Mateus 15
Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
1 Íná Parisi wa tɨ́nɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ mewegɨ́á wa tɨ́nɨ Jerusaremɨ dánɨ nɨbɨro Jisasomɨ nɨwímearo re urɨgɨ́awixɨnɨ,
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
2 “Negɨ́ arɨ́owa érowiápɨ́nɨgɨ́ápɨ dɨxɨ́ wiepɨsarɨŋowa pí nánɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ yarɨŋoɨ? Aiwá nanɨrɨ́ná pí nánɨ arɨ́owa rɨgɨ́ápɨ wé wayɨ́ mɨrónɨpa nero narɨgɨ́árɨnɨ?” Jisasoyá wiepɨsarɨŋowa wé wayɨ́ nɨrónɨro aiwɨ xiáwowa egɨ́ápa axɨ́pɨ mɨyarɨŋagɨ́a nánɨ e uráná
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
3 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né enɨ segɨ́ seárɨ́awéwa érowiápɨ́nɨgɨ́ápimɨ xɨ́danɨro nánɨ pí nánɨ ŋwɨ́ ikaxɨ́ Gorɨxoyá rɨnɨŋɨ́pimɨ pɨ́rɨ́ wiaíkímɨ́ yarɨgɨ́árɨnɨ?
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
4 Gorɨxo rɨŋɨ́pɨ rɨ́wamɨŋɨ́ re nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Dɨxɨ́ rɨnomɨ wéyo merɨ rɨnáímɨ wéyo merɨ erɨ́ɨnɨ.’ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ. Rɨ́wamɨŋɨ́ rɨpɨ enɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨnɨ, ‘Ámá gɨyɨ́ gɨyɨ́ xano nánɨranɨ, xɨnáí nánɨranɨ, pɨ́né sɨpí umeararɨ́náyɨ́ ayo emɨ opɨkímópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ́ɨnɨ.’ E nɨrɨnɨrɨ eánɨŋagɨ aiwɨ
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
5 ámá gɨyɨ́ xanomɨranɨ, xɨnáímɨranɨ, ‘Amɨpí nionɨ nɨsiapɨrɨ arɨrá sipaxɨ́pɨ nánɨ Gorɨxomɨ urepeárɨŋá eŋagɨ nánɨ bɨ mɨnɨ siapɨpaxɨ́manɨ.’ urarɨŋagɨ́a
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
6 soyɨ́né sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨróná re rarɨgɨ́árɨnɨ, ‘Ayɨ́ xaneyo wéyo mɨmepa yarɨŋagɨ aiwɨ apánɨ yarɨŋoɨ.’ rarɨgɨ́árɨnɨ. Soyɨ́né e nerɨ́ná Gorɨxoyá rɨnɨŋɨ́yɨ́ xórórɨ́ nero segɨ́ seárɨ́awéwa érowiápɨ́nɨgɨ́ápɨnɨ seáyɨ e mɨ́eyoarɨgɨ́árɨnɨ.
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
7 Naŋɨ́ rɨro sɨpí rɨro yarɨgɨ́oyɨ́né, xwɨyɨ́á Gorɨxo rɨŋɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́ Aisaiao nɨwurɨyirɨ rɨ́wamɨŋɨ́ eaŋɨ́pɨ soyɨ́né nánɨ xɨxenɨ re rɨnɨnɨ,
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
8 ‘Ámá tɨyɨ́ “Gorɨxomɨ wéyo píránɨŋɨ́ mearɨŋwɨnɨ.” nɨrɨro aiwɨ nionɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ mɨnɨyipa yarɨgɨ́árɨnɨ.
