2 Coríntios 12
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs ARA
1 Mɨxɨ́ nɨmeakɨ́nɨnɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ naŋɨ́ bɨ neaiipaxɨ́ meŋagɨ aiwɨ wí pɨ́nɨ wiárɨpaxɨ́ mimónɨŋɨnɨ. Ayɨnánɨ Ámɨnáo wɨ́á nókímɨxɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ oyá dɨŋɨ́yo dánɨ orɨŋá wɨnɨŋápɨ tɨ́nɨ apiaú nánɨ enɨ xwɨyɨ́xá nɨrɨrɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnɨmɨ́ɨnɨ.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nionɨ ámá Kiraiso tɨ́nɨ ikárɨnɨŋɨ́ wo eŋɨ́pɨ nánɨ orɨmɨnɨ. Gorɨxo aŋɨ́namɨ nánɨ uménapɨŋorɨnɨ. Omɨ uménapɨŋe dánɨ xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú waú rɨxa pweŋɨ́rɨnɨ. O dɨŋɨ́pɨnɨ rɨ́a peyiŋɨnigɨnɨ? Náo enɨ rɨ́a peyiŋɨnigɨnɨ? Nionɨ majɨ́árɨnɨ. Sa Gorɨxo nɨjɨ́árɨnɨ.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Ámá o aŋɨ́na —E ámá sɨyikwɨ́ mínɨ́ nimónɨro sɨrɨ́ munɨ́ ŋweagɨ́erɨnɨ. E nánɨ nɨpeyirɨ́ná —Dɨŋɨ́pɨnɨ rɨ́a peyiŋɨnigɨnɨ? Náo enɨ rɨ́a peyiŋɨnigɨnɨ? Nionɨ majɨ́árɨnɨ. Sa Gorɨxo nɨjɨ́árɨnɨ.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 E nánɨ nɨpeyirɨ́ná xwɨyɨ́á seáyɨ e imónɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmorɨ áwaŋɨ́ mɨrɨpaxɨ́pɨ arɨ́á wirɨ xwɨyɨ́á Gorɨxo xe ámáyo áwaŋɨ́ ourɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnarɨŋɨ́pɨ arɨ́á wirɨ eŋɨ́rɨnɨ.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ámá e yarɨŋomɨ nionɨ weyɨ́ umearɨpaxɨ́ aiwɨ niɨwanɨŋonɨ weyɨ́ bɨ mɨmearɨnɨpa nemáná aí eŋɨ́ samɨŋɨ́ nɨweŋɨ́pɨ nánɨ wí nɨwiamómɨméɨnɨ.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Nionɨ nepa “Weyɨ́ omearɨnɨmɨnɨ.” nɨnimónɨrɨ́náyɨ́, nepaxɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨnɨ rɨmɨ́ eŋagɨ nánɨ “Majɨmajɨ́á ikárɨnarɨŋorɨ́anɨ?” wí niaiwipaxɨ́ menɨnɨ. E nerɨ aí ámá nionɨ nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoróná nionɨ nemerɨ́ná uréwapɨyarɨŋagɨ arɨ́á niro sɨŋwɨ́ nanɨro egɨ́ápɨ nánɨ wiárɨ́ ogámɨ́ nero orɨŋá wɨnɨŋápimɨ dánɨnɨ “O seáyɨ e e imónɨŋorɨ́anɨ?” niaiwipɨ́rɨxɨnɨrɨ “Ámɨ weyɨ́ bɨ omearɨnɨmɨnɨ.” mɨnimónarɨnɨnɨ.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Gorɨxo nionɨ awiaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nánɨ orɨŋá ámá mɨtewɨ́narɨgɨ́ápɨ nɨtewɨ́nɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ wárí mimónɨpa éwɨnɨgɨnɨrɨ eŋɨ́ wɨyi omɨ ayɨŋwɨ́ ówɨnɨgɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ nanɨŋɨnigɨnɨ. Eŋɨ́ ayi nepa eŋɨ́ nánɨ mɨrarɨŋɨnɨ. Nionɨ wárí mimónɨpa oenɨrɨ oboyá xwɨyɨ́á yaŋɨ́ urɨmeiarɨgɨ́áyɨ́ wo iwaŋɨ́nɨŋɨ́ nɨnearɨ samɨŋɨ́ nimɨxɨnɨ nánɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨŋɨnigɨnɨ.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Apɨ nánɨ Ámɨnáomɨ rɨxɨŋɨ́ nurɨrɨ́ná pɨ́nɨ onɨwiárɨnɨrɨ biaú bɨ urayíagɨ aí
