João 11
Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
1 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
2 — ausente —
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
3 xɨnapɨxanɨŋípaú Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ xwɨyɨ́á re urowárɨgɨ́isixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, arɨ́á eɨ. Ámá joxɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyarɨŋoyɨ́ sɨmɨxɨ́ yarɨnɨ.” urowárɨ́agɨ́i aí
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
4 Jisaso arɨ́á e nɨwirɨ́ná re rɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨmɨxɨ́ o yarɨŋɨ́pɨ nɨpenɨ nánɨmanɨ. Ámáyɨ́ eŋɨ́ sɨxɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxoyá sɨŋwɨ́ wɨnanɨrɨ ero Gorɨxomɨ xewaxonɨ yayɨ́ seáyɨ e dánɨ nɨmeanɨrɨ ero epɨ́rɨ́a nánɨ sɨmɨxɨ́ apɨ wímeaŋɨ́rɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
5 Jisaso Mataímɨ tɨ́nɨ xɨnanɨŋímɨ tɨ́nɨ ípaúmɨ xexɨrɨ́meáo Rasarasomɨ tɨ́nɨ ayo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nuyirɨ aiwɨ
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
6 “Rasaraso sɨmɨxɨ́ yarɨnɨ.” urɨ́agɨ́a arɨ́á nɨwirɨ́ná ámɨ sɨ́á wɨyaú xɨ́o ŋweaŋe ŋweaŋɨnigɨnɨ.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
7 E nɨŋweaŋɨsáná xegɨ́ wiepɨsarɨŋowamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ owaneyɨ.” urɨ́agɨ
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
8 wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋoxɨnɨ, ayɨ́ xámɨ sɨ́ŋá tɨ́nɨ rɨpɨkianɨrɨ egɨ́e nánɨ ámɨ numɨnɨrɨ rɨneararɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ́a xɨ́o ikwáwɨyínɨŋɨ́ imónɨŋagɨ nánɨ
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
9 ewayɨ́ xwɨyɨ́á re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sogwɨ́ ɨ́wiapɨ́e dánɨ wée nánɨ awá wé wúkaú sɨkwɨ́ waú tɨ́ŋɨ́rɨnɨ. Ámá ikwáwɨyíná aŋɨ́ nerɨ́ná ná eánarɨgɨ́ámanɨ. Xwɨ́á tɨ́yo wɨ́á ókiŋagɨ nánɨ sɨŋwɨ́ píránɨŋɨ́ nɨwɨnaxɨ́da nuro nánɨ ná eánarɨgɨ́ámanɨ.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
10 E nerɨ aí ámá árɨ́wɨyimɨ aŋɨ́ nerɨ́ná ná eánarɨgɨ́árɨnɨ. Sɨŋwɨ́ nɨwɨga upɨ́rɨ wɨ́á mókiŋagɨ nánɨ ná eánarɨgɨ́árɨnɨ.” nurɨrɨ ayɨ́ re oyaiwípoyɨnɨrɨ “Gorɨxo wimónarɨŋɨ́pɨ nɨxɨ́dɨrɨ́ná ayɨ́ ikwáwɨyíná aŋɨ́ nemerɨ́nánɨŋɨ́ rɨ́a imónɨnɨ?” oyaiwípoyɨnɨrɨ
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
11 e nurɨmáná awamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Negɨ́ nɨkumɨxɨnɨrɨ emearɨŋwáo Rasaraso sɨmɨxɨ́ nerɨ sá wenɨ. E nerɨ aí nionɨ saiwiárɨ́ wimɨnɨrɨ warɨŋɨnɨ.” urɨ́agɨ
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
