Marcos 5

Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS

Sair da comparação
XGS Xwɨyí̵á Gorɨxoyá Sɨŋí̵pɨrɨnɨ
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
1 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nuro ipí yoɨ́ Gaririyo jɨ́arɨwámɨnɨ ámá wigɨ́ yoɨ́ Gegesayɨ́ aŋɨ́yo niwiékɨ́nɨmearo
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
2 o rɨxa ewéyo dánɨ ayoááná re eŋɨnigɨnɨ. Rɨxa ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́ wo ámá xwárɨpáyo dánɨ nɨweapɨrɨ Jisasomɨ nɨwímearɨ
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
3 —O ámá xwárɨpáyo anɨŋɨ́ e weagorɨnɨ. Ámá wí ainɨxɨ́ aí tɨ́nɨ aí gwɨ́ mɨjárɨpaxɨ́ yagɨ́orɨnɨ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
4 Íníná ainɨxɨ́ tɨ́nɨ gwɨ́ xaíwɨ́ wɨrí tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ wéyo tɨ́nɨ járarɨŋagɨ́a aiwɨ o narɨ́kiárɨmɨ wagorɨnɨ. Ámá wí eŋɨ́ neánɨro omɨ xayɨpemɨxɨpaxɨ́ yagɨ́omanɨ.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
5 Xegɨ́pɨ anɨŋɨ́ xwárɨpáyo nɨŋwearɨ́ná ikwáwɨyíná árɨ́wɨyíná dɨ́wɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ makɨrɨ́wɨ́ nɨmóa nurɨ sɨ́ŋá nɨmearɨ pɨ́rɨ́ nuyɨkíga wagorɨnɨ.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
6 O Jisaso jɨ́amɨ barɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ mɨ́rɨ́ nɨwerɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
7 — ausente —
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
8 — ausente —
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
9 Jisaso yarɨŋɨ́ “Segɨ́ yoɨ́ pírɨnɨ?” wíáná imɨ́owa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “None xwé obaxɨ́ mɨrónɨŋagwɨ nánɨ yoɨ́ Rijonɨyɨ —Yoɨ́ mɨ́kɨ́ ayɨ́ mɨxɨ́ nánɨ xwé obaxɨ́ gwɨ́ mónarɨgɨ́á nánɨrɨnɨ. Yoɨ́ Rijonɨyɨ rɨnɨŋwɨnɨ.” nurɨro
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
10 waunɨ́ nɨwiro arɨ́kí “Xwɨ́á tɨ́yo dánɨ imɨ́one mɨxɨ́ mɨneamáɨnowárɨpanɨ.” nurɨro
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
11 odɨpí aga xwé obaxɨ́ bɨ dɨ́wɨ́ wíyo miaúrárɨ́ ninɨro aiwá narɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
12 waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Imɨ́one odɨpíyo rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨrómáná dɨŋɨ́ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ neaneɨ.” urɨ́agɨ́a
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
13 Jisaso xe dɨŋɨ́ oxɨxérópoyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná imɨ́ó ámá omɨ dɨŋɨ́ xɨxérogɨ́ápɨ nɨmɨxearo ámɨ odɨpíyómɨnɨ xɨxéróáná re egɨ́awixɨnɨ. Pɨmaŋɨ́ éɨ́ roŋɨ́ wí e aŋɨ́nɨ wéɨ́áyɨ́ wiárɨ́ sɨwá nero anɨŋɨ́nɨ ipíyo nɨpiéroro pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ. Odɨpí ayɨ́ wonɨ marɨ́áɨ, 2,000 pɨyɨ́ egɨ́awixɨnɨ.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
14 E éáná ámá odɨpí mearɨgɨ́áyɨ́ aŋɨ́nɨ nuro odɨpí éɨ́ápɨ nánɨ aŋɨ́ e ŋweagɨ́áyo áwaŋɨ́ nurárɨmɨ nuro omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e yarɨgɨ́áyo enɨ áwaŋɨ́ nura eméáná ámá nɨ́nɨ “Pí rɨ́a eŋoɨ?” nɨyaiwiro sɨŋwɨ́ wɨnanɨro nuro
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
