Atos 21
Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
1 E nemone awamɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ ámɨ sɨpɨxɨ́yo nuranéná nɨyakía mú irɨ́niɨ́ pɨrɨŋwɨ́ yoɨ́ Kosɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane sá weŋwáone nurane pɨrɨŋwɨ́ Rosɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémorane e dánɨ nurane aŋɨ́ yoɨ́ Pataraɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ niwiékɨ́nɨmearane
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
2 e nayoarane sɨpɨxɨ́ ámɨ wo Pinisia pɨropenɨsɨ́yo nánɨ umɨnɨrɨ yarɨŋagɨ nɨwɨnɨrane omɨ nɨpɨxemoánɨrane nɨŋweámáná nɨmeámɨ nurane nurane
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
3 pɨrɨŋwɨ́ yoɨ́ Saipɨrasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pɨ wé onamɨŋúmɨnɨ eŋáná nɨmúrorane nurane nurane xwɨyɨ́á re rɨnárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ, “Aŋɨ́ yoɨ́ Taiayɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ sɨpɨxɨ́ royá saŋɨ́ e tɨ́wanɨgɨnɨ.” rɨnárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ none Siria pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ apimɨ niwiékɨ́nɨmeámáná
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
4 e nayoarane ámá Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ nánɨ pɨ́á nemerane ayɨ́ tɨ́nɨ sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú ŋweaŋáná ayɨ́ kwíyɨ́ Gorɨxoyáyo dánɨ Poromɨ re urayigɨ́awixɨnɨ, “Joxɨ Jerusaremɨyo nánɨ wí nurɨ xwɨrɨŋwɨ́ mosaxɨpanɨ.” nurayiro
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
5 sɨ́á none ayɨ́ tɨ́nɨ ŋweaanɨ imónɨŋɨ́yɨ́ nɨ́nɨ rɨxa óráná aŋɨ́ apimɨ pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane ayɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ apɨxɨ́ tɨ́nɨ wigɨ́ niaíwɨ́ tɨ́nɨ nɨneameámɨ nuro rawɨrawá imaŋɨ́ e dánɨ xómɨŋɨ́ nɨyɨkwirane Gorɨxomɨ xwɨyɨ́á rɨrɨmɨ́ nɨwimáná yayɨ́ ninowárɨmɨ
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
6 none sɨpɨxomɨ pɨxemoánáná ayɨ́ wigɨ́ aŋɨ́ e nánɨ ugɨ́awixɨnɨ.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
7 E nemone Taia pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nurane aŋɨ́ yoɨ́ Toremesɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ nɨrémómáná nayoarane ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyo yayɨ́ nɨwirane ayɨ́ tɨ́nɨ sɨ́á ayi sá weŋwáone
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
8 — ausente —
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
9 — ausente —
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
10 Oyá aŋɨ́yo nɨpáwirane o tɨ́nɨ sɨ́á wí ŋweaŋáná wɨ́á rókiamoarɨŋɨ́ wo —Xegɨ́ yoɨ́ Agabasorɨnɨ. O Judia pɨropenɨsɨ́yo pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ nɨweapɨrɨ
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
11 none nɨneaímearɨ orɨŋá ikaxɨ́ nɨnearɨrɨ re eŋɨnigɨnɨ. Poroyá arerɨxɨ́ nurápɨrɨ xegɨ́ wéyo tɨ́nɨ sɨkwɨ́yo tɨ́nɨ nɨjárɨnɨrɨ re rɨŋɨnigɨnɨ, “Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ rɨŋɨ́pɨ rɨpɨrɨnɨ, ‘Arerɨxɨ́ rɨrí xiáwomɨ Judayɨ́ Jerusaremɨ dánɨ axɨ́pɨ re gwɨ́ nuyiro émáyo mɨnɨ wipɨ́rɨ́árɨnɨ.’ Kwíyɨ́ Gorɨxoyápɨ rɨŋɨ́pɨ apɨrɨnɨ.” nearɨ́agɨ