12 wiepɨsarɨŋowa re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, sa sánɨ nɨwerɨ́ná ananɨ naŋɨ́ imónɨnɨŋoɨ.” nurɨro
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
13 awa “Rasaraso sa sá weŋagɨ nánɨ rɨ́a neararɨnɨ?” nɨyaiwiro e urɨ́agɨ́a aí Rasaraso rɨxa péɨ́ nánɨ ínɨmɨ nurɨrɨ nánɨ
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
14 ámɨ nɨpɨkwɨnɨ sɨŋánɨ áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Rasaraso rɨxa pɨyɨ́rɨnɨ.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
15 E nerɨ aí soyɨ́né sɨŋwɨ́ wɨnɨpɨ́rɨ́pɨ nánɨ yayɨ́ ninarɨnɨ. O sɨmɨxɨ́ yarɨ́ná nionɨ xɨ́o tɨ́nɨ mɨŋweáá eŋagɨ nánɨ soyɨ́né nionɨ emɨ́ápɨ sɨŋwɨ́ nɨnanɨróná dɨŋɨ́ nɨkwɨ́ropɨ́rɨ nánɨ yayɨ́ ninarɨnɨ. O tɨ́ŋɨ́ e nánɨ owaneyɨ.” urɨ́agɨ
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
16 Tomaso —O xegɨ́ yoɨ́ ámɨ bɨ Didimasoyɨ rarɨgɨ́orɨnɨ. O xɨ́o tɨ́nɨ wiepɨsarɨŋɨ́ wɨ́amɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “O tɨ́nɨ nawínɨ peanɨ́wá nánɨ none enɨ owaneyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
17 Jisaso Rasarasoyá aŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ aŋwɨ e nɨbɨrɨ́ná arɨ́á re wiŋɨnigɨnɨ, “O rɨxa nɨperɨ xwárɨpáyo tɨgɨ́ámɨ eŋáná sɨ́á wɨyaú wɨyaú pwéɨ́rɨnɨ.” arɨ́á e wiŋɨnigɨnɨ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
18 Aŋɨ́ Rasarasoyá Betaniyɨ rɨnɨŋe Jerusaremɨ dánɨ aíwɨmɨmanɨ. Sa kiromita waú wo imónɨŋerɨnɨ.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
19 Ayɨnánɨ Judia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ obaxɨ́ wí xexɨrɨ́meáo Rasaraso péɨ́ nánɨ Mataímɨ tɨ́nɨ Mariaímɨ tɨ́nɨ ípaúmɨ ogaŋɨ́ wianɨro nánɨ nɨbɨro ípaú tɨ́nɨ ŋweaŋáná
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
20 Mataí “Jisaso barɨnɨ.” rɨnarɨŋagɨ́a arɨ́á nɨwirɨ óɨ́ e wirɨmiaumɨnɨrɨ nurɨ xɨnanɨŋí Mariaí sɨnɨ aŋɨ́yo ŋweaŋáná
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
21 í Jisasomɨ re urémeaŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ re nɨŋwearɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, gɨ́ nɨrɨxɨ́meáo nɨpémɨnɨrɨ eŋɨ́manɨ.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
22 E nerɨ aí niínɨ re nipɨmónarɨnɨ, ‘Gorɨxomɨ pí pí nánɨ yarɨŋɨ́ wíɨ́yɨ́ agwɨ aí ananɨ xɨxenɨ siinɨŋoɨ.’ nipɨmónarɨnɨ.” urɨ́agɨ
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
23 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Dɨxɨ́ rɨrɨxɨ́meáo ámɨ nɨwiápɨ́nɨmeanɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
24 Mataí re urɨŋɨnigɨnɨ, “O sɨ́á yoparɨ́yi ámá nɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmearóná o enɨ wiápɨ́nɨmeanɨ́ápɨ nánɨ niínɨ nɨjɨ́árɨnɨ.” urɨ́agɨ