15 Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nɨrémoro wenɨŋɨ́ éɨ́áyɨ́ wɨnɨgɨ́awixɨnɨ. Ámá imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋo xegɨ́ yarɨŋɨ́pa mé dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nínɨrɨ aikɨ́ nɨyínɨrɨ riwo éɨ́ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro xámɨ imɨ́ó obaxɨ́ dɨŋɨ́ xɨxérogɨ́á nánɨ “Nepa imɨ́ó xɨxéroago orɨ́anɨ?” nɨyaiwiro wáyɨ́ yarɨ́ná
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
16 ámá Jisaso imɨ́ó mɨxɨ́ umáɨnowárɨ́agɨ wɨnɨ́áyɨ́ repɨyɨ́ nɨwiro imɨ́ó sayá meago éɨ́pɨ nánɨ tɨ́nɨ odɨpí éɨ́ápɨ nánɨ tɨ́nɨ repɨyɨ́ wíáná
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
17 Jisasomɨ waunɨ́ nɨwiro re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ xwɨ́á re pɨ́nɨ nɨneawiárɨmɨ uɨ.” uráná
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
18 o rɨxa ewéyo pɨxemoánɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéróɨ́o waunɨ́ nurɨrɨ “Nionɨ enɨ joxɨ tɨ́nɨ wanɨ́wiɨ.” urarɨŋagɨ aiwɨ
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
19 Jisaso nionɨ tɨ́nɨ xe ounɨrɨ sɨŋwɨ́ mɨwɨnɨpa nerɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ aŋɨ́ e nánɨ nurɨ dɨxɨ́ ámáyo Ámɨnáonɨ ayá nɨrɨrɨmɨxɨrɨ síápɨ nánɨ áwaŋɨ́ nura úɨrɨxɨnɨ.” urɨ́agɨ
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
20 o nurɨ aŋɨ́ Dekaporisɨyo apɨ apɨ nikwɨ́róga unɨŋɨ́yo áwaŋɨ́ nura nemerɨ amɨpí Jisaso wíɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ nura emearɨ́ná ámá nɨ́nɨ dɨŋɨ́ ududɨ́ nɨwinɨrɨ “Arɨge nerɨ naŋɨ́ éorɨ́anɨ?” yaiwiagɨ́árɨnɨ.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
21 Jisaso tɨ́nɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ ámɨ ewéyo núɨ́asáná ipíyo jɨ́arɨwámɨnɨ niwiékɨ́nɨmearo ewéyo dánɨ nayoaro ipí tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e roŋáná ámá obaxɨ́ nɨbɨro Jisaso tɨ́ŋɨ́ e epɨ́royɨ́ yarɨ́ná
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
22 ámá wo —O Judayɨ́yá rotú aŋɨ́ wíyo ámɨnáo nimónɨrɨ meŋweaŋorɨnɨ. Xegɨ́ yoɨ́ Jairasoyɨ rɨnɨŋorɨnɨ. O nɨbɨrɨ Jisasomɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnɨrɨ́ná oyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ aŋwɨ e mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
23 waunɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ miáí rɨxa aŋwɨ ayo nɨpepaxɨ́ enɨ. Í naŋɨ́ nerɨ sɨŋɨ́ unɨ nánɨ joxɨ nɨbɨrɨ wé seáyɨ e ikwiáreɨ.” urɨ́agɨ
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
24 Jisaso o tɨ́nɨ nawínɨ úáná ámá nɨ́nɨ nɨxɨ́dɨro ɨkwɨkwierɨ́ warɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
25 Apɨxɨ́ wí —Í xegɨ́ ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨ́ná xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú múroŋírɨnɨ.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
26 Í naŋɨ́ onimɨxɨ́poyɨnɨrɨ xwɨrɨ́ obaxɨ́yo nɨgwɨ́ ayá wí nɨroaayirɨ mɨnɨ nɨwirɨ aí rɨ́nɨŋɨ́ winarɨŋɨ́pɨ naŋɨ́ bɨ onɨmiápɨ mé nɨyɨpeí yarɨŋɨ́rɨnɨ. Xegɨ́ nɨgwɨ́ anɨpá imónɨŋagɨ aí ámɨ wínɨ mɨxɨ́nɨŋɨ́ yomɨxarɨgɨ́írɨnɨ.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
27 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
28 — ausente —
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
29 Amáɨ́ rónáná ragɨ́ anɨŋɨ́ pwarɨŋɨ́pɨ yeáyɨ́ sɨkiárɨŋɨnigɨnɨ. Ragɨ́ yeáyɨ́ sɨkiárɨ́agɨ nainenɨrɨ re yaiwiŋɨnigɨnɨ, “Rɨxa naŋɨ́ riyínɨ réɨnɨ?” yaiwiarɨ́ná
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