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 o nionɨ rɨxɨŋɨ́ urɨ́áyɨ́ tɨ́nɨ xɨxenɨ mɨnií re nɨrɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá sɨŋwɨ́ nɨseanɨrɨ́ná re yaiwipaxɨ́ eŋagɨ nánɨ, ‘Samɨŋɨ́ wegɨ́áyɨ́ Gorɨxo eŋɨ́ nɨwímɨxɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ weámɨxɨ́agɨ rɨ́a yarɨŋoɨ?’ yaiwipaxɨ́ eŋagɨ nánɨ nionɨ wá nɨrɨwianɨrɨ siiarɨŋápimɨ joxɨ ɨ́á nɨxɨrɨrɨ́náyɨ́, ayɨ́ apánɨrɨnɨ.” nɨrɨŋɨnigɨnɨ. E nɨrɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ nionɨ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Kiraisoyápɨ anɨŋɨ́ eŋɨ́ sɨxɨ́ onímɨxɨnɨrɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ nɨwearɨŋɨ́pɨ nánɨ ududɨ́ mɨninɨ́ yayɨ́ tɨ́nɨ mɨxɨ́ meakɨ́nɨnɨmɨ́ɨnɨ.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Ayɨnánɨ nionɨ eŋɨ́ samɨŋɨ́ nɨwerɨ́ná Kiraiso eŋɨ́ sɨxɨ́ nímɨxɨŋɨ́pimɨ dánɨ eŋɨ́ sɨxɨ́ eánarɨŋá eŋagɨ nánɨ nionɨ wáɨ́ urɨmearɨ́ná amɨpí ámá eŋɨ́ samɨŋɨ́ wepaxɨ́ imɨxarɨŋɨ́pɨ nímeáánáranɨ, ámá paimɨmɨ́ nikáránáranɨ, dɨŋɨ́ rɨ́á nɨwepaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ nímeáánáranɨ, rɨ́mewá níánáranɨ, xeanɨŋɨ́ nikáránáranɨ, apɨ nɨpɨnɨ nánɨ “Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.” yaiwiarɨŋárɨnɨ.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 “Nionɨ mɨxɨ́ nɨmeakɨ́nɨnɨrɨ́ná nɨra weapɨ́ápɨ majɨmajɨ́á nikárɨnɨrɨ rɨ́árɨnɨ.” nimónarɨnɨ. E nerɨ aí sewanɨŋɨ́yɨ́né mɨxɨ́ apɨ omeakɨ́nɨnɨrɨ nimɨxɨ́agɨ́a nánɨ apɨ e éárɨnɨ. Nionɨ nánɨ wa rarɨgɨ́ápa sɨyikwɨ́pɨnɨ́nɨŋɨ́ nimónɨrɨ aí “Kiraisoyá wáɨ́ wurɨmeiarɨŋwá seáyɨ e imónɨŋwáonerɨnɨ.” rɨnarɨgɨ́áwa wí mɨnɨmúrogɨ́onɨ eŋagɨ nánɨ seyɨ́né weyɨ́ nɨnɨmearɨro sɨŋwɨrɨyɨ́, xɨxenɨ epaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ yanɨro egɨ́árɨnɨ.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ. Nionɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná Kiraisoyá wáɨ́ wurɨmeiarɨgɨ́á nepaxɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwa emɨmɨ́ ero ayá rɨwamónɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ ero yarɨgɨ́ápɨ arɨ́kí anɨŋɨ́ minɨ́ seaíwapɨyayiŋárɨnɨ.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Jisasoyá sɨyikɨ́ imónɨgɨ́á wínɨyo nɨwímearɨ́ná wéyo umearɨŋápa seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ nɨseamemáná aí wiamoŋápɨ, ayɨ́ rɨpɨnɨrɨnɨ. Nionɨ aiwá nɨmɨ nánɨ nɨgwɨ́ bɨ nɨsearápɨrɨ anɨŋɨ́ mɨseaikárɨŋanigɨnɨ. Sɨpí e seaiŋápɨ nánɨ ananɨ yokwarɨmɨ́ niipɨ́rɨréoɨ?
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Arɨ́á nípoyɨ. Rɨxa biaú bɨŋáonɨ ámɨ bɨ bɨmɨnɨrɨ nánɨ imónɨŋɨnɨ. Ámɨ bɨ bɨmɨnɨrɨ nánɨ nimónɨrɨ aí anɨŋɨ́ seaikárɨmɨ́ámanɨ. Segɨ́ amɨpí bɨ mɨsearápɨ́ sa seyɨ́né tɨ́nɨ nawínɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrɨ oŋweaaneyɨnɨrɨ bɨmɨ́a nánɨ rarɨŋɨnɨ. Seyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. Niaíwɨ́yɨ́ xanɨyaúmɨ amɨpí arɨrá wíɨmɨgɨnɨrɨ awí eámeámɨ́ yárɨpaxɨ́manɨ. Xanɨyaú niaíwɨ́yo arɨrá owiaiyɨnɨrɨ amɨpí bɨ awí eámeámɨ́ yárɨpaxɨ́rɨnɨ. Segɨ́ sénomɨ, ayɨ́ nionɨ énɨŋɨ́ imónɨŋáonɨ eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Seyɨ́né arɨrá seaimɨ nánɨ gɨ́ amɨpí nɨ́nɨ emɨ nɨmorɨ́ná ayɨ́ yayɨ́ tɨ́nɨ emɨ mómɨ́árɨnɨ. Arɨrá seaimɨ nánɨ nɨyorɨ́rɨnɨrɨ́ná ayɨ́ yayɨ́ tɨ́nɨ yorɨ́rɨnɨmɨ́árɨnɨ. Nionɨ e nerɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ ayá wí seayarɨŋagɨ nánɨ seyɨ́né sa bɨ onɨmiápɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨyipɨ́rɨréoɨ?