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
25 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá pɨyɨ́ egɨ́áyɨ́ ámɨ nɨwiápɨ́nɨmearo sɨŋɨ́ epɨ́rɨ nánɨ dɨŋɨ́ sɨxɨ́ umímoarɨŋáyɨ́, ayɨ́ nionɨrɨnɨ. Nionɨ dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ nɨpero aí ámɨ sɨŋɨ́ upɨ́rɨ́árɨnɨ.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
26 Ámá sɨŋɨ́ nero dɨŋɨ́ nɨkwɨ́róɨ́á gɨyɨ́ gɨyɨ́ wí anɨ́nɨpɨ́rɨ́á menɨnɨ. Jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ ‘O nepa rɨ́a nɨrarɨnɨ?’ rɨniaiwiarɨŋɨnɨ?” urɨ́agɨ
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
27 í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Oyɨ, Ámɨnáoxɨnɨ, niínɨ joxɨ dɨŋɨ́ nɨrɨkwɨ́rorɨ re siaiwiarɨŋɨnɨ, ‘Kiraisoxɨ, niaíwɨ́ Gorɨxoyáoxɨrɨ́anɨ? Eŋíná dánɨ re rɨgɨ́oxɨrɨ́anɨ, “Arɨ́owayá xwɨ́á piaxɨ́yo dánɨ ámá wo yeáyɨ́ neayimɨxemeanɨ́a nánɨ iwiaronɨ́árɨnɨ.” rɨgɨ́oxɨrɨ́anɨ?’ siaiwiarɨŋɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
28 E nurɨmí nurɨ xɨnanɨŋí Mariaímɨ “Eɨnɨ.” nurɨrɨ yumɨ́í re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nearéwapɨyarɨŋo nɨrémónapɨrɨ jíxɨ nánɨ ‘Obɨnɨ.’ rarɨnɨ.” urɨ́agɨ
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
29 í arɨ́á e nɨwirɨ́ná aŋɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ Jisaso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ uŋɨnigɨnɨ.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
30 Jisaso sɨnɨ aŋɨ́ e mɨrémónapɨ́ sɨnɨ Mataí tɨ́nɨ órórɨ́ inɨ́íe ŋweaŋáná
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
31 Judayɨ́ aŋɨ́yo Mariaí tɨ́nɨ nawínɨ nɨŋweámáná ogaŋɨ́ wiarɨgɨ́áyɨ́ í aŋɨ́nɨ nɨwiápɨ́nɨmeámɨ peyeáagɨ nɨwɨnɨro xexɨrɨ́meáoyá xwárɨpáyo ámɨxɨ́á emɨnɨrɨ nánɨ warɨnɨrɨ númɨ úagɨ́a
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
32 Mariaí Jisaso roŋe nɨrémorɨ nɨwɨnɨrɨ́ná xɨ́oyá sɨkwɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nɨpɨ́kínɨmearɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, joxɨ re nɨŋwearɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, gɨ́ nɨrɨxɨ́meáo pémɨnɨrɨ eŋɨ́manɨ.” urɨ́agɨ
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
33 Jisaso í ámɨxɨ́á yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrɨ Judayɨ́ í tɨ́nɨ barɨgɨ́áyɨ́ enɨ ámɨxɨ́á yarɨŋagɨ́a nɨwɨnɨrɨ wá nɨwunɨrɨ xwioxɨ́yo dánɨ dɨŋɨ́ rɨ́á uxearɨŋagɨ
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
34 re urɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né omɨ ge tɨgɨ́awixɨnɨ?” urɨ́agɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nɨbɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨneɨ.” urɨ́agɨ́a
