2 Coríntios 5
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARA
1 Nene nɨjɨ́á re imónɨŋagwɨ nánɨ rɨ́wɨ́yo neaímeanɨ́ápɨ sɨ́mɨmaŋɨ́ e tɨnɨŋwɨnɨ. Xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearanéná senɨ́á aŋɨ́yo ŋweaarɨŋwápɨ —Ayɨ́ negɨ́ warápɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ. Nɨperane negɨ́ warápɨ rɨxa nɨpɨneamioarɨ́nɨŋɨ́ nerɨ́ná negɨ́ dɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ ínanɨ́wá nánɨ aŋɨ́ Gorɨxo neaimɨxɨyiŋɨ́ wiwánɨŋɨ́ imónɨnɨ. Wará apɨ ámá imɨxɨgɨ́ámanɨ. Gorɨxo imɨxɨŋɨ́ eaŋagɨ nánɨ aŋɨ́namɨ íníná anɨŋɨ́ minɨ́ imónɨnɨ́ápɨrɨnɨ.
1 Sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos da parte de Deus um edifício, casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Wará agwɨ ríná negɨ́ dɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ ínɨŋwápimɨ sɨnɨ sɨxɨ́ nínɨrane xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearanéná wará sɨŋɨ́ aŋɨ́namɨ imónɨŋɨ́ negɨ́ dɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ wínanɨ́wápimɨ owínaneyɨnɨrɨ nánɨ yeyɨ́nɨŋɨ́ nɨrɨrane ŋweaŋwɨnɨ.
2 E, por isso, neste tabernáculo, gememos, aspirando por sermos revestidos da nossa habitação celestial;
3 Wará sɨŋɨ́pimɨ negɨ́ dɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ nɨwínɨranéná wará mayɨ́ nimónɨrane dɨŋɨ́pɨnɨ mɨŋweapa yanɨ́wá eŋagɨ nánɨ apimɨ sɨxɨ́ owínaneyɨnɨrɨ yeyɨ́nɨŋɨ́ rarɨŋwárɨnɨ.
3 se, todavia, formos encontrados vestidos e não nus.
4 Wará agwɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ ínɨŋwápimɨ sɨnɨ nínɨranéná wará saŋɨ́ neaunarɨŋagɨ nánɨ yeyɨ́nɨŋɨ́ rarɨŋwárɨnɨ. Dɨŋɨ́pɨnɨ nimónɨrɨ oŋweaaneyɨnɨrɨ mɨrarɨŋwɨnɨ. Ayɨ́ wará nɨyɨmɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nɨpepaxɨ́ imónɨŋɨ́pimɨ rɨtɨ́ enɨ́a nánɨ wará aŋɨ́namɨ imónɨŋɨ́pimɨ sɨxɨ́ nɨwínɨrane oŋweaaneyɨnɨrɨ yeyɨ́nɨŋɨ́ rarɨŋwárɨnɨ.
4 Pois, na verdade, os que estamos neste tabernáculo gememos angustiados, não por querermos ser despidos, mas revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Wará sɨŋɨ́pimɨ sɨxɨ́ wínanɨ́wá nánɨ neaipɨmoŋo, ayɨ́ Gorɨxorɨnɨ. O “Wará sɨŋɨ́pimɨ sɨxɨ́ wínanɨ́wá nánɨ rɨxa neaipɨmoáriŋenerɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nɨneaiapɨrɨ ikɨyiŋɨ́nɨŋɨ́ neaiárɨŋɨ́rɨnɨ.
5 Ora, foi o próprio Deus quem nos preparou para isto, outorgando-nos o penhor do Espírito.
6 Ayɨnánɨ pí pí xeanɨŋɨ́ neaímeaarɨŋagɨ aiwɨ dɨŋɨ́ e nɨmorɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga warɨŋwárɨnɨ. Nene nɨjɨ́árɨnɨ. Sɨnɨ wará xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearɨ́ná imónɨŋwápimɨ sɨxɨ́ nínɨranéná Ámɨnáo tɨ́ŋɨ́ e mɨŋweaŋwɨnɨ.
