2 Coríntios 1

Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Poronɨ —Nionɨ Gorɨxo wimónɨŋɨ́pimɨ dánɨ Kiraisɨ Jisasoyá wáɨ́ wurɨmeiarɨŋá wonɨrɨnɨ. Nionɨ tɨ́nɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá Timotio tɨ́nɨ yawawi sɨyikɨ́ Gorɨxoyá imónɨgɨ́á Korinɨyo ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ oyá ámá imónɨgɨ́á Gɨrikɨyɨ́ aŋɨ́yo wí e wí e ŋweagɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ nánɨ payɨ́ rɨna nearɨ mónaparɨŋwiɨ.
1 Eu, Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, escrevo junto com o nosso irmão Timóteo esta carta à igreja de Deus que está na cidade de Corinto e também a todo o povo de Deus espalhado por toda a província da Acaia.
2 Negɨ́ ápo Gorɨxo tɨ́nɨ Ámɨná Jisasɨ Kiraiso tɨ́nɨ awaú wá seawianɨri seyɨ́né nɨwayɨrónɨro ŋweapɨ́rɨ nánɨ seaimɨxɨri éisixɨnɨ.
2 Que a graça e a paz de Deus, o nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo estejam com vocês!
3 Gorɨxo —O negɨ́ Ámɨná Jisasɨ Kiraisomɨ xano imónɨrɨ oyá Ŋwɨ́áo imónɨrɨ eŋorɨnɨ. Omɨ yayɨ́ nɨwirane seáyɨ e umɨ́eyoaaneyɨ. Wá wianarɨgɨ́á ámáyo wímeaarɨŋɨ́ nɨpɨnɨ mɨ́kɨ́ ikiŋorɨnɨ. Ámá pí pípɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨpí wiarɨŋɨ́yo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨrarɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́ ikiŋo, ayɨ́ orɨnɨ.
3 Louvado seja o Deus e Pai do nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai bondoso, o Deus de quem todos recebem ajuda!
4 O mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́pa nene enɨ axɨ́pɨ pí pí xeanɨŋɨ́ wímeáɨ́yo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ umɨranɨ́wá nánɨ pí pí xeanɨŋɨ́ neaímeááná mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.
4 Ele nos auxilia em todas as nossas aflições para podermos ajudar os que têm as mesmas aflições que nós temos. E nós damos aos outros a mesma ajuda que recebemos de Deus.
5 Rɨ́nɨŋɨ́ Kiraiso ámáyo arɨrá owimɨnɨrɨ nerɨ́ná wímeaŋɨ́pɨ nene enɨ ayá wí neaímeaarɨnɨ. E nerɨ aí xɨ́o neaiiŋɨ́pimɨ dánɨ Gorɨxo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ ayá wí neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.
5 Porque, assim como tomamos parte nos muitos sofrimentos de Cristo, assim também, por meio dele, participamos da sua grande ajuda.
6 Xeanɨŋɨ́ none neaímeáɨ́pɨ, ayɨ́ seyɨ́né seaerɨ́kiemeaarane mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨrɨrane yanɨ́wá nánɨ neaímeaarɨnɨ. Mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ Gorɨxo neamɨrarɨŋɨ́pɨ, ayɨ́ seyɨ́né mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨranɨ́wá nánɨ enɨ neamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ. Nepa mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ seamɨrarɨŋwaéyɨ́né eŋánáyɨ́, xeanɨŋɨ́ none xwámámɨ́ wiarɨŋwápa seyɨ́né enɨ xeanɨŋɨ́ axɨ́pɨ imónɨŋɨ́pɨ xwámámɨ́ wipaxɨ́yɨ́nérɨnɨ.
6 Se sofremos, é para que vocês recebam ajuda e salvação. Se somos ajudados, então vocês também são e recebem forças para suportar com paciência os mesmos sofrimentos que nós suportamos.
