Lucas 13
Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
1 Jisaso ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo sɨnɨ uréwapɨyarɨ́ná ámá wí nɨwiápɨ́nɨmearo áwaŋɨ́ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Émáyɨ́ gapɨmanɨ́ Pairato porisɨ́ wamɨ urowáráná awa aŋɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nuro ámá Gariri pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ wí rɨdɨyowá yarɨ́ná pɨpɨkímɨ́ egɨ́awixɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
2 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né ‘Gariri dáŋɨ́ ayɨ́ rɨkɨkɨrɨ́ó néra nuróná ámá nɨyonɨ múrónɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ e pɨkigɨ́awixɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ?
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
3 ‘Oweoɨ, seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro mɨsanɨpa nerɨ́náyɨ́, seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ énɨŋɨ́ anɨ́nɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.’ seararɨŋɨnɨ.
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
4 Ámá 18 ayɨ́ aŋɨ́ rɨpɨŋwɨ́á wiwá ipí xegɨ́ yoɨ́ Siroamɨyɨ rɨnɨŋɨ́wá tɨ́ŋɨ́ e nɨpɨneamioarɨ ámá apimɨ pɨkiŋɨ́yɨ́ nánɨ seyɨ́né re rɨyaiwiarɨŋoɨ, ‘Ámá ayɨ́ rɨkɨkɨrɨ́ó néra nuro ámá Jerusaremɨ ŋweagɨ́á wínɨyɨ́ nɨyonɨ seáyɨ e múrónɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ aŋɨ́ iwá nɨpiérorɨ pɨkíɨnigɨnɨ.’ rɨyaiwiarɨŋoɨ?
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
5 Oweoɨ, seyɨ́né ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́ rɨ́wɨ́mɨnɨ nɨmamoro mɨsanɨpa nerɨ́náyɨ́, seyɨ́né enɨ axɨ́pɨ énɨŋɨ́ anɨ́nɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” Ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ “Xɨxenɨ e neaímeanɨ́árɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ e urɨŋɨnigɨnɨ.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
6 E nurɨrɨ́ná ewayɨ́ xwɨyɨ́á rɨpɨ urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá wo xegɨ́ wainɨ́ uraxɨ́ omɨŋɨ́yo íkɨ́á pikɨ́ ɨwɨ́ nurárɨmáná rɨ́wéná sogwɨ́ dɨmɨnɨrɨ nɨbayirɨ aí pɨ́á megɨnayiŋɨnigɨnɨ.
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
7 Pɨ́á nɨmegɨnayirɨ nánɨ xegɨ́ omɨŋɨ́ ayɨ́ wiiarɨŋomɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Íkɨ́á rɨna xwiogwɨ́ waú womɨ nionɨ sogwɨ́ nánɨ nɨbɨrɨ pɨ́á megɨnayíárɨnɨ. Ná mɨwearɨŋɨ́na íkwapiŋɨ́ meaarɨnɨ. Emɨ rómoáreɨ.’ uráná
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
8 o re urɨŋɨnigɨnɨ, ‘Ámɨnáoxɨnɨ, ámɨ xwiogwɨ́ ro xe opwenɨ. Ná wenɨ nánɨ pɨpɨŋɨ́yo ará nɨyárɨmáná xwɨ́á pɨyɨ́ wiárómɨ́ɨnɨ.
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
9 Xwiogwɨ́ wɨ́omɨ ná wéagɨ nɨwɨnɨrɨ́náyɨ́, ayɨ́ naŋɨ́rɨnɨ. Ná mɨweŋagɨ nɨwɨnɨrɨ́ná nɨrorɨ emɨ móɨrɨxɨnɨ.’ urɨŋɨnigɨnɨ.” Jisaso ámá ayɨ́ “Nene íkɨ́á pikɨ́ anánɨŋɨ́ imónɨŋagwɨ nánɨ rɨ́a neararɨnɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ ewayɨ́ ikaxɨ́ e urɨŋɨnigɨnɨ.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
10 Jisaso sabarɨ́á wɨyimɨ rotú aŋɨ́yo nɨŋweámáná ámáyo uréwapɨyarɨ́ná re eŋɨnigɨnɨ.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
11 Apɨxɨ́ wí —Í imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋagɨ nánɨ anɨŋɨ́ sɨmɨxɨ́ nerɨ nɨrɨ́kwínɨrɨ emearɨ́ná xwiogwɨ́ wé wúkaú sɨkwɨ́ wú eŋáná ámɨ wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú wo múroŋírɨnɨ. Éɨ́ ropaxɨ́ wiarɨŋímanɨ.