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Omɨ negɨ́ sɨŋwɨ́ tɨ́ tɨ́nɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ bɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrane mé sa dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrane yarɨŋagwɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
7 visto que andamos por fé e não pelo que vemos.
8 “Sɨnɨ wará urɨ́ epaxɨ́ imónɨŋɨ́ rɨpimɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨwínɨrane wáɨ́ ranɨ́wá nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ ínɨŋwɨnɨ.” nɨsearɨrɨ aí negɨ́ dɨŋɨ́pɨ wará rɨpimɨ dánɨ nɨyoámɨga nurɨ Ámɨnáo tɨ́ŋɨ́ e oŋweanɨrɨ aga neaimónarɨŋɨ́rɨnɨ.
8 Entretanto, estamos em plena confiança, preferindo deixar o corpo e habitar com o Senhor.
9 Ayɨnánɨ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e ŋweaanɨ́wáínáranɨ, sɨnɨ xɨ́o tɨ́nɨ mɨŋweá xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearanénáranɨ, “E éwanɨgɨnɨ.” yaiwiarɨŋwápɨ, ayɨ́ rɨpɨrɨnɨ, “Xɨ́o yayɨ́ winɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨnɨ éwanɨgɨnɨ.”
9 É por isso que também nos esforçamos, quer presentes, quer ausentes, para lhe sermos agradáveis.
10 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e yaiwiarɨŋwárɨnɨ. Kiraiso ámá nɨyonɨ sɨŋwɨ́ mí ómómɨxɨmɨ́ nerɨ́ná nɨnenenɨ enɨ sɨŋwɨ́ mí ómómɨxɨmɨ́ neainɨ́á eŋagɨ nánɨ xɨ́oyá sɨ́mɨmaŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ éɨ́ roanɨ́wárɨnɨ. Xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearɨ́ná winɨ wine naŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨranɨ, sɨpí imónɨŋɨ́pɨranɨ, eŋwápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ pɨrɨ́ neamamonɨ́á eŋagɨ nánɨ sɨnɨ xwɨ́á tɨ́yo nɨŋwearanéná “Xɨ́o yayɨ́ winɨpaxɨ́pɨ éwanɨgɨnɨ.” yaiwiarɨŋwárɨnɨ.
10 Porque importa que todos nós compareçamos perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba segundo o bem ou o mal que tiver feito por meio do corpo.
11 Nene “Ámɨná Jisaso sɨŋwɨ́ mí ómómɨxɨmɨ́ neainɨ́árɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á e nimónɨrane nánɨ wáyɨ́ neainarɨŋɨ́rɨnɨ. Ayɨnánɨ ámá nɨkɨnɨmónɨro omɨ dɨŋɨ́ owɨkwɨ́rópoyɨnɨrɨ wáɨ́ nurɨmeranéná píránɨŋɨ́ arɨ́áyo nurémóa warɨŋwárɨnɨ. Gorɨxoyá sɨŋwɨ́yo dánɨ rɨxa sɨŋánɨ piaumɨmɨ́ inɨŋagwɨ nánɨ o none yarɨŋwá nɨpɨnɨ nánɨ xɨxenɨ nɨjɨ́á imónɨnɨ. Seyɨ́né enɨ none nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoróná re oneaiaiwípoyɨnɨrɨ dɨŋɨ́ wikwɨ́moŋwɨnɨ, “Porowa dɨŋɨ́ ínɨmɨ nɨkwɨ́rónɨmáná mɨyarɨgɨ́árɨnɨ. Wigɨ́ yarɨgɨ́ápɨ wí ínɨmɨ mimónɨ́ nɨpɨnɨ sɨŋánɨ piaumɨmɨ́ rɨ́a inɨnɨ?” oneaiaiwípoyɨnɨrɨ dɨŋɨ́ wikwɨ́moŋwɨnɨ.
11 E assim, conhecendo o temor do Senhor, persuadimos os homens e somos cabalmente conhecidos por Deus; e espero que também a vossa consciência nos reconheça.
