Apocalipse 4
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 Xwɨyɨ́á apɨ rɨxa nɨnɨrárɨmáná eŋáná Jononɨ wenɨŋɨ́ yánɨ́áyɨ́ wɨnɨŋanigɨnɨ. Aŋɨ́namɨ aŋɨ́ ówaŋɨ́ wɨna ɨ́kwiárɨnɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ maŋɨ́ xámɨ pékákɨ́nɨŋɨ́ rarɨŋagɨ arɨ́á wíá axɨ́pá “Amɨpí apimɨ dánɨ rɨ́wɨ́yo nimónɨnɨ́ápɨ sɨwá simɨ nánɨ re nánɨ yapeɨ.” nɨrénapɨ́agɨ arɨ́á nɨwirɨ́ná
1 Depois disso, tive uma visão: vi uma porta aberta no céu, e a voz que falara comigo, como uma trombeta, dizia: Sobe aqui e mostrar-te-ei o que está para acontecer depois disso.
2 axíná re eŋɨnigɨnɨ. Gorɨxoyá kwíyɨ́pɨ nɨxɨxéroŋɨnigɨnɨ. Nɨxɨxéróáná wenɨŋɨ́ éáyɨ́ wɨnɨŋanigɨnɨ. Mɨxɨ́ ináyɨ́yá siá íkwiaŋwɨ́ wɨna aŋɨ́namɨ ŋwɨrárɨnɨŋagɨ wɨnɨrɨ anamɨ wo éɨ́ ŋweaŋagɨ wɨnɨrɨ eŋanigɨnɨ.
2 Imediatamente, fui arrebatado em espírito; no céu havia um trono, e nesse trono estava sentado um Ser.
3 Anamɨ éɨ́ ŋweaŋo xegɨ́ imónɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ sɨ́ŋá awiaxɨ́ jasɨpáɨ rɨnɨŋɨ́pɨ yaɨ́ kɨkírorɨ xwɨnɨ́á earɨ yarɨŋɨ́pa erɨ sɨ́ŋá konirianɨ́yɨ rɨnɨŋɨ́pɨ ayɨ́á rɨrɨ xwɨnɨ́á earɨ yarɨŋɨ́pa erɨ eŋo e éɨ́ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨrɨ opínagwɨ́á sɨ́ŋá emeráɨ rɨnɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ sowinɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ siá íkwiaŋwɨ́ anamɨ xapɨxapɨ́ eadɨ́roŋagɨ nɨwɨnɨrɨ
3 E quem estava sentado assemelhava-se pelo aspecto a uma pedra de jaspe e de sardônica. Um halo, semelhante à esmeralda, nimbava o trono.
4 íkwiaŋwɨ́ anamɨ dánɨ ámɨ obaxɨ́ bɨ 24 imónɨŋɨ́pɨ mɨdɨmɨdánɨ nɨŋwɨrárɨnɨga puŋagɨ nɨwɨnɨrɨ ámá ámɨná 24 awa rapɨrapɨ́ apɨ́á weŋɨ́ nɨyínɨrɨ amɨnaŋwɨ́ sɨ́ŋá gorɨ́ tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́ nɨdɨ́kínɨmáná íkwiaŋwɨ́ mɨdɨmɨdánɨ nɨŋwɨrárɨnɨga puŋɨ́pimɨ nɨŋweaxa puŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ
4 Ao redor havia vinte e quatro tronos, e neles, sentados, vinte e quatro Anciãos vestidos de vestes brancas e com coroas de ouro na cabeça.
5 íkwiaŋwɨ́ áwɨnɨmɨ eŋɨ́namɨ dánɨ ápiaŋwɨ́ néra urɨ ikaxɨ́ nɨra urɨ akɨrɨwɨ́ nɨra urɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ uyɨ́wɨ́ wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú —Ayɨ́ Gorɨxoyá kwíyɨ́ wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú apɨ nánɨrɨnɨ. Ayɨ́ siá íkwiaŋwɨ́ anamɨ sɨ́mɨmaŋɨ́mɨnɨ ápiáwɨ́ wearɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões. Diante do trono ardiam sete tochas de fogo, que são os sete Espíritos de Deus.
6 íkwiaŋwɨ́ anamɨ sɨ́mɨmaŋɨ́mɨnɨ bɨ rawɨrawánɨŋɨ́ imónɨŋɨ́ bɨ rɨrɨmá sɨŋwɨ́ wɨnɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ weŋagɨ nɨwɨnɨrɨ dɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ imónɨŋɨ́ waú waú awa agwɨ́ rɨwámɨnɨ sɨŋwɨ́nɨ nɨrómɨxa urɨ rɨ́wɨ́ rɨwámɨnɨ nɨrómɨxa urɨ egɨ́áwa áwɨnɨ e ŋwearo íkwiaŋwɨ́namɨ mɨdɨmɨdánɨ ŋwearo eŋagɨ́a wɨnɨŋanigɨnɨ.