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
9 E neróná ámáyo amɨpí ámá wigɨ́ dɨŋɨ́ tɨ́nɨ érowiápɨ́nɨgɨ́ápɨ nánɨ nuréwapɨyiróná yapɨ́ re nurɨro “Xwɨyɨ́á tɨyɨ́ Gorɨxoyárɨnɨ.” nurɨro nánɨ “Gorɨxomɨ seáyɨ e umearɨŋwɨnɨ.” nɨrɨróná Gorɨxonɨyá yoɨ́nɨ surɨ́má rarɨgɨ́árɨnɨ.’ Aisaiao xwɨyɨ́á Gorɨxoyápɨ nɨwurɨyirɨ soyɨ́né nánɨ xɨxenɨ rɨ́wamɨŋɨ́ e eaŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
10 “Ámá oxɨ́ apɨxɨ́ re epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ obɨ́poyɨ.” nɨrɨrɨ ayɨ́ rɨxa aŋwɨ e awí eánáráná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨ́á nɨniro nɨjɨ́á imónɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
11 ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ nurɨrɨ́ná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Amɨpí ámá nɨnɨro gwɨ́ nárearɨgɨ́ápɨ piaxɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́manɨ. Amɨpí xwioxɨ́yo dánɨ dɨŋɨ́ móɨ́ápɨ, ayɨ́ piaxɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
12 Xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa nɨbɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ Parisiowamɨ e nurɨrɨ́ná ‘Sɨ́mirɨrɨ́ mɨwiarɨŋɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a aí
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
13 o Parisiowa nánɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Rɨ́wéná Gorɨxo aiwá xɨ́o ɨwɨ́á murɨŋɨ́ nɨyonɨ emɨ yɨyoámɨ́ enɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
14 ámɨ Parisiowa nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né awa nánɨ ayá sɨ́wɨ́ mɨsearopanɨ. Awa sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áwa sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyo nipemeámɨ warɨgɨ́áwa yapɨ imónɨŋoɨ. Ámá sɨŋwɨ́ supárɨŋɨ́ wo sɨŋwɨ́ supárɨŋɨ́ womɨ nipemeámɨ nurɨ́ná nɨwaúnɨ xwárɨŋwɨ́yo piéropɨsɨ́iɨ. Ayɨnánɨ ayá sɨ́wɨ́ mɨsearopanɨ.” urɨ́agɨ
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
15 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Joxɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á ámá aiwá nɨnɨro gwɨ́nárearɨgɨ́ápɨ nánɨ rɨ́ápɨ áwaŋɨ́ neareɨ.” urɨ́agɨ
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
16 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ seaiepɨsarɨŋáoyɨ́né enɨ sɨnɨ majɨ́á rɨseainarɨnɨ?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
17 Amɨpí ámá nɨ́ápɨ arɨ́owa egɨ́ápa wé wayɨ́ nɨrónɨro nɨnɨrɨ́náranɨ, awa egɨ́ápa mé nɨnɨrɨ́náranɨ, agwɨ́yo nínɨŋɨsáná íkɨ́ nemoro nánɨ piaxɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́manɨ.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
18 E nerɨ aiwɨ xwioxɨ́yo dánɨ ɨ́wɨ́ amɨpí nánɨ dɨŋɨ́ móɨ́ápɨ piaxɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́rɨnɨ.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
19 Xwioxɨ́yo dánɨ dɨŋɨ́ nɨmoro yarɨgɨ́ápɨ ‘Sɨpí oimɨxɨmɨnɨ.’ yaiwiarɨgɨ́á rɨpɨrɨnɨ. Ámá pɨkirɨ ero ámá wí tɨ́nɨ ɨ́wɨ́ inɨro ero sɨwɨ́ piaxɨ́ eánɨpaxɨ́ imónɨŋɨ́yɨ́ niga uro ɨ́wɨ́ mearɨ ero yapɨ́ rɨrɨ ero ámá wí nánɨ ikayɨ́wɨ́ rɨrɨ ero
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
20 yarɨgɨ́ápɨ nɨmorɨ́ná wiwanɨŋɨ́yo piaxɨ́nɨŋɨ́ weaarɨŋɨ́rɨnɨ. E nerɨ aí ámá wé wayɨ́ mɨrónɨpa nerɨ aiwá nɨnɨrɨ́ná wiwanɨŋɨ́yo wí piaxɨ́ weaarɨŋɨ́manɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
21 O e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ pɨropenɨsɨ́ émáyɨ́ aŋɨ́ Taia tɨ́nɨ Saidonɨ tɨ́nɨ tɨ́ŋɨ́ e emearɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
22 Émáyɨ́ apɨxɨ́ Kenanɨ dáŋí aŋɨ́ apiaú tɨ́ŋɨ́ e dánɨ nɨbɨrɨ jɨ́amɨne dánɨ nuxɨ́dɨrɨ́ná rɨ́aiwá re nura uŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, mɨxɨ́ ináyɨ́ Depitomɨ xiáwoxɨnɨ, joxɨ wá nɨwianeɨ. Gɨ́ miáímɨ imɨ́ó dɨŋɨ́ nɨxɨxérorɨ xɨxeanɨŋɨ́ wikárarɨnɨ.” nura warɨŋagɨ aiwɨ
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
23 Jisaso xɨ́o enɨ bɨ murarɨŋagɨ nánɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa nɨbɨro arɨ́kí re urayigɨ́awixɨnɨ, “Apɨxɨ́ rí arɨ́kí rɨ́aiwá tɨ́nɨ neaxɨ́darɨŋagɨ nánɨ joxɨ xegɨ́ miáímɨ imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́pɨ mɨxɨ́ numáɨnowárirɨ ‘Emɨnɨ.’ urowáreɨ.” urayíagɨ́a aí
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