12 None e searɨ́agwɨ nánɨ “Porowa rɨxa apɨ mimónɨgɨ́áwa eŋagɨ nánɨ ámɨ weyɨ́ mearɨnarɨŋoɨ.” rɨseaimónarɨnɨ? Oweoɨ, wí e mɨyarɨŋwɨnɨ. Sa seyɨ́né none yarɨŋwápɨ nánɨ rɨxa nɨjɨ́á xɨxenɨ nimónɨmáná rɨpɨ oépoyɨnɨrɨ seararɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né ámá wí tɨ́nɨ —Ámá sɨŋwɨ́ manɨgɨ́e dánɨ yarɨgɨ́ápɨ nánɨ dɨŋɨ́ mamó sa ámá sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨnɨ yarɨgɨ́ápɨ nánɨ “Naŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” moarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Seyɨ́né ámá dɨŋɨ́ e moarɨgɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ xwɨyɨ́á nɨrɨnɨróná none mɨxɨ́ nɨneameakɨ́nɨro wa none nánɨ xeŋwɨ́ rarɨgɨ́ápɨ oyaŋípoyɨnɨrɨ seararɨŋwɨnɨ.
12 Não nos recomendamos novamente a vós outros; pelo contrário, damo-vos ensejo de vos gloriardes por nossa causa, para que tenhais o que responder aos que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Ámá wí “Porowa majɨmajɨ́á nikárɨnɨro yarɨgɨ́áwarɨnɨ.” rarɨgɨ́ápɨ “Ayɨ́ neparɨnɨ.” nɨseaimónɨrɨ́náyɨ́, re yaiwíɨ́rɨxɨnɨ, “Sa Gorɨxomɨ oxɨ́daneyɨnɨrɨ nero nánɨ e rɨ́a imónɨŋoɨ?” yaiwíɨ́rɨxɨnɨ. “Porowa dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ ɨ́á nɨxɨrɨmáná yarɨŋoɨ.” nɨseaimónɨrɨ́náyɨ́, “Awa nene arɨrá neaipɨ́rɨ́a nánɨ e rɨ́a imónɨŋoɨ?” yaiwíɨ́rɨxɨnɨ.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; e, se conservamos o juízo, é para vós outros.
14 Pípɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨpɨ́reánɨrɨ yarɨŋwámanɨ. Kiraiso wá nɨneawianɨrɨ neaiiŋɨ́pɨ nánɨnɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨpɨ́reánɨrɨ xámɨ sɨpí néra wagwápɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨrɨ yarɨŋwárɨnɨ. O nɨperɨ́ná ámá nɨ́nɨ nánɨ wayɨ́á peŋɨ́ eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ re yaiwiárɨŋwɨnɨ, “Apimɨ dánɨ ámá nɨ́nɨ nɨperɨ́nɨŋɨ́ rɨ́a egɨ́awixɨnɨ?” yaiwiárɨŋwɨnɨ.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, julgando nós isto: um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Ayɨ́ ámá dɨŋɨ́ nɨyɨmɨŋɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ wiwanɨŋɨ́yɨ́ nánɨnɨ dɨŋɨ́ nɨmónɨro nɨmenɨro mé arɨrá winɨ́a nánɨ nɨpémáná ámɨ wiápɨ́nɨmeaŋo xɨ́o nánɨnɨ dɨŋɨ́ nɨmoro éɨ́rɨxɨnɨrɨ ámá nɨ́nɨ nánɨ wayɨ́á peŋɨnigɨnɨ.
15 E ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Ayɨnánɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋwá ríná dánɨ ámá womɨ sɨŋwɨ́ mí nɨwómɨxɨrane “E imónɨŋorɨ́anɨ?” nɨwiaiwirɨ́ná warárímɨnɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrane mí wómɨxarɨŋwámanɨ. Ayɨ́ neparɨnɨ. Xámɨ none Kiraisomɨ sɨŋwɨ́ mí nɨwómɨxɨranéná warárímɨnɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrane “Nɨpɨkwɨnɨ meŋorɨnɨ.” nɨwiaiwirane aí agwɨ sɨnɨ wí e sɨŋwɨ́ mí nɨwómɨxɨrane yaiwiarɨŋwámanɨ.
