1 Coríntios 2
Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ (AAK) vs VC
1 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, nionɨ iwamɨ́ó nɨseaímearɨ xwɨyɨ́á Gorɨxoyá ínɨmɨ imónɨŋɨ́pɨ wáɨ́ nɨsearɨrɨ́ná “Poro nɨjɨ́á seáyɨ e imónɨŋorɨ́anɨ?” oniaiwípoyɨnɨrɨ xwɨyɨ́á xwé imónɨŋɨ́ rarɨgɨ́ápɨ tɨ́nɨ searɨrɨ ámaéne negɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ dɨŋɨ́ émɨ́ saímɨ́ moarɨŋwápɨ tɨ́nɨ searɨrɨ mé
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 dɨŋɨ́ rɨpɨnɨ moŋárɨnɨ, “Ámɨ bɨ gɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ gɨ́wɨ́ nímɨxɨrɨ murɨpa oemɨnɨ. Sa Jisasɨ Kiraisomɨ íkɨ́á yoxáɨ́pámɨ yekwɨroárɨgɨ́ápɨ nánɨnɨ ouréwapɨyimɨnɨ.” nɨmorɨ apɨnɨ seaíwapɨyiŋárɨnɨ.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Nionɨ seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearɨ́ná eŋɨ́ samɨŋɨ́ nɨnɨwerɨ ŋweaŋárɨnɨ. Wáyɨ́ erɨ óɨ́ erɨ nerɨ ŋweaŋárɨnɨ.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Nɨsearéwapɨyirɨ́náranɨ, wáɨ́ nɨsearɨrɨ́náranɨ, xwɨyɨ́á ámá “Apɨ seáyɨ e imónɨŋɨ́pɨrɨ́anɨ?” yaiwiarɨgɨ́ápɨ bɨ tɨ́nɨ nɨkumɨxɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ dɨŋɨ́ oseakɨnɨmɨxɨmɨnɨrɨ nerɨ mɨsearɨ́ emɨmɨ́ eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxoyá kwíyɨ́pimɨ dánɨ nɨseaíwapɨyirɨ́ná searéwapɨyiŋárɨnɨ.
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 E eŋápɨ, ayɨ́ rɨpɨ nánɨ eŋárɨnɨ. Seyɨ́né Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roróná ámaéne “Dɨŋɨ́ émɨ́ saímɨ́ moarɨŋwɨnɨ.” yaiwinarɨŋwápimɨ mɨwɨkwɨ́ró Gorɨxoyá eŋɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ dɨŋɨ́ owɨkwɨ́rópoyɨnɨrɨ e nerɨ seaíwapɨyiŋárɨnɨ.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 E nɨsearɨrɨ aí none ámá Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́á yóɨ́ imónɨgɨ́áyo nɨjɨ́á dɨŋɨ́ émɨ́ saímɨ́ mónɨŋɨ́pimɨ dánɨ imónɨŋɨ́ bɨ urarɨŋwárɨnɨ. Nɨjɨ́á apɨ ámá ríná dáŋɨ́ imónɨgɨ́ápimɨ dánɨmanɨ. Nɨjɨ́á apɨ enɨ ámá ríná dáŋɨ́ seáyɨ e nimónɨro meŋweagɨ́áyɨ́ —Ayɨ́ anɨ́nanɨro yarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ayɨ́yá imónɨgɨ́ápimɨ dánɨmanɨ.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Nɨjɨ́á dɨŋɨ́ émɨ́ saímɨ́ mónɨŋɨ́pimɨ dánɨ imónɨŋɨ́ nionɨ seararɨŋápɨ, ayɨ́ Gorɨxoyá yumɨ́í imónɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ ínɨmɨ imónɨŋagɨ nánɨ ámá “Gorɨxo enɨ́ápɨ nánɨ nɨjɨ́á oimónaneyɨ.” nɨwimónɨro aiwɨ wiwanɨŋɨ́yɨ́ dɨŋɨ́ mopaxɨ́ mimónɨnɨ. Apɨ Gorɨxo aŋɨ́na tɨ́nɨ xwɨ́árí tɨ́nɨ sɨnɨ mimɨxɨpa eŋe dánɨ yumɨ́í dɨŋɨ́ eŋwɨpeárɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Nene xɨ́o tɨ́nɨ aŋɨ́namɨ ŋweanɨ́wá nánɨ eŋwɨpeaárɨŋɨ́pɨrɨnɨ.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Ámá ríná dáŋɨ́ seáyɨ e nimónɨrɨ meŋweagɨ́áyɨ́ wí Gorɨxo yumɨ́í dɨŋɨ́ eŋwɨpeárɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á mimónɨgɨ́árɨnɨ. Ayɨ́ nɨjɨ́á nimónɨro sɨŋwɨrɨyɨ́, Ámɨná eŋɨ́ eánɨŋɨ́ nene yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ Gorɨxo imónɨŋɨ́pɨ neaíwapɨyiŋomɨ wí íkɨ́áyo yekwɨroáranɨro egɨ́ámanɨ.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 None rarɨŋwápɨ nánɨ Bɨkwɨ́yo dánɨ xɨxenɨ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, “Amɨpí Gorɨxo ámá xɨ́omɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨgɨ́áyo wipɨmoáriŋɨ́pɨ, ayɨ́ ámá wí sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa ero arɨ́á mɨwipa ero ‘Neaipɨmoáriŋɨ́pɨ, ayɨ́ apɨrɨ́anɨ?’ nɨyaiwirɨ dɨŋɨ́ mɨmopa ero yarɨgɨ́ápɨrɨnɨ.” E nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pɨ none seararɨŋwápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ imónɨnɨ.
