Mateus 14
Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
1 Íná mɨxɨ́ ináyɨ́ Xeroto —O Gariri pɨropenɨsɨ́ meŋweaŋorɨnɨ. O xwɨyɨ́á Jisaso nánɨ yanɨ́ niwéa warɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
2 xegɨ́ omɨŋɨ́ wiiarɨgɨ́áwamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ayɨ́ nionɨ pɨkiŋáo, Jono wayɨ́ numeaia uŋorɨnɨ. Rɨxa xwárɨpáyo dánɨ nɨwiápɨ́nɨmearɨ nánɨ emɨmɨ́ ayɨ́ néra warɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
3 — ausente —
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
4 — ausente —
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
5 Xeroto Jono nánɨ “Omɨ opɨkímɨnɨ.” nɨyaiwirɨ aiwɨ ámá oxɨ́ apɨxɨ́ “Jono Gorɨxoyá wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ worɨnɨ.” yaiwiarɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ wáyɨ́ nerɨ “Nionɨ enɨ nɨpɨkipɨ́rɨxɨnɨ.” nɨyaiwirɨ sa gwɨ́ aŋɨ́yo wárɨŋɨnigɨnɨ.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
6 E nɨwárɨmáná eŋáná sɨ́á Xerotomɨ xɨnáí xɨrɨŋɨ́yi imónáná Xeroto xegɨ́ ámá wa tɨ́nɨ aiwá nimɨxɨro narɨ́ná omɨ xiepí Xerodiasímɨ xemiáí nɨbɨrɨ áwɨnɨ e nɨrómáná sɨmɨnɨŋɨ́ eŋɨnigɨnɨ. Í sɨmɨnɨŋɨ́ yarɨ́ná Xeroto sɨmɨnɨŋɨ́ í yarɨŋɨ́pɨ nánɨ yayɨ́ nɨwinɨrɨ
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
7 xwɨ́á e dánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ jíxɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo dánɨ rɨrarɨŋɨnɨ, ‘Pí pí nánɨ nionɨ rɨxɨŋɨ́ nɨránáyɨ́ nɨsiapɨmɨ́ɨnɨ.’ rɨrarɨŋɨnɨ.” uráná
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
8 í xɨnáí tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ ámɨ nɨbɨrɨ xɨnáí urepɨsíɨ́pɨ axɨ́pɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Porisɨ́ wa Jono wayɨ́ numeaia warɨŋoyá siŋwɨ́ mɨŋɨ́ nɨwákwiro mɨŋo sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨ nánɨ pɨrerɨxɨ́yo nɨtɨro nɨmeámɨ nɨbɨro oniapɨ́poyɨ.” uráná
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
9 Xeroto dɨŋɨ́ sɨpí wíagɨ aiwɨ awa tɨ́nɨ aiwá nawínɨ narɨgɨ́e dánɨ urɨ́agɨ nánɨ porisɨ́ wamɨ í urɨ́ɨ́pɨ axɨ́pɨ sekaxɨ́ nurɨrɨ
10 e mandou degolar a João no cárcere;
10 urowáráná wo gwɨ́ aŋɨ́yo nánɨ nurɨ e dánɨ Jonomɨ siŋwɨ́ mɨŋɨ́ nɨwákwirɨ
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
11 mɨŋo pɨrerɨxɨ́yo nɨtɨrɨ nɨmeámɨ nɨbɨrɨ miáímɨ mɨnɨ wíáná í nurápɨrɨ nɨmeámɨ nurɨ xɨnáímɨ mɨnɨ wiŋɨnigɨnɨ.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
12 E éáná Jono xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa nɨbɨro pɨyomɨ nɨmearo nɨmeámɨ nuro xwɨ́á nɨweyárɨmowa nuro Jisasomɨ áwaŋɨ́ urɨgɨ́awixɨnɨ.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
13 Jisaso xwɨyɨ́á Jono nánɨ arɨ́á nɨwirɨ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ewéyo nɨpɨxemoánɨrɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ xegɨ́pɨ warɨŋagɨ aiwɨ oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ aŋɨ́ bɨ bimɨ dáŋɨ́yɨ́ “Jisaso ewéyo puŋoɨ.” rɨnɨ́agɨ arɨ́á nɨwiro yánɨ óɨ́yo númɨ ugɨ́awixɨnɨ.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