16 Assim que, nós, daqui por diante, a ninguém conhecemos segundo a carne; e, se antes conhecemos Cristo segundo a carne, já agora não o conhecemos deste modo.
17 Ámá go go Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ nikárɨnɨrɨ́ná ámá sɨŋɨ́ wónɨŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ. Ai, e nimónɨrɨ́ná sɨpí xámɨ imónagɨ́pɨ rɨxa nanɨ́nɨrɨ sɨŋɨ́ bɨ imónɨnɨŋoɨ.
17 E, assim, se alguém está em Cristo, é nova criatura; as coisas antigas já passaram; eis que se fizeram novas.
18 Ámá sɨŋɨ́ imónɨŋwápɨ nánɨ mɨ́kɨ́ ikiŋo, ayɨ́ Gorɨxorɨnɨ. O Kiraiso neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ nɨyopɨyárɨmáná xɨ́omɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ wiarɨŋwaéne ámɨ ámá xɨ́oyá imónanɨ nánɨ neaimɨxɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ none enɨ ámáyo áwaŋɨ́ re urɨmeaanɨ́wá nánɨ, “Ámá sɨnɨ xɨ́omɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ wiarɨgɨ́áyɨ́né ámɨ ámá xɨ́oyá imónɨpɨ́rɨ nánɨ rɨxa seaimɨxɨŋɨ́rɨnɨ.” Áwaŋɨ́ e urɨmeaanɨ́wá nánɨ nearɨ́peaŋɨ́rɨnɨ.
18 Ora, tudo provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Nionɨ seararɨŋápɨ, ayɨ́ rɨpɨrɨnɨ. Gorɨxo xegɨ́ xewaxo Kiraiso neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ ámá nɨ́nɨ ámɨ xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ neaiimɨnɨrɨ yarɨnɨ. Nene wiaíkiŋwápɨ sɨnɨ dɨŋɨ́ ɨ́á mɨxɨrɨ́ rɨxa yokwarɨmɨ́ nɨneaiirɨ nánɨ peá monɨ. Apɨ nerɨ none enɨ wáɨ́ nurɨmeranéná xwɨyɨ́á re rɨnɨŋɨ́pɨ, “Gorɨxo rɨxa neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ ámɨ xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ imónɨpaxɨ́rɨnɨ.” rɨnɨŋɨ́pɨ urɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ nearɨ́peaŋɨ́rɨnɨ.
19 a saber, que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões, e nos confiou a palavra da reconciliação.
20 Ayɨnánɨ none xwɨyɨ́á Kiraiso yaŋɨ́ neaiapowárɨŋɨ́pɨ wurɨyarɨŋwáonerɨnɨ. Noneyá maŋɨ́yo dánɨ urarɨ́ná Gorɨxo xewanɨŋo eɨnɨ́nɨŋɨ́ urarɨŋɨ́rɨnɨ. Ámáyo Kiraiso nánɨ rɨxɨŋɨ́ re wurɨyarɨŋwárɨnɨ, “Gorɨxomɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ wiarɨgɨ́áyɨ́né ámá xɨ́o tɨ́nɨ ananɨ gwiaumɨ́ inanɨ nánɨ xe oneaimɨxɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨ́poyɨ.” wurɨyarɨŋwárɨnɨ.
20 De sorte que somos embaixadores em nome de Cristo, como se Deus exortasse por nosso intermédio. Em nome de Cristo, pois, rogamos que vos reconcilieis com Deus.
21 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ e wurɨyarɨŋwárɨnɨ. O ɨ́wɨ́ bɨ meŋo aí Gorɨxo none o tɨ́nɨ nikárɨnɨŋɨ́pimɨ dánɨ ámá xɨ́o “Wé rónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.” rárɨnɨ́áyɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ omɨ negɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋwápɨ nɨŋwɨrárɨrɨ ɨ́wɨ́ yarɨŋɨ́ wónɨŋɨ́ nɨwimɨxɨrɨ xe opɨkípoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ.
21 Aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós; para que, nele, fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.