨ nɨsiimɨ́árɨnɨ.’ urɨŋɨ́rɨnɨ.
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Ayɨnánɨ o nánɨ Bɨkwɨ́ Samɨyo soŋɨ́ ámɨ bimɨ Depito re rɨŋɨ́rɨnɨ, ‘Gorɨxoxɨ ámá e wiíwɨnɨgɨnɨrɨ urɨŋɨ́pɨ anɨŋɨ́ minɨ́ xɨ́darɨŋo joxɨ xwárɨpáyo dánɨ xe pɨyɨ́ oenɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ́á menɨnɨ.’ rɨŋɨ́rɨnɨ.
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Depito imónɨŋɨ́pɨ nánɨ nene nɨjɨ́árɨnɨ. O Gorɨxo e éwɨnɨgɨnɨrɨ wimónarɨŋɨ́pɨ néra núɨsáná péáná negɨ́ arɨ́owa xwɨ́á weyárɨnɨŋɨ́yo weyáráná pɨyɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 E nerɨ aí ámá Gorɨxoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ wiápɨ́nɨmeaŋo wí pɨyɨ́ meŋɨnigɨnɨ.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Ayɨnánɨ gɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́né, yawawi seararɨgwɨ́ípɨ nánɨ xɨxenɨ nɨjɨ́á re imónɨ́poyɨ. Jisaso eŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo negɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋwápɨ yokwarɨmɨ́ neaiipaxɨ́rɨnɨ.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ɨ́wɨ́ yarɨŋwá ŋwɨ́ ikaxɨ́ Moseso nɨrɨrɨ eaŋɨ́pɨ xɨ́darɨŋwápimɨ dánɨ yokwarɨmɨ́ neaiipaxɨ́ mimónɨŋɨ́pɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rówá gene gene xegɨ́ xewaxo neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ ananɨ yokwarɨmɨ́ neaiirɨ gwɨ́nɨŋɨ́ neajinɨŋɨ́pɨ neaíkweawárɨrɨ epaxɨ́rɨnɨ.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ e nura numowaú peyearɨ́ná ámá arɨ́á wíɨ́áyɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Awagwí ámɨ Sabarɨ́á wɨ́omɨ dánɨ xwɨyɨ́á agwɨ neararɨgɨ́ípɨ axɨ́pɨ ananɨ nearéwapɨyipɨsɨ́íranɨ?” urayigɨ́awixɨnɨ.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 E nemáná rɨxa rotú aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ amɨ amɨ numiamoróná Judayɨ́ obaxɨ́ wí tɨ́nɨ émáyɨ́ Gorɨxomɨ wáyɨ́ nɨwiro nánɨ Judayɨ́nɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ wí tɨ́nɨ Poromɨ tɨ́nɨ Banabasomɨ tɨ́nɨ númɨ warɨŋagɨ́a awaú ámɨ nura nuríná eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ nɨwiri re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Seyɨ́né Gorɨxo wá nɨneawianɨrɨ neaiiŋɨ́pɨ ɨ́á nɨxɨrɨro ŋweáɨ́rɨxɨnɨ.” urɨgɨ́isixɨnɨ.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Sabarɨ́á wo rɨxa parɨmóáná ámá aŋɨ́ apimɨ ŋweáyɨ́ nápɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyápɨ arɨ́á wianɨro nánɨ awí eánɨgɨ́á aí