35 Jesus chorou.
35 Jisaso enɨ ŋwɨ́ eaŋɨnigɨnɨ.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
36 Ŋwɨ́ eáagɨ Judayɨ́ sɨŋwɨ́ e nɨwɨnɨro re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Omɨ aga dɨŋɨ́ sɨxɨ́ uyiŋo eŋagɨ nánɨ rɨ́a eaarɨnɨ?” rarɨ́ná
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
37 wí re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Ámá royɨ́ sɨŋwɨ́ supárɨŋomɨ sɨŋwɨ́ mɨwoxoapa eŋɨ́ranɨ? Rasaraso sɨnɨ sɨŋɨ́ eŋɨ́mɨ nɨbɨrɨ sɨŋwɨrɨyɨ́, pɨyɨ́ mepa oenɨrɨ sɨŋɨ́ imɨxɨmɨnɨrɨ mepa epaxɨ́rɨ́anɨ?” rɨgɨ́awixɨnɨ.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
38 Jisaso ámɨ wá bɨ nɨwunɨrɨ́ná oyá xwárɨpá —Awá sɨ́ŋá óɨ́yi eŋagɨ nánɨ sɨ́ŋá wo pɨ́roárɨnɨŋɨ́wárɨnɨ. Awá tɨ́ŋɨ́ e nɨrémorɨ
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
39 re rɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́ŋá ro rɨwómópoyɨ.” uráná peŋomɨ xexɨrɨ́meáí Mataí re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámɨnáoxɨnɨ, nene omɨ tɨŋwaé dánɨ sɨ́á wɨyaú wɨyaú rɨxa órɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ rɨxa pɨyaŋɨ́ neaeanɨŋoɨ.” urɨ́agɨ
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
40 Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ re mɨrɨrɨpa réanigɨnɨ, ‘Jíxɨ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́rorɨ́náyɨ́, eŋɨ́ eánɨŋɨ́ Gorɨxoyápɨ sɨŋwɨ́ wɨnɨrɨ́ɨnɨ.’ mɨrɨrɨpa réanigɨnɨ?” urɨ́agɨ
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
41 wa sɨ́ŋá emɨ rɨwómóáná Jisaso aŋɨ́namɨ sɨŋwɨ́ nanánɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Ápoxɨnɨ, Rasaraso nánɨ rɨxɨŋɨ́ wurɨyíápɨ arɨ́á níagɨ nánɨ yayɨ́ siarɨŋɨnɨ.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
42 Nionɨ rɨxɨŋɨ́ rɨránáyɨ́, joxɨ íníná arɨ́á niarɨŋagɨ nánɨ nionɨ nɨjɨ́á aiwɨ oxɨ́ apɨxɨ́ re rogɨ́á tɨ́ dɨŋɨ́ nɨnɨkwɨ́roro ‘Gorɨxo urowárénapɨŋorɨ́anɨ?’ oniaiwípoyɨnɨrɨ rɨrarɨŋɨnɨ.” nɨrɨmáná re eŋɨnigɨnɨ.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
43 Eŋɨ́ tɨ́nɨ nɨrɨrɨ rɨ́aiwá re rɨŋɨnigɨnɨ, “Rasarase, ɨ́wiapeɨ.” ráná
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
44 re eŋɨnigɨnɨ. Peŋo ɨ́wiapɨŋɨnigɨnɨ. Peŋo ɨ́wiapáná írɨkwɨ́ wí wéyo tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ xopɨxopɨ́ rónɨrɨ rapɨrapɨ́ wú tɨ́nɨ mɨŋɨ́yo xopɨxopɨ́ rónɨrɨ eŋagɨ nánɨ Jisaso re urɨŋɨnigɨnɨ, “Xopɨxopɨ́ rónɨŋɨ́yɨ́ íkwɨ́kweámɨ́ nɨwiro wárɨ́poyɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
45 Judayɨ́ obaxɨ́ wí Mariaí tɨ́ŋɨ́ e nánɨ bɨ́áyɨ́ Jisaso e éagɨ nɨwɨnɨro omɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róagɨ́a aiwɨ
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
46 wí Parisiowa tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nuro Jisaso éɨ́pɨ nánɨ áwaŋɨ́ urɨ́agɨ́a nánɨ
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
47 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Parisiowa tɨ́nɨ Jisaso nánɨ xwɨyɨ́á imɨxanɨro nánɨ Judayɨ́ mebáowamɨ awí neaárɨro re nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ, “Ámá oyɨ́ emɨmɨ́ ayá wí yarɨŋagɨ nánɨ arɨre yanɨ́wárɨnɨ?” nɨra nurɨ́ná
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