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
12 Í e ŋweaŋagɨ Jisaso nɨwɨnɨrɨ́ná “Eɨnɨ.” nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ineyɨ, sɨmɨxɨ́ siarɨŋɨ́pɨ rɨxa pɨ́nɨ rɨwiárɨŋoɨ.” nurɨrɨ
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
13 wé seáyɨ e ikwiáráná re eŋɨnigɨnɨ. Í éɨ́ píránɨŋɨ́ nɨrorɨ Gorɨxomɨ yayɨ́ seáyɨ e umeŋɨnigɨnɨ.
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
14 E éáná rotú aŋɨ́ meŋweaŋo Jisaso Sabarɨ́áyo apɨxímɨ naŋɨ́ wimɨxɨ́agɨ nánɨ wikɨ́ dɨŋɨ́ nɨwiaiwirɨ ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ wɨyi omɨŋɨ́ nánɨ imónɨnɨ. Sɨ́á ayo Jisaso naŋɨ́ seaimɨxɨnɨ́a nánɨ bɨrɨ́ɨnɨ. Sabarɨ́áyo mɨbɨpa erɨ́ɨnɨ.” urɨ́agɨ aiwɨ
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
15 omɨ Jisaso mɨxɨ́ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Naŋɨ́ erɨ sɨpí erɨ yarɨgɨ́oyɨ́né, Sabarɨ́áyo aí burɨmákaú tɨ́nɨ dogí tɨ́nɨ wigɨ́ aŋɨ́yo nɨpáwirɨ níkweámɨ iniɨgɨ́ onɨnɨrɨ iniɨgɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nɨméra mupa yarɨgɨ́áranɨ?” Ayɨ́ Sabarɨ́áyo wigɨ́ burɨmákaú nánɨ dɨŋɨ́ nɨmoro aí ámá nánɨ dɨŋɨ́ mɨmoarɨŋagɨ́a nánɨ e nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
16 “Apɨxɨ́ rí Ebɨrɨ́amoyá ɨ́wiárɨ́awéyɨ́ wírɨnɨ. Seteno sɨmɨxɨ́ apɨ nɨwirɨ gwɨ́nɨŋɨ́ járɨnɨŋáná xwiogwɨ́ 18 múroŋírɨnɨ. ‘Ímɨ Sabarɨ́áyo gwɨ́nɨŋɨ́ nɨwíkwearɨ naŋɨ́ nɨwimɨxɨrɨ́ná nɨpɨkwɨnɨ mɨyarɨnɨnɨ.’ rɨniaiwiarɨŋoɨ?” urarɨ́ná
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
17 omɨ wikɨ́ dɨŋɨ́ wiaiwíɨ́áwa ayá winɨŋɨnigɨnɨ. Ayá winarɨ́ná ámá oxɨ́ apɨxɨ́ e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ amɨpí ayá rɨwamónɨpaxɨ́ Jisaso yarɨŋɨ́pɨ nánɨ yayɨ́ seáyɨmɨ dánɨ néra ugɨ́awixɨnɨ.
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
18 O ámá obaxɨ́ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ropa yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ re ragɨ́rɨnɨ, “Nionɨ ewayɨ́ xwɨyɨ́á bɨ pípɨ nɨrɨrɨ Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́ápɨ ‘Rɨpɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ.’ rɨmɨ́ɨnɨ?” nurɨrɨ
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
19 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Apɨ masɨté siyɨ́nɨŋɨ́ —Masɨté aiwá xegɨ́ siyɨ́ aga onɨmiárɨnɨ. Apɨ masɨté siyɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Ámá wo masɨté siyɨ́ nɨmearɨ xegɨ́ omɨŋɨ́yo moáráná nerápɨrɨ íkɨ́á nimónɨrɨ peyíáná iŋɨ́ nɨbɨrɨ ápaxɨ́yo yéwɨ́ tɨŋɨnigɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ. Ámá “Agwɨ Jisasomɨ ámá obaxɨ́ dɨŋɨ́ mɨwɨkwɨ́ropa yarɨŋagɨ́a aiwɨ idáná obaxɨ́ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́ropɨ́rɨ́árɨnɨ.” oyaiwípoyɨnɨrɨ Jisaso e uragɨ́rɨnɨ.