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Nionɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná anɨŋɨ́ wí mɨseaikárɨŋá aiwɨ ámá wí re searɨpɨ́ráoɨ, “O sɨŋwɨ́ samamɨ́ nerɨ ɨ́wɨ́ nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ yapɨ́ seaiepɨsiŋɨ́rɨnɨ.” E searɨpɨ́rɨ́a aiwɨ wí e mɨseaikárɨŋanigɨnɨ.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Ámá nionɨ seyɨ́né tɨ́e nánɨ nurowárénapɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ enɨ yapɨ́ nɨseaíwapɨyirɨ ɨ́wɨ́ bɨ mɨsearápɨŋanigɨnɨ.
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Taitaso seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨnɨ nánɨ eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ wiowárɨŋanigɨnɨ. Negɨ́ nɨrɨxɨ́meá o tɨ́nɨ bɨŋo enɨ nɨkumɨxɨrɨ wɨ́rénapɨŋanigɨnɨ. Taitaso yapɨ́ nɨseaíwapɨyirɨ segɨ́ amɨpí bɨ rɨsearápɨŋɨnigɨnɨ? Oweoɨ, wí e meŋɨnigɨnɨ. Xámɨ none seyɨ́né nɨseaímearɨ́ná eŋwápɨ nánɨ píránɨŋɨ́ dɨŋɨ́ mópoyɨ. Taitaso “Píránɨŋɨ́ e oemɨnɨ.” nɨyaiwirɨ seaiiŋɨ́pa none enɨ axɨ́pɨ nerane omɨ númɨ irɨkwɨ́nɨŋɨ́ mikeánɨpa reŋwanigɨnɨ?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Xwɨyɨ́á rɨpɨ ɨ́á nɨroróná anɨŋɨ́ re rɨneaiaiwiarɨŋoɨ, “Porowa wigɨ́ egɨ́ápɨ nánɨ xwɨyɨ́á wákwínanɨro nánɨ rɨ́a rarɨŋoɨ?” rɨneaiaiwiarɨŋoɨ? Negɨ́ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ seayiŋwáyɨ́né, wí e oneaiaiwípoyɨnɨrɨ mɨrarɨŋwɨnɨ. Sewanɨŋɨ́yɨ́né Kiraisomɨ nɨxɨ́dɨróná eŋɨ́ neánɨro xɨ́dɨpɨ́rɨ́a nánɨ Gorɨxoyá sɨŋwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ Kiraiso awa e ourɨ́poyɨnɨrɨ neaimɨxɨŋɨ́pɨnɨ eŋɨ́ nímɨxɨrɨ seararɨŋwɨnɨ.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Nionɨ ámɨ seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nɨrémorɨ́ná “Naŋɨ́ ayɨ́ e imónɨŋagɨ́a owɨnɨmɨnɨ.” nɨyaiwia bɨmɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ mimónɨ́ xegɨ́ bɨ imónɨŋáná seaímeámɨgɨnɨrɨ ayá sɨ́wɨ́ nɨroarɨnɨ. Seyɨ́né enɨ “Poro awayinɨ nimónɨmáná oneaímeanɨ.” yaiwiarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ nimónɨmɨ mɨseaímeá wikɨ́ nónɨmɨ seaímeámɨgɨnɨrɨ ayá sɨ́wɨ́ nɨroarɨnɨ. Seyɨ́né sɨnɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ nɨwiápɨ́ga uro sɨpí dɨŋɨ́ nɨyaiwiga uro wikɨ́ rɨ́á ápiáwɨ́nɨŋɨ́ nóga uro rɨrowiámɨ́ niga uro ikayɨ́wɨ́ nɨmearɨga uro mɨmayɨ́ó nɨróga uro wárɨxa nimóga uro mɨxɨ́ népéga uro yarɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ seanɨmɨgɨnɨrɨ nánɨ seararɨŋɨnɨ.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Nionɨ ámɨ nɨbɨrɨ nɨseaímearɨ́ná segɨ́ sɨpí yarɨgɨ́ápimɨ dánɨ Gorɨxo ayá nimóáná segɨ́ sɨŋwɨ́ anɨgɨ́e dánɨ ŋwɨ́ eámɨgɨnɨrɨ ayá sɨ́wɨ́ nɨroarɨnɨ. Xámɨ segɨ́yɨ́ wí ɨ́wɨ́ nero wigɨ́ ɨ́wɨ́ inɨgɨ́ápɨranɨ, ɨ́wɨ́ ninɨrɨ rɨ́peánɨgɨ́ápɨranɨ, piaxɨ́ weánɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ egɨ́ápɨranɨ, rɨxa rɨ́wɨ́mɨnɨ mɨmamó sɨnɨ yarɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ nɨseanɨrɨ́ná ŋwɨ́ eámɨgɨnɨrɨ rarɨŋɨnɨ.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.