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Gorɨxo nene nánɨ neaipɨmoáriŋɨ́pɨ ámá wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ dɨŋɨ́ mɨmopaxɨ́ imónɨŋagɨ aiwɨ Gorɨxo xegɨ́ kwíyɨ́pimɨ dánɨ rɨxa wɨ́á nearókiamoŋɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Xegɨ́ kwíyɨ́pɨ nemerɨ amɨpí nɨ́nɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨnɨ. Amɨpí Gorɨxo yumɨ́í eŋwɨpeárɨŋɨ́pɨ nánɨ aí nɨjɨ́á imónɨnɨ.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Ámá go ámá wo yumɨ́í dɨŋɨ́ moarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨnɨ? Oweoɨ, ámá o yumɨ́í dɨŋɨ́ moarɨŋɨ́pɨ xewanɨŋoyá dɨŋɨ́pɨnɨ apɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨnɨ. Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ enɨ axɨ́pɨ imónɨnɨ. Ámá wo aí dɨŋɨ́ Gorɨxo moarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á mimónɨpaxɨ́ nerɨ aí xegɨ́ kwíyɨ́pɨnɨ nɨjɨ́á imónɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ Gorɨxo yumɨ́í neaipɨmoáriŋɨ́pɨ nánɨ ananɨ wɨ́á nearókiamopaxɨ́rɨnɨ.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Gorɨxo wá nɨneawianɨrɨ e e epaxɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ sɨwiá sɨxɨ́ neamímoŋɨ́ nɨpɨnɨ nánɨ nɨjɨ́á imónanɨ́wá nánɨ o kwíyɨ́ ámá xwɨ́á tɨ́yo xɨ́omɨ mɨxɨ́darɨgɨ́áyɨ́yá imónɨŋɨ́pɨ sɨxɨ́ mɨneamímó xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e dáŋɨ́pɨ sɨxɨ́ neamímoŋɨ́rɨnɨ.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Ayɨnánɨ none Gorɨxo wá nɨneawianɨrɨ sɨwiá sɨxɨ́ neamímoŋɨ́pɨ nánɨ nɨsearéwapɨyirɨ́ná xwɨyɨ́á áxwɨ́najeneyá dɨŋɨ́ émɨ́ saímɨ́ nɨmorane réwapɨ́narɨŋwápimɨ dánɨ mɨsearéwapɨyí xwɨyɨ́á Gorɨxoyá kwíyɨ́pɨ nearéwapɨyíɨ́yo dánɨ searéwapɨyarɨŋwárɨnɨ. Ámá Gorɨxoyá kwíyɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyo kwíyɨ́pɨ nearéwapɨyíɨ́pɨ píránɨŋɨ́ ureŋwɨpearɨŋwárɨnɨ.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 E nerɨ aí ámá kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ mayɨ́ imónɨgɨ́áyo o wá nɨneawianɨrɨ e e epaxɨ́ imónɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ xegɨ́ kwíyɨ́pimɨ dánɨ sɨxɨ́ neamímoŋɨ́pɨ nánɨ nurɨrɨ́náyɨ́ wí mímɨnɨpaxɨ́manɨ. Ayɨ́ rɨpɨ nánɨrɨnɨ. Ámá ayɨ́ ámá wí Gorɨxoyá kwíyɨ́pimɨ dánɨ yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨróná kwíyɨ́pimɨ dánɨnɨ mí ómɨxɨpaxɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ dɨŋɨ́ píránɨŋɨ́ neyíroro “Gorɨxoyá kwíyɨ́pimɨ dánɨ rɨ́a yarɨŋoɨ?” yaiwipaxɨ́ mimónɨŋoɨ. Ayɨnánɨ apɨ e mɨyaiwí majɨ́á neróná “Ámá ayɨ́ majɨ́á nikárɨnɨro rɨ́a yarɨŋoɨ?” yaiwiarɨgɨ́árɨnɨ.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 E nerɨ aí ámá Gorɨxoyá kwíyɨ́ tɨ́gɨ́áyɨ́ amɨpí bɨ nánɨ dɨŋɨ́ neyíroro “Ayɨ́ mɨ́kɨ́ apimɨ dánɨ rɨ́a imónɨnɨ? Apimɨ dánɨ rɨ́a imónɨnɨ?” yaiwipaxɨ́rɨnɨ. Kwíyɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ e yaiwipaxɨ́ aiwɨ mayɨ́yɨ́ enɨ kwíyɨ́pɨ tɨ́gɨ́áyɨ́ imónɨgɨ́ápɨ nánɨ wí dɨŋɨ́ eyíropaxɨ́ menɨnɨ.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Nionɨ seararɨŋápɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ Bɨkwɨ́yo re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, “Ámá gɨyɨ́ Ámɨnáo dɨŋɨ́ moarɨŋɨ́pɨ nánɨ nɨjɨ́á imónɨŋoɨ? Oweoɨ. Gɨyɨ́ omɨ uréwapɨyipaxɨ́ imónɨŋoɨ?” E nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ aiwɨ nene oyá kwíyɨ́pɨ tɨ́ŋwaéne dɨŋɨ́ Kiraiso moarɨŋɨ́pɨ axɨ́pɨ moarɨŋwaénerɨnɨ.
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.