2 Coríntios 9
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ACF
1 Nɨgwɨ́ Judia pɨropenɨsɨ́ ŋweáyo arɨrá wianɨ nánɨ awí eaamearɨŋwápɨ nánɨ payɨ́ rɨpɨ seyɨ́né nánɨ nɨrɨrɨ nearɨ́ná “Mɨ́kɨ́ meŋagɨ nánɨ surɨ́má nɨrɨrɨ rɨ́a eaarɨŋɨnɨ?” nimónarɨnɨ.
1 Quanto à administração que se faz a favor dos santos, não necessito escrever-vos;
2 Seyɨ́né apɨ yanɨro nánɨ dɨŋɨ́ rɨ́á seawearɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á nimónɨrɨ nánɨ e nimónarɨnɨ. Íníná Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á Masedonia pɨropenɨsɨ́ tɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ arɨ́á egɨ́e dánɨ weyɨ́ nɨseamearɨrɨ́ná re rayarɨŋwárɨnɨ, “Xwiogwɨ́ xámɨ pweagomɨ Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á Gɨrikɨ pɨropenɨsɨ́yo ŋweagɨ́áyɨ́ apɨ éwanɨgɨnɨrɨ rɨxa érowiápɨ́nɨgɨ́árɨnɨ.” E rayarɨŋwápimɨ dánɨ Masedonia ŋweáyɨ́ wigɨ́ ámá nápɨ nene enɨ axɨ́pɨ éwanɨgɨnɨrɨ ayá rowɨ́á wiarɨnɨ.
2 Porque bem sei a prontidão do vosso ânimo, da qual me glorio de vós para com os macedônios; que a Acaia está pronta desde o ano passado; e o vosso zelo tem estimulado muitos.
3 “Payɨ́ rɨna surɨ́má nɨrɨrɨ rɨ́a eaarɨŋɨnɨ?” nimónɨ́agɨ aiwɨ seyɨ́né nánɨ mɨxɨ́ nɨmeakɨ́nɨrɨ rayarɨŋwápɨ surɨ́má imónɨnɨgɨnɨrɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá waú wo awamɨ urowárénaparɨŋɨnɨ. Ayɨ́ ámá re ŋweagɨ́áyo “Korinɨyo ŋweáyɨ́ nɨgwɨ́ ɨ́áyo roapɨ́rɨ nánɨ rɨxa nipɨmoárɨmáná ŋweaŋoɨ.” urɨ́ápɨ seyɨ́né nepa xɨxenɨ e oépoyɨnɨrɨ ámá rowamɨ urowárénaparɨŋɨnɨ.
3 Mas enviei estes irmãos, para que a nossa glória, acerca de vós, não seja vã nesta parte; para que (como já disse) possais estar prontos,
4 Rɨ́wéná Masedonia dáŋɨ́ tɨ́yɨ́ wí nionɨ tɨ́nɨ nɨbɨranéná seyɨ́né rɨxa nipɨmoárɨmáná mɨŋweaŋagɨ́a sɨŋwɨ́ nɨseanɨrɨ́náyɨ́, none “Ayɨ́ rɨxa nipɨmoárɨmáná ŋweaŋoɨ.” nɨyaiwirane dɨŋɨ́ sɨ́ŋá neaeánarɨŋɨ́pimɨ dánɨ ayá neainɨnɨgɨnɨrɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Seyɨ́né enɨ ayá mɨseainɨpa enɨ́áranɨ?
4 A fim de, se acaso os macedônios vierem comigo, e vos acharem desapercebidos, não nos envergonharmos nós (para não dizermos vós) deste firme fundamento de glória.
5 Ayɨnánɨ nionɨ re nimónɨgoɨ, “Negɨ́ nɨrɨxɨ́meá awa xámɨ nɨnɨmearo nionɨ sɨnɨ mɨrémóámɨ eŋáná nɨgwɨ́ seyɨ́né negɨ́ sɨ́mɨmaŋɨ́ e dánɨ ‘Nɨroarɨ wianɨ́wárɨnɨ.’ nearárɨgɨ́ápɨ ‘Rɨxa ipɨmoárɨ́poyɨ.’ searɨpɨ́rɨ nánɨ ourowárɨmɨnɨ.” nimónɨgoɨ. Nionɨ nɨrémorɨ́ná nɨgwɨ́ apɨ nánɨ sɨmɨrɨrɨ́ seaíɨ́ápimɨ dánɨ marɨ́áɨ, segɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ xɨxenɨ apánɨ ipɨmoárɨnɨŋagɨ wɨnɨ́ɨmɨgɨnɨrɨ awamɨ urowárénaparɨŋɨnɨ.