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
20 Ewayɨ́ xwɨyɨ́á axɨ́pɨ ámɨ bɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Arɨge nɨrɨrɨ Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́ápɨ ‘Rɨpɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ.’ rɨmɨ́ɨnɨ?” nurɨrɨ
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
21 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Apɨ yisɨ́nɨŋɨ́ —Yisɨ́ bisɨ́kerɨ́á sɨnɨ sɨŋɨ́ eŋáná bɨ onɨmiápɨ ínɨmɨ táná yarɨŋɨ́pa nɨpɨnɨ íkwiaŋwɨ́ eapɨnarɨŋɨ́rɨnɨ. Gorɨxo xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ nerɨ seameŋweanɨ́ápɨ yisɨ́nɨŋɨ́ imónɨnɨ. Apɨxɨ́ wí bisɨ́kerɨ́á sɨnɨ sɨŋɨ́ dɨramɨxɨ́ xwé wámɨ sɨxɨ́ ínɨŋáná yisɨ́ bɨ nɨmearɨ ínɨmɨ táná nɨmɨnɨ íkwiaŋwɨ́ eapɨnárɨŋɨnigɨnɨ.” uragɨ́rɨnɨ.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
22 O Jerusaremɨ nánɨ nurɨ́ná aŋɨ́ apɨ apimɨ nuréwapɨya warɨ́ná
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
23 ámá wo re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, sɨ́á Gorɨxo ámá nɨyonɨ mí ómómɨxɨmɨ́ enɨ́áyimɨ o ámá womɨnɨ womɨnɨ nenenɨ yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́áranɨ?” urɨ́agɨ o ámá ayo re urɨŋɨnigɨnɨ,
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
24 “Gorɨxomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xɨ́darɨgɨ́ápɨ óɨ́ onɨgɨ́yɨkwɨ́nɨŋɨ́ inɨnɨ. Óɨ́ ayimɨ páwipɨ́rɨ nánɨ anɨŋɨ́ minɨ́ éɨ́rɨxɨnɨ. Ámá obaxɨ́ ananɨ opáwianeyɨnɨrɨ nerɨ́ná yopa megɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
25 ewayɨ́ ikaxɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Aŋɨ́ xiáwo nɨwiápɨ́nɨmearɨ aŋɨ́ ówaŋɨ́ yáráná seyɨ́né nɨbɨro wáɨ́ bɨ́arɨwámɨnɨ nɨrómáná wakwɨ́ nórɨrɨ ‘Ámɨnáoxɨnɨ, aŋɨ́ ówaŋɨ́ neaɨ́kwiénapeɨ.’ uráná re searɨnɨ́árɨnɨ, ‘Nionɨ majɨ́árɨnɨ. Aŋɨ́ gɨmɨ dáŋɨ́yɨ́néxɨnɨ?’ searáná
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
26 re uranɨrɨ éɨ́áyɨ́ ‘Joxɨ negɨ́ aŋɨ́ wáɨ́yo nɨrémorɨ nene tɨ́nɨ nawínɨ aiwá tɨ́nɨ iniɨgɨ́ tɨ́nɨ nɨnɨrane nearéwapɨyiŋenerɨnɨ.’ uranɨrɨ éɨ́áyɨ́
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
27 aŋɨ́ xiáwo re searɨnɨŋoɨ, ‘Aŋɨ́ gɨmɨ dáŋɨ́yɨ́néxɨnɨ? Nionɨ majɨ́árɨnɨ.’ searɨnɨ́árɨnɨ. ‘Ɨ́wɨ́ yarɨgɨ́áyɨ́né nionɨ pɨ́nɨ nɨnɨwiárɨmɨ éɨ́ úpoyɨ.’ searɨnɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ Gorɨxo aŋɨ́ xiáwónɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ e nurɨrɨ
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