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 ámá ayá wí awaú rarɨgɨ́ípɨ arɨ́á wianɨro nánɨ epɨ́royɨ́ yarɨŋagɨ́a Judayɨ́ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro sɨpí dɨŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mɨwiaiwí ayá wí nɨwiaiwiro nánɨ Poro uréwapɨyarɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨpɨ́rɨ́ ero ikayɨ́wɨ́ umearɨro egɨ́awixɨnɨ.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 E yarɨŋagɨ́a aí Poro tɨ́nɨ Banabaso tɨ́nɨ ayá igigɨ́ bɨ mɨwinɨ́ re urɨgɨ́isixɨnɨ, “Yawawi aga xwɨyɨ́á rɨpɨ yegɨ́ Judayɨ́né nɨseamúrorai émáyo xámɨ urɨpaxɨ́ meŋagɨ nánɨ seyɨ́né xámɨ seararɨŋwiɨ. E nerɨ aí xwɨyɨ́á rɨpɨ arɨ́á mɨyeaí aríkwɨ́kwɨ́ neróná seyɨ́né áwaŋɨ́ rénɨŋɨ́ nɨyearɨro yarɨŋoɨ, ‘Dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ meapaxɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨŋwɨnɨ.’ Áwaŋɨ́ énɨŋɨ́ nɨyearɨro yarɨŋagɨ́a nánɨ agwɨ yawawi seyɨ́né pɨ́nɨ nɨseawiárɨmɨ émáyo uréwapɨyanɨrai warɨŋwiɨ.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámɨnáo sekaxɨ́ nearɨŋɨ́ rɨpɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́yo re eánɨnɨ, ‘Gorɨxonɨ joxɨ émáyo uyɨ́wɨ́nɨŋɨ́ wɨ́á wókímɨxɨrɨ́a nánɨ rɨŋwɨrárɨ́árɨnɨ. Joxɨ nionɨ nánɨ urɨrɨ́ápimɨ dánɨ ámá xwɨ́á nɨrímɨnɨ gɨmɨ ŋweagɨ́áyo yeáyɨ́ uyimɨxemeámɨ́a nánɨ e oimónɨrɨ rɨrowárɨ́árɨnɨ.’ Gorɨxo e nɨnearɨrɨ́ná yawawi nánɨ enɨ́nɨŋɨ́ rɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ émáyo uranɨrai warɨŋwiɨ.” urɨgɨ́isixɨnɨ.
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 E urarɨŋagɨ́i émáyɨ́ arɨ́á nɨwiróná dɨŋɨ́ niɨ́á nɨwinɨrɨ xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ naŋɨ́ e rɨnarɨŋagɨ nánɨ re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “Apɨ seáyɨ e imónɨnɨ.” nɨrɨnɨro ámá Gorɨxo dɨŋɨ́ eyíroárɨŋɨ́yɨ́ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́awixɨnɨ.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Xwɨyɨ́á Ámɨnáoyápɨ aŋɨ́ apɨ tɨ́ŋɨ́ e nɨmɨnɨ rɨnárɨmearɨ́ná
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Judayɨ́ re egɨ́awixɨnɨ. Apɨxɨ́ seáyɨ e imónɨgɨ́á ayɨ́ tɨ́nɨ rotú ŋweaarɨgɨ́iwámɨ tɨ́nɨ aŋɨ́ apimɨ seáyɨ e nimónɨro meŋweagɨ́áwamɨ tɨ́nɨ sɨ́mírírɨ́ wíagɨ́a ayɨ́ Poromɨ tɨ́nɨ Banabasomɨ tɨ́nɨ sɨpí nɨwikárɨro wigɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ mɨxɨ́ xɨ́dowárɨgɨ́awixɨnɨ.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Wigɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ mɨxɨ́ xɨ́dowárɨ́agɨ́a awaú “Nene sɨpínɨ wikárarɨŋwaénerɨ́anɨ?” oyaiwinɨ́poyɨnɨrɨ egɨ́ sɨkwɨ́yo xwɨ́á sikɨ́ xénɨŋɨ́pɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ nɨyárɨmɨ aŋɨ́ yoɨ́ Aikoniamɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nánɨ ugɨ́isixɨnɨ.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 E nerɨ aí aŋɨ́ apimɨ dánɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro uxɨ́darɨgɨ́áyɨ́ yayɨ́ bɨ onɨmiápɨ mɨwinɨ́ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ niga uro kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ ayá wí sɨxɨ́ wínɨŋɨ́pimɨ dánɨ eŋɨ́ neága uro néra wagɨ́árɨnɨ.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.