5 Portanto, tive por coisa necessária exortar estes irmãos, para que primeiro fossem ter convosco, e preparassem de antemão a vossa bênção, já antes anunciada, para que esteja pronta como bênção, e não como avareza.
6 “Poro pí yaiwianɨ nánɨ rɨ́a neararɨnɨ?” nɨyaiwirɨ́náyɨ́, ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ nánɨ dɨŋɨ́ mópoyɨ. Ámá aiwá xwé ɨwɨ́á urɨ́o aiwá xwé minɨ́árɨnɨ. Onɨmiá urɨ́o onɨmiá minɨ́árɨnɨ. Ewayɨ́ xwɨyɨ́á apɨ ámá wigɨ́ wínɨyo arɨrá wianɨro nánɨ nɨgwɨ́ nɨroaro wiarɨgɨ́ápɨ nánɨ rɨtamɨŋɨ́yɨ́ ninɨrɨ rɨnɨnɨ. Xwé nɨwirɨ́ná Gorɨxo wiíɨ́pɨ xwé imónɨnɨ. Onɨmiá nɨwirɨ́ná Gorɨxo wiíɨ́pɨ onɨmiá imónɨnɨ.
6 E digo isto: Que o que semeia pouco, pouco também ceifará; e o que semeia em abundância, em abundância ceifará.
7 Ayɨnánɨ nɨyɨ́nénɨ xɨxegɨ́nɨ ámá arɨrá wianɨro nánɨ nɨgwɨ́ nɨroarɨ́ná wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨyaiwimánáranɨ, ámá wo sɨmeaxɨ́dɨ́ seaíánáranɨ, nɨroarɨ mɨnɨ mɨwí xámɨ “Nɨgwɨ́ nɨwirɨ́ná apɨ wíwanɨgɨnɨ.” yaiwiárɨgɨ́ápɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoro nɨroaro mɨnɨ wíɨ́rɨxɨnɨ. Ámá wigɨ́ wínɨyo arɨrá wianɨro nánɨ nɨgwɨ́ ɨ́áyo nɨroarɨ́ná yayɨ́ tɨ́nɨ roaarɨgɨ́áyo Gorɨxo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
7 Cada um contribua segundo propôs no seu coração; não com tristeza, ou por necessidade; porque Deus ama ao que dá com alegria.
8 Ai o seyɨ́né aikɨ́ yínɨpɨ́rɨ́a nánɨranɨ, aiwá nɨpɨ́rɨ́a nánɨranɨ, apánɨ tɨ́gɨ́áyɨ́né imónɨro ámá dɨ́wɨ́ ikeamónɨgɨ́áyo arɨrá wipɨ́rɨ nánɨ imónɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨ́ múroro epɨ́rɨ́a nánɨ ananɨ seáyɨ e seaimɨxɨpaxorɨnɨ.
8 E Deus é poderoso para fazer abundar em vós toda a graça, a fim de que tendo sempre, em tudo, toda a suficiência, abundeis em toda a boa obra;
9 Nionɨ seararɨŋápɨ tɨ́nɨ Bɨkwɨ́yo dánɨ ámá wé rónɨgɨ́áyɨ́ yarɨgɨ́ápɨ nánɨ re nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ, “O yaŋɨ́ ewaniɨ́ nimónɨrɨ dɨ́wɨ́ ikeamónɨgɨ́áyo wiarɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨnánɨ o wá nɨwianɨrɨ wiiŋɨ́pɨ nánɨ Gorɨxo ná rɨ́wɨ́yo aiwɨ wí dɨŋɨ́ peá monɨ́ámanɨ.” E rɨnɨŋɨ́pɨ nionɨ seararɨŋápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
9 Conforme está escrito:Espalhou, deu aos pobres;a sua justiça permanece para sempre.
10 Gorɨxo —O aiwá omɨŋɨ́ yarɨgɨ́áyo ɨwɨ́ ɨwɨ́á urɨpɨ́rɨ nánɨ mɨnɨ wirɨ aiwá nɨpɨ́rɨ nánɨ mɨnɨ wirɨ yarɨŋorɨnɨ. O amɨpí seyɨ́né Kiraisomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á wínɨyo arɨrá wipɨ́rɨ nánɨ enɨ mɨnɨ seaiapɨrɨ sayá nimɨxa urɨ enɨ́árɨnɨ. E yarɨ́ná ámá aiwá omɨŋɨ́ xwé nɨróa núɨ́asáná aiwá xwé miarɨgɨ́ápa seyɨ́né enɨ yaŋɨ́ ewaniɨ́ nimónɨro wiarɨgɨ́ápimɨ dánɨ axɨ́pɨ́nɨŋɨ́ e epɨ́rɨ́árɨnɨ.