7 None re nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á imónɨŋwɨnɨ, “Rɨ́nɨŋɨ́ none meaarɨŋwápɨ seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ meaarɨgɨ́árɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo mɨŋɨ́ ikɨŋwɨ́ neamɨrarɨŋɨ́pa seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ seamɨrarɨŋɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nɨjɨ́á nimónɨrane nánɨ dɨŋɨ́ re nɨyaiwirane ikwɨ́moarɨŋwápɨ sɨ́kɨ́kɨ́ onɨnɨ, “Seyɨ́né eŋɨ́ neánɨro pí pí seaímeáɨ́pɨ ananɨ xwámámɨ́ nɨwiro ŋweapɨ́rɨ́árɨnɨ.” yaiwiarɨŋwápɨ sɨ́kɨ́kɨ́ onɨnɨ.
7 Desse modo a esperança que temos em vocês está firme. Pois sabemos que, assim como vocês tomam parte nos nossos sofrimentos, assim também recebem a ajuda que Deus dá.
8 Negɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Xeanɨŋɨ́ none Esia pɨropenɨsɨ́yo ŋweaŋáná neaímeaŋɨ́pɨ “Seyɨ́né sɨnɨ majɨ́á oimónɨ́poyɨ.” mɨneaimónarɨnɨ. Xeanɨŋɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ none eŋɨ́ neánɨrane aí xwámámɨ́ mɨwipaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ neaímeáagɨ “Arɨ yanɨ́wɨnɨ?” nɨyaiwirɨ́ná “Rɨxa nɨpeanɨréwɨnɨ?” yaiwiŋwárɨnɨ.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Os sofrimentos que suportamos foram tão grandes e tão duros, que já não tínhamos mais esperança de escapar de lá com vida.
9 Ai, newanɨŋone “Eŋɨ́ eánɨŋwáonerɨ́anɨ?” nɨyaiwirane dɨŋɨ́ mɨŋwɨrárɨnɨ́ sa Gorɨxomɨ —O ámá pegɨ́áyɨ́ wiápɨ́nɨmeapɨ́rɨ́a nánɨ wimɨxarɨŋorɨnɨ. Omɨnɨ none dɨŋɨ́ uŋwɨráranɨ́wá nánɨ sɨkwɨ́á neaiŋɨ́pɨ neaiŋɨnigɨnɨ. Sɨkwɨ́á neaiŋɨ́ apɨ ámá opisɨ́ aŋɨ́yo dánɨ xwɨrɨxɨ́ arɨ́á nɨwimáná “Rɨxa pɨkípoyɨ.” rarɨŋo rɨxa “Awamɨ pɨkípoyɨ.” ránánɨŋɨ́ neaiŋɨnigɨnɨ.
9 Nós nos sentíamos como condenados à morte. Mas isso aconteceu para que aprendêssemos a confiar não em nós mesmos e sim em Deus, que ressuscita os mortos.
10 — ausente —
10 Ele nos salvou e continuará a nos salvar desses terríveis perigos de morte. Sim, nós temos posto nele a nossa esperança, na certeza de que ele continuará a nos salvar,
11 — ausente —
11 enquanto vocês nos ajudam, orando por nós. Assim Deus responderá às muitas orações feitas em nosso favor e nos abençoará; e muitos lhe agradecerão as bênçãos que ele nos dará.
12 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnarɨŋwɨnɨ. “None naŋɨ́ rɨ́a wiiŋwanigɨnɨ? Sɨpí rɨ́a wiiŋwanigɨnɨ?” yarɨŋɨ́ e ninɨranéná re yaiwinarɨŋwɨnɨ, “Gorɨxomɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyo sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́ nimónɨmáná wiirane omɨ píránɨŋɨ́ nuxɨ́dɨrɨ́ná epaxɨ́pɨ nepánɨ wiirane nerane aiwɨ seyɨ́né ayɨ́ aŋɨpaxɨ́ e seaiiŋwanigɨnɨ.” yaiwinarɨŋwɨnɨ. Ayɨ́ “Nɨjɨ́á ámá wigɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ imónarɨgɨ́ápimɨ dánɨ marɨ́áɨ, Gorɨxo wá nɨneawianɨrɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ neaímɨxɨŋɨ́pimɨ dánɨ ayo e wiirane seyɨ́né aŋɨpaxɨ́ e seaiirane eŋwanigɨnɨ.” nɨyaiwinɨrane nánɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnarɨŋwɨnɨ.
12 É disto que temos orgulho: a nossa consciência nos afirma que a nossa maneira de viver no mundo, e especialmente em relação a vocês, tem sido dirigida pela franqueza e sinceridade que Deus nos dá e também pelo poder da sua graça e não pela sabedoria humana. Pois escrevemos a vocês somente o que vocês podem ler e entender. Agora vocês nos entendem só em parte, mas espero que cheguem a nos compreender completamente, para que, no Dia do nosso Senhor Jesus , vocês tenham orgulho de nós, como nós temos de vocês.
15 Seyɨ́né “Ayɨ́ neparɨnɨ. Poro aga seáyɨ e oimónɨmɨnɨrɨ payɨ́ nearɨ mónapɨŋɨ́manɨ. Sa nene nánɨ ayo píránɨŋɨ́ owimɨxɨmɨnɨrɨ nearɨ mónapɨŋɨ́rɨ́anɨ?” Seyɨ́né ananɨ e yaiwipɨ́rɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨseaikwɨ́morɨ́ná re yaiwiŋanigɨnɨ, “Xámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ́ná dɨŋɨ́ sɨxɨ́ biaú seamímóɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ.
15 Eu estava tão certo de tudo isso, que no início fiz planos para ir visitar vocês a fim de que vocês pudessem ser abençoados mais uma vez.
16 E nɨyaiwirɨ́ná ayɨ́ rɨpɨ yaiwiŋanigɨnɨ, “Masedonia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurɨ́ná seyɨ́né tɨ́ŋimanɨ xámɨ numáná ámɨ Masedonia pɨropenɨsɨ́yo dánɨ nɨbɨrɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ nurɨ́ná óɨ́ e dɨŋɨ́ sɨxɨ́ níga umɨ́a nánɨ bɨ niapɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ ámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ aximanɨ bɨ́ɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ.
16 De fato, eu estava pensando em visitá-los na minha ida para a província da Macedônia e também na volta, a fim de conseguir ajuda para a minha viagem à Judeia.
17 Nionɨ e yaiwiŋá eŋagɨ nánɨ seyɨ́né re rɨniaiwiarɨŋoɨ, “Poro ‘E éɨmɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́ná dɨŋɨ́ ɨkwɨ́roayirɨ mɨxeaayirɨ nerɨ yaiwiŋɨ́rɨnɨ.” rɨniaiwiarɨŋoɨ? “O ‘Rɨpɨ éɨmɨgɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ́ná sɨpɨ́í imónarɨŋɨ́pimɨ dánɨ nɨyaiwirɨ nánɨ sa dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋorɨnɨ.” rɨniaiwiarɨŋoɨ?
17 Será que fui irresponsável quando resolvi fazer isso? Será que, ao fazer os meus planos, penso somente nos meus próprios interesses e por isso digo “sim, sim” e “não, não” ao mesmo tempo?
18 Pí pí Gorɨxo rarɨŋɨ́pɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́pa xwɨyɨ́á none searɨŋwápimɨ enɨ dɨŋɨ́ uŋwɨrárɨpaxɨ́pɨ searɨŋwanigɨnɨ. Xwɨyɨ́á none searɨŋwápɨ wí dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋwámanɨ.