30 Jisaso nɨjɨ́á nimónɨrɨ “Eŋɨ́ eánɨŋɨ́ nionɨyá bɨ nɨnowárɨmɨ ipɨ ruŋoɨ?” nɨyaiwirɨ nɨkɨnɨmónɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Gɨ́ iyɨ́áyo amáɨ́ go rónɨgoɨ?” ráná
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
31 xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ ámá epɨ́royɨ́ nɨsiro ɨkwɨkwierɨ́ nɨsiga warɨ́ná pí nánɨ ‘Go gɨ́ iyɨ́áyo amáɨ́ nɨrónɨgoɨ?’ rarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
32 apɨxɨ́ e wíímɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨmɨnɨrɨ nánɨ sagagɨ́ emearɨŋagɨ
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
33 í “Jisaso píránɨŋɨ́ nimɨxɨ́ɨ́rɨnɨ.” nɨyaiwirɨ wáyɨ́ nerɨ eŋɨ́ óɨ́ néra nɨbɨrɨ Jisasomɨ agwɨ́rɨwámɨnɨ waunɨ́ nɨwikárɨnɨrɨ mɨŋɨ́ xwɨ́áyo nɨkwɨ́rorɨ xɨ́í éɨ́pɨ nánɨ wɨ́á rókiamónɨ́agɨ
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
34 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨŋɨ́pimɨ dánɨ erɨ́kiemeánɨ́ɨnɨ. Sɨmɨxɨ́ ayá sinarɨŋɨ́pɨ ámɨ wí sinɨnɨ́á meŋagɨ nánɨ ámɨ ayá bɨ mɨsinɨ́ kikiɨ́á néra uɨ.” nurɨrɨ
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
35 sɨnɨ ímɨ e urarɨ́ná sɨnɨ miáí sɨmɨxɨ́ weŋe mɨrémopa nerɨ́ná ámá wí rotú aŋɨ́ meweŋoyá aŋɨ́ e dánɨ nɨbɨro Jisaso nánɨ re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋomɨ sɨnɨ ayá wí murɨŋweapanɨ. Dɨxɨ́ miáí rɨxa peŋoɨ.” urarɨ́ná
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
36 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ rotú aŋɨ́ meweŋomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “E nerɨ aiwɨ wáyɨ́ mepanɨ. Dɨŋɨ́nɨ nɨnɨkwɨ́róa uɨ.” nurɨrɨ
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
37 ámá nɨ́nɨ e nurakioŋwɨrárɨmáná aiwɨ “Pitao tɨ́nɨ Jemiso tɨ́nɨ xogwáo Jono tɨ́nɨ awa nionɨ tɨ́nɨ xe obɨ́poyɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ owɨnɨmɨnɨ.” nɨyaiwirɨ nuro
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
38 rotú aŋɨ́ meweŋoyá aŋɨ́ e nɨrémoro Jisaso yaiwínɨŋɨ́ ninɨrɨ rɨnarɨŋagɨ arɨ́á nɨwirɨ wí yeyɨ nɨra warɨ́ná wí ŋwapé rarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
39 aŋɨ́yo nɨpáwirɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Pí nánɨ ŋwɨ́ earo yeyɨ rɨro yarɨŋoɨ? Miáí rɨxa peŋoɨnɨrɨ ŋwɨ́ rɨmiearɨŋoɨ? Í sa sá wenɨ.” nurɨrɨ
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
40 rɨpɨ́á nura warɨ́ná o ámá nɨ́nɨ emɨ mɨmɨxeámɨ́ nerɨ miáímɨ xanɨyaú tɨ́nɨ omɨ kumɨxɨnarɨgɨ́á waú wo awa tɨ́nɨ aŋɨ́ awawá ikwɨ́rónɨŋɨ́ miáí weŋɨ́wámɨ nɨpáwiro
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
41 Jisaso miáímɨ wéyo ɨ́á nɨmaxɨrɨrɨ xegɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ “Tarita kumi.” nurɨrɨ —Ayɨ́ agapɨ́né “Miá ríyɨ wiápɨ́nɨmeaɨ.” urarɨŋwápɨ nánɨrɨnɨ. E uráná re eŋɨnigɨnɨ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
42 Í rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ xegɨ́ xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ waú eŋagɨ nánɨ rɨxa nɨwiápɨ́nɨmearɨ aŋɨ́ yarɨ́ná ayɨ́ sɨrɨ́ nɨpɨkínɨro “Arɨge ámɨ rɨ́a wiápɨ́nɨmeaŋoɨ?” nɨyaiwiro ududɨ́ yarɨ́ná
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
43 Jisaso ŋwɨ́ ikaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ éápɨ ámá wíyo áwaŋɨ́ murɨpa épiyɨ.” nurɨrɨ “Ímɨ aiwá bɨ mɨnɨ wípiyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.