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
12 none arɨ́á e nɨwiranéná none tɨ́nɨ ámá e ŋweáyɨ́ tɨ́nɨ Poromɨ waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ re urayiŋwanigɨnɨ, “Joxɨ Jerusaremɨ nánɨ mɨyipanɨ.” urɨ́agwɨ aí
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
13 Poro re nearɨŋɨnigɨnɨ, “Seyɨ́né pí nánɨ ŋwɨ́nɨ ŋwɨ́nɨ nearo íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí nipaxɨ́ nikárarɨŋoɨ? Awa nionɨ gwɨ́ nɨjáránáyɨ́, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ nánɨnɨ e nánɨ mɨwarɨŋɨnɨ. Ámɨná Jisasomɨ xɨ́darɨŋagɨ nánɨ nɨpɨkíánáyɨ́, ‘Ayɨ́ ananɨrɨnɨ.’ nɨyaiwirɨ nánɨ enɨ warɨŋɨnɨ.” nearɨ́agɨ
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
14 none omɨ urakipaxɨ́ mimónɨ́agɨ nɨwɨnɨrane omɨ xwɨyɨ́á ámɨ bɨ murɨ́ re rɨnɨŋwanigɨnɨ, “Ámɨnáo ‘Omɨ wímeáwɨnɨgɨnɨ.’ yaiwiarɨŋɨ́pɨ xe wímeáwɨnɨgɨnɨ.” rɨnɨŋwanigɨnɨ.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
15 E nemone sɨ́á ayɨ́ rɨxa neamúróáná none yúrárɨ́ nemáná rawɨrawá pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ Jerusaremɨyo nánɨ nɨyirane
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
16 Sisaria dánɨ ámá none pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ yarɨŋwaé dáŋɨ́ Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́áyɨ́ wa tɨ́nɨ nɨyirane awa none aŋɨ́ Nesonoyá —O Saipɨrasɨ pɨrɨŋwɨ́pimɨ dáŋɨ́ worɨnɨ. Eŋíná dánɨ Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́rorɨ xɨ́dagɨ́ worɨnɨ. “Oyá aŋɨ́yo sá owépoyɨ.” nɨyaiwiro nánɨ nɨneaipemeámɨ nɨneayiro e neawárɨgɨ́awixɨnɨ.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
17 E nemone rɨxa Jerusaremɨ nánɨ nɨyirane e rémóáná ámá Jisasomɨ dɨŋɨ́ nɨwɨkwɨ́roro nánɨ negɨ́ nɨrɨxɨ́meá imónɨgɨ́áyɨ́ yayɨ́ nɨneairo nɨneamímɨnɨ́agɨ́a
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
18 sá weŋwáone wɨ́ápɨ tɨ́nɨ Poro tɨ́nɨ none nɨwiápɨ́nɨmeámɨ Jemiso tɨ́ŋɨ́ e nánɨ nurane Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyo wipeŋweagɨ́áwa enɨ Jemiso tɨ́nɨ awí eánɨŋáná
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
19 Poro rɨxa yayɨ́ nɨwimáná xɨ́o émáyɨ́ tɨ́ŋɨ́mɨnɨ wáɨ́ nurɨmerɨ́ná Gorɨxo xɨ́oyá wéyo dánɨ wiemeŋɨ́ bɨ bɨ nánɨ repɨyɨ́ nɨwiéra úagɨ
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
20 awa arɨ́á nɨwiróná Gorɨxomɨ seáyɨ e numero re urɨgɨ́awixɨnɨ, “Gwɨ́áoxɨnɨ, negɨ́ Judayɨ́ sɨpí ayá xwé wí Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roŋagɨ́a joxɨ rɨxa nɨjɨ́á imónɨŋɨnɨ. Ayɨ́ nɨ́nɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eŋíná dánɨ nɨrɨnɨrɨ eánɨŋɨ́pimɨ xɨ́danɨro nánɨ sɨ́mɨ́ xeadɨ́pénarɨŋoɨ.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
21 Ayo ámá wí joxɨ nánɨ re urɨgɨ́awixɨnɨ, ‘Poro émáyɨ́yá aŋɨ́yo nemerɨ́ná negɨ́ Judayɨ́ émáyɨ́ tɨ́ámɨnɨ ŋweagɨ́áyo re uréwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ, “Ŋwɨ́ ikaxɨ́ negɨ́ arɨ́o Moseso nɨrɨrɨ eaŋɨ́pimɨ pɨ́nɨ wiárɨro sɨwɨ́ negɨ́ arɨ́owa érowiápɨ́nɨgɨ́ápimɨ mɨxɨ́dɨpa ero nero segɨ́ niaíwɨ́ iyɨ́ sɨ́mɨ́ sɨ́ó mɨwákwipa éɨ́rɨxɨnɨ.” Ámá ayo Poro e uréwapɨyarɨŋɨ́rɨnɨ.’