28 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né re wɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Segɨ́ seáwowa Ebɨrɨ́amo tɨ́nɨ Aisako tɨ́nɨ Jekopo tɨ́nɨ awa Gorɨxoyá xwɨyɨ́á wɨ́á rókiamoagɨ́áwa tɨ́nɨ xɨ́oyá xwioxɨ́yo nɨpáwiro ŋweaŋagɨ́a nɨwɨnɨro Gorɨxo ‘Segɨ́pɨ bɨ́anɨrɨwámɨnɨ ŋweápoyɨ.’ searɨ́agɨ nɨwɨnɨróná seyɨ́né maŋɨ́ magí nírónɨro ŋwɨ́ pɨyɨ́ wɨ́rɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
29 Émáyɨ́ oxɨ́ apɨxɨ́ sogwɨ́ weaparɨŋɨ́mɨ dáŋɨ́yɨ́ weapɨro sogwɨ́ wearɨŋɨ́mɨ dáŋɨ́yɨ́ yapɨro mɨdɨmɨdáŋɨ́yɨ́ enɨ bɨro nero Gorɨxoyá xwioxɨ́yo nɨpáwiro aiwá narɨŋagɨ́a sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
30 xewanɨŋo ámɨ nɨweapɨrɨ́ná nánɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Émáyɨ́ xámɨ surɨ́má imónɨgɨ́áyɨ́ xámɨ xámɨ imónɨpɨ́rɨ́árɨnɨ. Xámɨ xámɨ imónɨgɨ́áyɨ́né surɨ́má epɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
31 Jisaso xwɨyɨ́á apɨ nurɨ́ɨsáná eŋáná Parisi wa re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Gapɨmanɨ́ Xeroto rɨpɨkinɨ nánɨ wimónarɨŋagɨ nánɨ re pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ uɨ.” urɨ́agɨ́a
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
32 o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né nuro Xeroto, sɨ́wí sayɨ́nɨŋɨ́ ɨ́wɨ́ yarɨŋomɨ áwaŋɨ́ re urémeápoyɨ, ‘Jisaso re rarɨnɨ urémeápoyɨ, “Nionɨ sɨ́á árɨ́nɨ́ wíyo imɨ́ó dɨŋɨ́ xɨxéroarɨŋɨ́yɨ́ mɨxɨ́ umáɨnowárɨrɨ sɨmɨxɨ́yɨ́ píránɨŋɨ́ imɨmɨxɨmɨ́ erɨ nemáná omɨŋɨ́ (Omɨŋɨ́ ayɨ́ xewanɨŋo ámá nɨyonɨ nánɨ upeinɨ́á nánɨrɨnɨ.) Omɨŋɨ́ Gorɨxo o éwɨnɨgɨnɨrɨ nɨrowárénapɨŋɨ́pɨ yárɨmɨ́árɨnɨ.” rarɨnɨ.’ urémeápoyɨ.” nurowárɨrɨ
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
33 ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo xewanɨŋo nánɨ re urɨnɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ Xeroto nánɨ wáyɨ́ mɨninarɨŋagɨ aiwɨ nionɨ rɨxa úɨmɨgɨnɨ. Nionɨ sɨ́á árɨ́nɨ́ wíyo nurɨ Jerusaremɨ rémómɨ́árɨnɨ. Seyɨ́né ‘Wɨ́á rókiamoarɨgɨ́á womɨ amɨ amɨ nɨpɨkirɨ́ná ayɨ́ naŋɨ́manɨ. Jerusaremɨ nɨpɨkirɨ́náyɨ́ ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ yaiwiarɨŋagɨ́a nánɨ warɨŋɨnɨ.” nurɨrɨ
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
34 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Jerusaremɨ ŋweáyɨ́né, wɨ́á rókiamoarɨgɨ́áwamɨ pɨkiro ámá Gorɨxo seyɨ́né nánɨ searowárɨ́áyo sɨ́ŋá tɨ́nɨ nearo pɨkiro yarɨgɨ́áyɨ́né, karɨ́karɨ́ xegɨ́ miá negirɨ xwioxɨ́yo mɨmeámɨ́ yarɨŋɨ́pa nionɨ íníná axɨ́pɨ e seaiayimɨnɨrɨ éagɨ aí seyɨ́né mɨseaimónarɨnɨnɨ.
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
35 Arɨ́á époyɨ. Aŋɨ́ Gorɨxo yeáyɨ́ nɨseayimɨxemearɨ́ná seyɨ́né ŋweanɨrɨ egɨ́e rɨxa anɨpá imónɨgoɨ. Nionɨ sɨŋwɨ́ mɨnanɨpa néra nuro rɨxa ‘Ámɨnáo urowáráná weapɨnɨ́o oyá dɨŋɨ́ tɨ́nɨ yayɨ́ winɨpaxorɨnɨ.’ nɨrɨróná ámɨ sɨŋwɨ́ nanɨpɨ́rɨ́árɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.