6 Havia ainda diante do trono um mar límpido como cristal. Diante do trono e ao redor, quatro Animais vivos cheios de olhos na frente e atrás.
7 Dɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ imónɨŋɨ́ wɨnɨŋáwa wo raionɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ —Apɨ pusɨ́ sayɨ́ xwérɨxa mɨxɨ́ yarɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ. Ámɨ wo burɨmákaúnɨŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ. Ámɨ wo ámá sɨ́mɨmaŋɨ́nɨŋɨ́ inɨŋorɨnɨ. Ámɨ wo apurɨ́ nɨpɨpɨka warɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ imónɨŋorɨnɨ.
7 O primeiro animal vivo assemelhava-se a um leão; o segundo, a um touro; o terceiro tinha um rosto como o de um homem; e o quarto era semelhante a uma águia em pleno vôo.
8 Awaú awaú awa wonɨ wonɨ ɨwɨ́ wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ wo ero wará nɨpɨnɨ sɨŋwɨ́nɨ nɨrómɨxa ugɨ́áwarɨnɨ. Ikwáwɨyiranɨ, árɨ́wɨyiranɨ, bɨ pɨ́nɨ mɨwiárɨ́ anɨŋɨ́ minɨ́ re nɨra warɨgɨ́árɨnɨ, “Ámɨná Gorɨxo, o eŋɨ́ eánɨŋɨ́ ámá woyápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨŋorɨnɨ. Eŋíná dánɨ ŋwearɨ ríná sɨnɨ ŋwearɨ rɨ́wéná anɨŋɨ́ ŋwearɨ enɨ́orɨnɨ. Xewɨnɨ xegɨ́ bɨ imónɨŋorɨnɨ. Aga xegɨ́ bɨ imónɨŋorɨnɨ. Oyɨ, aga xegɨ́ bɨ imónɨŋorɨnɨ.”
8 Estes Animais tinham cada um seis asas cobertas de olhos por dentro e por fora. Não cessavam de clamar dia e noite: Santo, Santo, Santo é o Senhor Deus, o Dominador, o que é, o que era e o que deve voltar.
9 Íníná e nɨra nuro íkwiaŋwɨ́ anamɨ ŋweaŋomɨ, anɨŋɨ́ imónɨŋomɨ seáyɨ e umero wé íkwiaŋwɨ́yo uŋwɨrárɨro yayɨ́ wiro éáná
9 E cada vez que aqueles Animais rendiam glória, honra e ação de graças àquele que vive pelos séculos dos séculos,
10 ámá ámɨná 24 imónɨgɨ́á mɨdɨmɨdánɨ éɨ́ ŋweagɨ́áwa íkwiaŋwɨ́ anamɨ ŋweaŋomɨ nupɨ́kínɨmearo wigɨ́ amɨnaŋwɨ́ sɨ́ŋá gorɨ́ tɨ́nɨ imɨxɨnɨŋɨ́pɨ nɨpírɨro xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nɨmoauróná re urarɨgɨ́árɨnɨ,
10 os vinte e quatro Anciãos inclinavam-se profundamente diante daquele que estava no trono e prostravam-se diante daquele que vive pelos séculos dos séculos, e depunham suas coroas diante do trono, dizendo:
11 “Negɨ́ Ámɨnáoxɨ imónɨrɨ Ŋwɨ́áoxɨ imónɨrɨ eŋoxɨnɨ, amɨpí nɨ́nɨ eŋɨ́pɨ imɨxɨŋoxɨ, ayɨ́ joxɨrɨnɨ. Nɨpɨnɨ pípimɨ dánɨ marɨ́áɨ, joxɨ simónɨŋɨ́pimɨ dánɨnɨ imónɨrɨ apimɨ dánɨ enɨ sɨnɨ imónɨrɨ eŋɨ́ eŋagɨ nánɨ ámá nɨ́nɨ joxɨ seáyɨ e rɨmero wé íkwiaŋwɨ́yo rɨŋwɨrárɨro ‘Eŋɨ́ wiárɨ́ nɨmúrorɨ eánɨŋoxɨ, ayɨ́ joxɨrɨnɨ.’ rɨrɨro sipaxoxɨrɨnɨ.” rarɨgɨ́árɨnɨ.
11 Tu és digno Senhor, nosso Deus, de receber a honra, a glória e a majestade, porque criaste todas as coisas, e por tua vontade é que existem e foram criadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.