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
22 E urɨgɨ́á eŋagɨ nánɨ arɨ yanɨ́wɨnɨ? Negɨ́ Judayɨ́ Jisasomɨ xɨ́darɨgɨ́á aŋɨ́ rɨpimɨ tɨ́ámɨnɨ ŋweagɨ́áyɨ́ ananɨ joxɨ bɨ́ɨ́pɨ nánɨ rɨxa arɨ́á nɨwipɨ́rɨ́ eŋagɨ nánɨ
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
23 xwɨyɨ́á none rɨranɨ́ rɨpɨ axɨ́pɨ éɨrɨxɨnɨ. Negɨ́ ámá ŋwɨ́á ŋweagɨ́á waú waú ŋweaŋoɨ.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
24 Joxɨ awa tɨ́nɨ nɨkumɨxɨnɨro nene xwɨraimɨmɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨnɨ́a nánɨ yarɨŋwápɨ awa tɨ́nɨ nawínɨ nero ámɨ naŋɨ́ imónɨ́ɨrɨxɨnɨ. E nerɨ́ná waú waú awa wigɨ́ dɨ́á nɨrónɨro xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨro naŋwɨ́ Gorɨxo nánɨ rɨdɨyowá wiiro epɨ́rɨ́a nánɨ bɨ́ wiíɨrɨxɨnɨ. Joxɨ none rɨrarɨŋwápɨ axɨ́pɨ e nerɨ́ná ámá nɨ́nɨ re yaiwipɨ́ráoɨ, ‘Poro nánɨ neararɨgɨ́ápɨ mɨ́kɨ́ mayɨ́rɨnɨ. O enɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pimɨ nɨxɨ́dɨrɨ píránɨŋɨ́ yarɨŋorɨnɨ.’ yaiwipɨ́ráoɨ.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
25 E nɨsearɨrane aí eŋíná xwɨyɨ́á nimɨxɨranéná ‘Émá Jisasomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́ nɨpɨnɨ xɨ́dɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ uranɨréwɨnɨ?’ nɨrɨnɨranéná re rɨnárɨŋwanigɨnɨ, ‘Ŋwɨ́ ikaxɨ́ rɨpiaú rɨpiaú pɨ́nɨ wiárɨpaxɨ́ mimónɨnɨ.’ nɨrɨnɨrane payɨ́ re nearɨ wárɨŋwanigɨnɨ, ‘Naŋwɨ́ ámá wí mimónɨ́ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́ nánɨ rɨdɨyowá éɨ́ápɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Rakiwɨ́ enɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Naŋwɨ́ siŋwɨ́yo gwɨ́ xɨráná ragɨ́ sɨnɨ eŋagɨ nánɨ mɨnɨpa éɨ́rɨxɨnɨ. Apɨxɨ́ nɨmearóná sewɨnɨ mɨmeánɨpa éɨ́rɨxɨnɨ.’ Apiaú apiaú nánɨ nearɨ wiowárɨŋwanigɨnɨ.” urɨ́agɨ́a
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
26 Poro sá weŋo wɨ́ápɨ tɨ́nɨ ámá ŋwɨ́á ŋweagɨ́á waú waú awamɨ nɨwirɨmeámɨ nurɨ xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨ́wɨnɨgɨnɨrɨ yarɨgɨ́ápa xɨ́o tɨ́nɨ nawínɨ wigɨ́ yarɨgɨ́ápa nemáná o aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ nɨpáwirɨ apaxɨ́pánɨŋɨ́ imónɨgɨ́áyo áwaŋɨ́ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Sɨ́á ámá awa xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨnɨ́a nánɨ yarɨgɨ́ápɨ nɨpɨnɨ néɨ́asáná Gorɨxo nánɨ xɨxegɨ́nɨ wonɨ wonɨ rɨdɨyowá wipɨ́rɨ́áyi sɨ́á ayimɨrɨnɨ.” urɨŋɨnigɨnɨ.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