48 re rɨnɨgɨ́awixɨnɨ, “None o xegɨ́ yarɨŋɨ́pɨ xe anɨŋɨ́ néra ounɨrɨ sɨŋwɨ́ nɨwɨnárɨrɨ́náyɨ́, ámá nɨ́nɨ omɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro neróná Romɨ dáŋɨ́yo —Ámá Romɨyɨ́ rɨnɨgɨ́áyɨ́ Judayɨ́ sɨmaŋwɨ́yónɨŋɨ́ ínɨmɨ wurɨ́nɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. ‘Ámá ayo mɨxɨ́ oxɨ́dowáraneyɨ.’ rarɨ́ná ayɨ́ nɨbɨro negɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwá pɨpɨnamɨ́ ero negɨ́ ámáyo enɨ xwɨrɨ́á ikɨxero epɨ́rɨxɨnɨrɨ nánɨ arɨ yanɨ́wárɨ́anɨ?” rɨnarɨ́ná
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
49 wigɨ́yɨ́ wo, Kaiapasoyɨ rɨnɨŋo —O xwiogwɨ́ omɨ dánɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwamɨ seáyɨ e wimónɨŋorɨnɨ. O nɨwiápɨ́nɨmearɨ mɨxɨ́ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Soyɨ́né aga nɨjɨ́á bɨ mimónɨgɨ́oyɨ́nérɨnɨ.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
50 Rɨpɨ nánɨ enɨ dɨŋɨ́ neŋwɨpero mɨmoarɨŋoɨ, ‘Negɨ́ ámá nɨ́nɨ pepɨ́rɨxɨnɨrɨ ayɨ́ rɨ́nɨŋɨ́ meaanɨrɨ éɨ́ápɨ nánɨ ámá ná wonɨ rɨ́nɨŋɨ́ apɨ nɨmearɨ nɨperɨ́náyɨ́, negɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ naŋɨ́rɨnɨ.’ mɨmoarɨŋoɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
51 O rɨŋɨ́pɨ xegɨ́ dɨŋɨ́yo dánɨ mɨrɨŋɨnigɨnɨ. O xwiogwɨ́ omɨ dánɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áwamɨ seáyɨ e wimónɨŋo eŋagɨ nánɨ wɨ́á nɨrókiamorɨ rénɨŋɨ́ rɨŋɨnigɨnɨ, “Jisaso negɨ́ Judayo arɨrá nɨwirɨ́ná upeinɨŋoɨ.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
52 Negɨ́ Judayɨ́ nánɨnɨ marɨ́áɨ, Gorɨxoyá niaíwɨ́ imónɨgɨ́á amɨ gɨmɨ ŋweagɨ́áyɨ́ enɨ ámá axɨ́yɨ́nɨŋɨ́ imónɨpɨ́rɨ́a nánɨ upeinɨŋoɨ.” énɨŋɨ́ rɨ́agɨ nánɨ
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
53 sɨ́á ayimɨ dánɨ xɨ́omɨ pɨkianɨro nánɨ mekaxɨ́ nɨra ugɨ́awixɨnɨ.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
54 Jisaso xɨ́omɨ pɨkianɨro mekaxɨ́ nɨra warɨŋagɨ́a nánɨ Judayɨ́ tɨ́ŋɨ́ e ámɨ sɨŋánɨŋe memepa nerɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurɨ aŋɨ́ onɨmiá bɨ Ipɨremɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ xegɨ́ wiepɨsarɨŋowa tɨ́nɨ nawínɨ ŋweaŋáná
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
55 sɨ́á Aŋɨ́najo Neamúroagoɨ rɨnɨŋɨ́yi aŋwɨ e imónɨŋagɨ nánɨ ámá obaxɨ́ sɨ́á ayi sɨnɨ mimónɨpa eŋáná Judayɨ́ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa Gorɨxo oneamímɨnɨrɨ igɨ́á eánanɨro nánɨ wigɨ́ omɨŋɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Jerusaremɨyo nánɨ nuro
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
56 e dánɨ Jisaso nánɨ pɨ́á nemero aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwáyá ákɨŋáyo ínɨrɨwámɨnɨ éɨ́ nɨromeróná re nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ, “ ‘O aiwá rɨpɨ nánɨ wí mɨbɨpa epaxɨ́rɨnɨ.’ rɨseaimónarɨnɨ?” nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
57 Apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́á xwéowa tɨ́nɨ Parisiowa tɨ́nɨ Jisasomɨ ɨ́á oxɨraneyɨnɨróná re rɨnárɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ “Jisaso ge ge ŋweaŋagɨ ámá go go nɨwɨnɨrɨ́ná nɨbɨro áwaŋɨ́ nearɨ́ɨ́rɨxɨnɨ.” rɨnárɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ e nɨrɨga ugɨ́awixɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.