14 Jisaso rɨxa ipí imaŋɨ́pá tɨ́ŋɨ́ e niwiékɨ́nɨmearɨ wɨnɨŋɨnigɨnɨ. Oxɨ́ apɨxɨ́ obaxɨ́ xɨ́o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨmiarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ wá nɨwianɨrɨ wigɨ́ sɨmɨxɨ́yɨ́ píránɨŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ yarɨ́ná
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
15 sɨ́ápɨ tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa nɨbɨro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Re ámá dɨŋɨ́ meanɨnɨ. Sɨ́á wórɨnɨgɨnɨ. Joxɨ ámá nɨ́nɨ wigɨ́ aiwá bɨ́ nero nɨpɨ́rɨ nánɨ aŋɨ́ onɨmiápia amɨ amɨ ŋweameŋɨ́yo nánɨ urowárapeɨ.” urɨ́agɨ́a aí
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
16 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ayɨ́ nupaxɨ́ mimónarɨnɨ. Soyɨ́né aiwá wí mɨnɨ wípoyɨ.” urɨ́agɨ
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
17 awa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ aiwá xwapɨ́ menɨnɨ. Sa bisɨ́kerɨ́á wé ná wúnɨ tɨ́nɨ peyɨ́ yeáyɨ́ waúnɨ tɨ́nɨrɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
18 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ tɨ́ámɨnɨ nɨmeámɨ bɨ́poyɨ.” nurɨrɨ
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
19 rɨxa nɨmeámɨ báná re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oxɨ́ apɨxɨ́ nɨ́nɨ aráyo éɨ́ oŋweápoyɨ.” sekaxɨ́ e nurɨmáná bisɨ́kerɨ́á wé wú tɨ́nɨ peyɨ́ waú tɨ́nɨ nɨmearɨ aŋɨ́namɨ sɨŋwɨ́ nanánɨmáná Gorɨxomɨ aiwá apɨ nánɨ yayɨ́ nɨwirɨ bisɨ́kerɨ́á kwɨkwɨrɨmɨ́ nerɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ mɨnɨ wíáná awa oxɨ́ apɨxɨ́ éɨ́ ŋweáɨ́áyo yaŋɨ́ nɨwia warɨ́ná
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
20 ámá nɨ́nɨ aiwá apɨ nɨnɨro agwɨ́ ímɨ uyiŋɨnigɨnɨ. Agwɨ́ ímɨ uyíagɨ wiepɨsarɨŋowa sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro aiwá rɨxa apánɨ nɨnɨro e tɨ́ápia nɨmeamero soxɨ́ ɨ́á wé wúkaú sɨkwɨ́ waúmɨ nɨmeaayiro aumaúmɨ́ nero magwɨ́ nɨmiro tɨgɨ́awixɨnɨ.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
21 Niaíwɨ́ tɨ́nɨ apɨxɨ́ tɨ́nɨ nɨnɨrɨ aiwɨ oxowanɨ ámá 5,000 aiwá apɨ nɨgɨ́awixɨnɨ.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
22 Jisaso xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa aiwá ámá ayɨ́ nɨnɨro tɨ́ápia soxɨ́ ɨ́áyo magwɨ́ nɨmiro táná re urowárɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ oxɨ́ apɨxɨ́ tɨ́yo urowáraparɨ́ná soyɨ́né ewéyo nɨpɨxemoánɨro ipíwámɨ jɨ́arɨwámɨnɨ nánɨ xámɨ nɨmeápoyɨ.” nurɨrɨ
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
23 awa rɨxa nɨpɨxemoánɨro úáná ámá oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo enɨ nurowárapɨmáná Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á urɨmɨnɨrɨ nánɨ xegɨ́pɨ dɨ́wɨ́ mɨŋɨ́yo nánɨ nɨyirɨ rɨxa sɨ́á nóra warɨŋɨ́ tɨ́nɨ xegɨ́pɨ ŋweaŋáná
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
24 ewépá sɨnɨ ipí áwɨnɨ e warɨ́ná iniɨgɨ́ ewépámɨ imeamɨ́kwɨ́ merɨ imɨŋɨ́ enɨ ewé sɨ́mɨ́mɨ dánɨ bɨrɨ nerɨ yarɨ́ná