24 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ émáyo arɨrá wimɨnɨrɨ bɨŋáonɨmanɨ. Gɨ́ Isɨrerɨyɨ́ —Ayɨ́ sipɨsipɨ́ xiáwo píránɨŋɨ́ mɨmearɨ́ná amɨ amɨ uniamoarɨŋɨ́nɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ nánɨ bɨŋáonɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ aiwɨ
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
25 í aŋwɨ e nɨbɨrɨ xómɨŋɨ́ nɨyɨkwirɨ mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, arɨrá niɨ.” urɨ́agɨ
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
26 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ aiwá niaíwɨ́ narɨgɨ́ápɨ nurápɨrɨ sɨ́wíyo mɨnɨ wiarɨ́náyɨ́, jíxɨ ‘O naŋɨ́ yarɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ aí
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
27 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, wauyene sɨ́wínɨŋɨ́ imónɨŋagwɨ nánɨ nepa nɨrarɨŋɨnɨ. E nerɨ aí sɨ́wíyɨ́ xiáwo aiwá íkwiaŋwɨ́yo éɨ́ nɨŋweámáná aiwá nɨnɨrɨ yunɨ́ mamówárɨ́ éɨ́yɨ́ mɨmeánɨ́ yarɨŋɨ́rɨnɨ.” urɨ́agɨ
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
28 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ aga dɨŋɨ́ xɨxenɨ nɨnɨkwɨ́rorɨ rarɨŋagɨ nánɨ jíxɨ simónɨ́ɨ́yɨ́ xɨxenɨ nimónɨnɨŋoɨ.” uráná re eŋɨnigɨnɨ. Xemiáí naŋɨ́ eŋɨnigɨnɨ.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
29 Jisaso e dánɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurɨ ipí Gaririwámɨ nɨpwerɨ dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́yo nánɨ nɨyirɨ éɨ́ ŋweaŋáná
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
30 ámá oxɨ́ apɨxɨ́ ayá wí o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨyoamiro wí sɨkwɨ́ ikɨ́ egɨ́áyo nɨméra yoaro sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyo nɨméra yoaro xwɨyɨ́á marɨ́ maŋɨ́ pɨ́rónɨgɨ́áyo nɨméra yoaro sɨmɨxɨ́ xɨxegɨ́nɨ obaxɨ́ tɨ́gɨ́áyo nɨméra yoaro nero xegɨ́ sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e tayarɨ́ná o naŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ wiŋɨnigɨnɨ.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
31 Naŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ wiarɨŋagɨ oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ maŋɨ́ pɨ́rónɨgɨ́áyɨ́ ámɨ xwɨyɨ́á rɨro eŋɨ́ kɨrɨŋɨ́ egɨ́áyɨ́ ámɨ ú úroro sɨkwɨ́ ikɨ́ egɨ́áyɨ́ ámɨ aŋɨ́ uro sɨŋwɨ́ supárɨgɨ́áyɨ́ ámɨ sɨŋwɨ́ anɨro yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro ayá nɨrɨwamónɨro Ŋwɨ́á Isɨrerɨyɨ́yáomɨ yayɨ́ seáyɨ e umegɨ́awixɨnɨ.
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
32 Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá oxɨ́ apɨxɨ́ tɨyɨ́ nionɨ tɨ́nɨ sɨ́á wɨyaú rɨxa ŋweaŋwárɨnɨ. Wigɨ́ aiwá nɨpɨ́rɨ́yɨ́ meŋagɨ nánɨ nionɨ dɨŋɨ́ sɨpí niarɨnɨ. Nionɨ ayɨ́ agwɨ́ wiarɨ́ná nurowárɨrɨ́náyɨ́, óɨ́ e sɨŋwɨ́ xaxá upeyinɨgɨnɨrɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
33 wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá dɨŋɨ́ meaŋɨ́ rɨmɨnɨyoɨ. Gɨmɨ nurane aiwá ámá none tɨ́nɨ epɨ́royɨ́ egɨ́á tɨyɨ́ nɨnɨro agwɨ́ ímɨ uyinɨ nánɨ urápanɨréwɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
34 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né bisɨ́kerɨ́á ararɨ maxɨrɨŋoɨ?” urɨ́agɨ awa “Bisɨ́kerɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú tɨ́nɨ peyɨ́ orá yeáyɨ́ bia tɨ́nɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
35 o oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo “Xwɨ́áyo éɨ́ nɨŋweaxa úpoyɨ.” nurɨmáná
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
36 bisɨ́kerɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú apɨ tɨ́nɨ peyɨ́ apia tɨ́nɨ nurápɨrɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ nɨwirɨ kwɨkwɨrɨmɨ́ nerɨ wiepɨsarɨŋowamɨ wiayíáná awa nurápɨro ámáyo yaŋɨ́ nɨwia úáná
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
37 ayɨ́ nɨnɨro agwɨ́ ímɨ uyíagɨ wiepɨsarɨŋowa aiwá ayɨ́ nɨnɨro tɨ́ápia nɨmeamero soxɨ́ ɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waúmɨ magwɨ́ nɨmiro tɨgɨ́awixɨnɨ.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
38 Apɨxɨ́ tɨ́nɨ niaíwɨ́ tɨ́nɨ marɨ́áɨ, oxowa aiwá apɨ nɨ́áwa 4,000 imónɨgɨ́árɨnɨ.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
39 Jisaso “Segɨ́ aŋɨ́ úpoyɨ.” nurowárɨmáná wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ewéyo nɨpɨxemoánɨro nuro Magadanɨ iwiékɨ́nɨmeagɨ́awixɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.