10 Ora, aquele que dá a semente ao que semeia, também vos dê pão para comer, e multiplique a vossa sementeira, e aumente os frutos da vossa justiça;
11 Seyɨ́né gínɨ gíná dɨŋɨ́ re yaiwiarɨ́ná, “Ananɨ yaŋɨ́ ewaniɨ́ nimónɨrane negɨ́yo owianeyɨ.” yaiwiarɨ́ná Gorɨxo seyɨ́né xwénɨ mɨnɨ wipaxɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ amɨpí wí mɨmúrónɨgɨ́áyɨ́nénɨŋɨ́ seaimɨxɨnɨ́árɨnɨ. E seaimɨxɨnɨ́á eŋagɨ nánɨ segɨ́ sérɨxɨ́meáyo arɨrá wianɨro nánɨ nɨgwɨ́ xwénɨ roaarɨgɨ́ápɨ Porowane nɨsearápɨrane nɨmeámɨ nurane wianɨrɨ yarɨŋagwɨ sɨŋwɨ́ nɨneanɨróná rɨxa Gorɨxomɨ yayɨ́ wipɨ́rɨ́árɨnɨ.
11 Para que em tudo enriqueçais para toda a beneficência, a qual faz que por nós se dêem graças a Deus.
12 Ayɨ́ rɨpɨ seararɨŋɨnɨ. Arɨrá wianɨro nánɨ seyɨ́né yarɨgɨ́ápɨ ámá Gorɨxoyá amɨpí wí nánɨ dɨ́wɨ́ ikeamónɨgɨ́áyo xɨxenɨ arɨrá wiáranɨro nero aiwɨ apɨnɨ mɨyarɨŋoɨ. Seyɨ́né yarɨgɨ́ápimɨ dánɨ ámá obaxɨ́ Gorɨxomɨ yayɨ́ seáyɨ e nɨwiéra warɨŋoɨ.
12 Porque a administração deste serviço, não só supre as necessidades dos santos, mas também é abundante em muitas graças, que se dão a Deus.
13 Ayɨ́ rɨpɨ rarɨŋɨnɨ. Ámáyɨ́ seyɨ́né nɨgwɨ́pɨ wianɨro yarɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ nɨseanɨróná rɨpɨ seaiaiwipɨ́rɨ́árɨnɨ, “Nene sɨŋwɨ́ anɨŋwaé dánɨ ámá ayɨ́ xwɨyɨ́á woákɨ́kɨ́ inarɨgɨ́ápɨ —Apɨ yayɨ́ neainarɨŋɨ́ Kiraiso rɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ arɨ́á yɨ́mɨgɨ́ nero xɨxenɨ rɨ́a xɨ́darɨŋoɨ?” nɨseaiaiwiro nánɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umɨ́eyoapɨ́rɨ́árɨnɨ. Rɨpɨ enɨ seaiaiwipɨ́rɨ́árɨnɨ, “Nene tɨ́nɨ wínɨyo tɨ́nɨ arɨrá neaianɨro nánɨ mɨnɨ neaiapaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nɨmúroro xwénɨ rɨ́a neaiaparɨŋoɨ?” nɨseaiaiwiro nánɨ enɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umɨ́eyoapɨ́rɨ́árɨnɨ.
13 Visto como, na prova desta administração, glorificam a Deus pela submissão, que confessais quanto ao evangelho de Cristo, e pela liberalidade de vossos dons para com eles, e para com todos;
14 E nero seyɨ́né nánɨ rɨxɨŋɨ́ nɨseaurɨyiróná seyɨ́né Gorɨxo ámáyo wá nɨwianɨrɨ́ná ámá wianarɨgɨ́ápimɨ wiárɨ́ nɨmúrorɨ wianarɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ yarɨgɨ́áyɨ́né imónɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ seyɨ́né nánɨ íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí winɨ́árɨnɨ.
14 E pela sua oração por vós, tendo de vós saudades, por causa da excelente graça de Deus que em vós há.
15 Gorɨxo xegɨ́ xewaxomɨ nɨwɨ́rénapɨrɨ́ná neaiiŋɨ́pɨ —Apɨ amɨpí bɨ tɨ́nɨ rɨtamɨŋɨ́yɨ́ mepaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ nánɨ yayɨ́ owianeyɨ.
15 Graças a Deus, pois, pelo seu dom inefável.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.