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
25 rɨxa wɨ́á nánɨ isɨ́á yinɨŋáná Jisaso ipíyo nosaxa nɨbɨrɨ wiepɨsarɨŋowamɨ rɨxa wímeámɨnɨrɨ yarɨ́ná
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
26 awa wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Jisaso ipíyo xwɨrɨŋwɨ́ nosaxa barɨŋagɨ nɨwɨnɨro wáyɨ́ nikárɨnɨro “Pɨyɨŋɨ́ siwí wo rɨ́a barɨnɨ?” nɨrɨro “Yeyɨ!” rekárɨnarɨ́ná
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
27 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né wáyɨ́ mikárɨnɨpanɨ. Ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨro ŋweápoyɨ.” urɨ́agɨ
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
28 Pitao re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, ayɨ́ nepa joxɨ eŋánáyɨ́, ‘Joxɨ enɨ ipíyo nosaxa nɨbɨrɨ nímeaɨ.’ nɨreɨ.” urɨ́agɨ
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
29 Jisaso “Beɨ.” urɨ́agɨ Pitao ewépámɨ dánɨ nayoarɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nosaxa nurɨ aí
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
30 imɨŋɨ́ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ wáyɨ́ éɨ́yɨ́ re eŋɨnigɨnɨ. Ipíyo rɨxa nurɨ́pínɨrɨ́ná rɨ́aiwá re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ iniɨgɨ́ namimɨgɨnɨ! Ámɨnáoxɨnɨ, árɨ́wɨ́ nɨmeaɨ!” uráná
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
31 o aŋɨ́nɨ ɨ́eapá nɨyaurɨ wéyo nɨmaxɨrɨrɨ nɨmɨ́eyoarɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨŋɨ́ onɨmiápɨ nɨkwɨ́roarɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ. Pitaoxɨnɨ, joxɨ ‘Jisasoyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ ipíyo xwɨrɨŋwɨ́ nosaxa umɨ́ɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ aí ámɨ pí nánɨ ‘Oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ e epaxonɨmanɨ.’ yaiwiarɨŋɨnɨ?” nurɨrɨ
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
32 awaú rɨxa ewéyo pɨxemoánáná re eŋɨnigɨnɨ. Imɨŋɨ́ yarɨŋɨ́pɨ pɨ́nɨ wiárɨŋɨnigɨnɨ.
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
33 Imɨŋɨ́ pɨ́nɨ wiáráná ewéyo ŋweagɨ́áyɨ́ mɨŋɨ́ ewéyo nɨkwɨ́roro omɨ yayɨ́ numerɨ́ná re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Neparɨnɨ. Joxɨ niaíwɨ́ Gorɨxoyáoxɨrɨnɨ.” urɨgɨ́awixɨnɨ.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
34 Awa ipíyo orɨwámɨ dánɨ nɨrémoro aŋɨ́ xegɨ́ yoɨ́ Genesaretɨyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ tɨ́ŋɨ́ e iwiékɨ́nɨmeááná
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
35 ámá e dáŋɨ́yɨ́ Jisasomɨ mí nɨwómɨxɨro aŋɨ́ nɨpimɨnɨ áwaŋɨ́ nɨrɨnárɨmáná wigɨ́ ámá sɨmɨxɨ́ yarɨgɨ́á nɨ́nɨ o tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨméra nɨbɨro wáráná
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.
36 sɨmɨxɨ́yɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨyá iyɨ́á sírɨ́wɨ́yo amáɨ́ onɨrónɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neaneɨ.” nurɨro nɨ́nɨ amáɨ́ e nɨrónayiro nánɨ naŋɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.