18 Em nome de Deus, que é verdadeiro, o que prometi a vocês não foi um “sim” e um “não” ao mesmo tempo.
19 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Íwɨ́ Gorɨxoyáo, Kiraisɨ Jisaso —O nánɨ nionɨ tɨ́nɨ Sairaso tɨ́nɨ Timotio tɨ́nɨ none wáɨ́ searɨŋwáorɨnɨ. O dɨŋɨ́ ɨkwɨ́rorɨ mɨxearɨ yarɨŋomanɨ. Oweoɨ, xegɨ́ dɨŋɨ́ nɨyaiwirɨ ɨkwɨ́róɨ́pɨ anɨŋɨ́nɨ ɨkwɨ́roarɨŋo eŋagɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, que foi anunciado entre vocês por Silas, por Timóteo e por mim mesmo, não é “sim” e “não” ao mesmo tempo. Pelo contrário, ele é o “sim” de Deus
20 Gorɨxo sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ́nɨŋɨ́ “E nɨseaiimɨ́árɨnɨ. E nɨseaiimɨ́árɨnɨ.” nɨrɨrɨ́ná obaxɨ́ rárɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ neparɨnɨ.” yaiwianɨ́wá nánɨ sɨwánɨŋɨ́ inɨŋo, ayɨ́ Kiraisorɨnɨ. O e imónɨŋo eŋagɨ nánɨ Gorɨxomɨ seáyɨ e umeanɨ́wá nánɨ yoparɨ́pɨ nɨrɨranéná Jisasɨ Kiraisoyá yoɨ́ rɨrane “Apɨ e imónɨ́wɨnɨgɨnɨ.” rɨrane yarɨŋwárɨnɨ.
20 porque é o “sim” de todas as promessas de Deus. Por isso dizemos “ amém ”, por meio de Jesus Cristo, para a glória de Deus.
21 Seyɨ́né tɨ́nɨ none tɨ́nɨ nɨnenenɨ Kiraiso tɨ́nɨ nawínɨ ikárɨnanɨ́wá nánɨ sɨ́kɨ́kɨ́ neaomɨxarɨŋo, ayɨ́ Gorɨxo xewanɨŋorɨnɨ. Wáɨ́ rarɨŋwápɨ nánɨ nearɨ́peaŋo, ayɨ́ axorɨnɨ.
21 Pois é o próprio Deus que nos dá, a nós e a vocês, a certeza de que estamos unidos com Cristo. E foi Deus quem nos separou para si mesmo.
22 “Ayɨ́ oyárɨ́anɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ yarɨŋɨ́pa nene enɨ neaiiŋɨ́rɨnɨ. Xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nɨneaiapɨrɨ́ná nene “O réroárɨŋɨ́pɨ nɨpɨnɨ xɨxenɨ nɨneaiinɨ́árɨnɨ.” yaiwianɨ́wá nánɨ kwíyɨ́pɨ tɨ́nɨ ikɨyiŋɨ́nɨŋɨ́ neaiárɨŋɨ́rɨnɨ.
22 Como dono ele pôs a sua marca em nós e colocou no nosso coração o Espírito Santo, que é a garantia das coisas que ele guarda para nós.
23 Nionɨ apaxɨ́ mé seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨbɨrɨ mɨxɨ́ searáná dɨŋɨ́ rɨ́á seaxenɨgɨnɨrɨ “Ámɨ Korinɨyo nánɨ mɨbɨpa éɨmɨgɨnɨ.” yaiwiŋanigɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ e yaiwiarɨ́ná Gorɨxo, sɨŋwɨ́ nanɨŋo ananɨ sopɨŋɨ́ nopaxɨ́rɨnɨ.
23 Eu chamo Deus como minha testemunha; ele conhece o meu coração. A fim de evitar aborrecimentos para vocês, resolvi não ir até Corinto.
24 None seáyɨ e nɨseaimónɨrane seyɨ́né dɨŋɨ́ ɨkwɨ́ropaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ “Ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ.” osearaneyɨnɨrɨ mɨyarɨŋwɨnɨ. Seyɨ́né Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roróná sɨrɨ́ munɨ́ nero wɨkwɨ́roarɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ none Gorɨxomɨ nɨxɨ́dɨranéná seyɨ́né dɨŋɨ́ niɨ́á seainɨnɨ́a nánɨ sa seyɨ́né tɨ́nɨ nawínɨ omɨŋɨ́nɨŋɨ́ éwanɨgɨnɨrɨ imónɨŋwɨnɨ.
24 Não estamos querendo mandar na sua fé, pois vocês estão firmes na fé. Pelo contrário, queremos trabalhar com vocês para que vocês sejam mais felizes ainda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.