27 E nemo sɨ́á wé wɨ́úmɨ dáŋɨ́ waú awa xwɨraimɨmɨ́ winarɨŋɨ́pɨ anɨpá imónɨnɨ́a nánɨ yarɨgɨ́ápɨ rɨxa yoparɨ́pɨ aŋwɨ e imónɨmɨnɨrɨ yarɨ́ná Esia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Judayɨ́ wí Poro aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ ŋweaŋagɨ nɨwɨnɨro re egɨ́awixɨnɨ. Ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyo sɨ́mírírɨ́ nɨwiemero omɨ ɨ́á nɨxero
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
28 rɨ́aiwá re rɨgɨ́awixɨnɨ, “Negɨ́ Isɨrerɨyɨ́né rɨxa sɨmɨŋɨ́ neaínɨ́poyɨ. Ámá re roŋɨ́ royɨ́ ámá xwɨ́á nɨmɨnɨ ŋweagɨ́áyo nuréwapɨyemerɨ ámá negɨ́ gwɨ́ axɨ́ imónɨŋwárí nánɨ uréwapɨyirɨ negɨ́ ŋwɨ́ ikaxɨ́ eánɨŋɨ́pɨ nánɨ uréwapɨyirɨ negɨ́ aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwá riwá nánɨ uréwapɨyirɨ nerɨ́ná apɨ nɨpɨnɨ nánɨ ‘Sɨpírɨnɨ.’ urarɨŋorɨnɨ. Sa apɨnɨnɨ marɨ́áɨ, ámá Gɨrikɨyɨ́ wí aŋɨ́ rɨdɨyowá yarɨŋwá riwámɨ nipemeámɨ nɨ́wiapɨrɨŋɨ́pimɨ dánɨ ŋwɨ́á imónɨŋɨ́ re rɨxa xórórɨ́ eŋɨ́rɨnɨ.” nɨrɨro
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
29 —Xámɨ ámá Esia pɨropenɨsɨ́yo dáŋɨ́ Tɨropimasoyɨ rɨnɨŋo Poro tɨ́nɨ aŋɨ́ apimɨ nawínɨ emearɨŋagɨ́i wɨnɨ́á eŋagɨ nánɨ xeŋwɨ́ re mogɨ́awixɨnɨ, “Poro omɨ rɨdɨyowá yarɨŋwáiwámɨ ínɨmɨ nipemeámɨ ɨ́wiapɨŋorɨnɨ.” xeŋwɨ́ nɨmoro nánɨ rɨ́aiwá eŋɨ́ tɨ́nɨ nɨrɨróná e nɨrɨro
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
30 ámá aŋɨ́ apimɨ ŋweagɨ́á nɨ́nɨ sɨmɨmiákwɨ́ e yarɨgɨ́ápɨ arɨ́á nɨwiro mɨ́rɨ́ nɨbɨmiro Poromɨ ɨ́á nɨxero rɨdɨyowá yarɨgɨ́iwámɨ dánɨ níropémɨ peyeááná apaxɨ́ mé ówaŋɨ́ nɨ́nɨ nɨyára ugɨ́awixɨnɨ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
31 E nemowa Poromɨ nɨpɨkianɨro nánɨ yarɨ́ná ámá wí porisowámɨ seáyɨ e imónɨŋomɨ xwɨyɨ́á re urémeagɨ́awixɨnɨ, “Jerusaremɨ ŋweáyɨ́ nɨ́nɨ sɨmɨmiákwɨ́ inarɨnɨ.” urémeáagɨ́a
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
32 o aŋaŋɨ́nɨ xegɨ́ porisɨ́ wamɨ tɨ́nɨ awamɨ seáyɨ e wimónɨgɨ́áwamɨ tɨ́nɨ nɨwirɨmeámɨ Poromɨ pɨkianɨro yarɨgɨ́e nánɨ wéáná ayɨ́ porisowa tɨ́nɨ wigɨ́ seáyɨ e wimónɨŋo tɨ́nɨ weaparɨŋagɨ́a nɨwɨnɨro ámɨ Poromɨ iwaŋɨ́ meá pɨ́nɨ wiárɨgɨ́awixɨnɨ.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
33 Pɨ́nɨ wiárɨ́agɨ́a porisowamɨ seáyɨ e wimónɨŋo aŋwɨ e nɨbɨrɨ Poromɨ ɨ́á nɨxerɨ xegɨ́ porisɨ́ wamɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Gwɨ́ senɨ́á wɨrɨ́kaú tɨ́nɨ yípoyɨ.” nurɨrɨ ayo yarɨŋɨ́ re wiarɨŋagɨnɨ, “Ámá ro gorɨnɨ? O pí éɨ́rɨnɨ?”
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
34 Yarɨŋɨ́ e wiarɨŋagɨ aiwɨ ámá e epɨ́royɨ́ egɨ́áyɨ́ xwamiánɨ́ nɨrɨro wí xegɨ́ bɨ nánɨ rɨro wí xegɨ́ bɨ nánɨ rɨro nero arikikɨ́ yarɨŋagɨ́a o arɨ́á kwíkwɨ́kwíkwɨ́ nɨwirɨ nánɨ o yarɨŋɨ́ wiarɨŋɨ́pɨ e dánɨ nɨjɨ́á píránɨŋɨ́ imónɨpaxɨ́ meŋagɨ nɨwɨnɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ, “Porisoneyá aŋiwámɨ nánɨ nɨmeámɨ úpoyɨ.” urɨ́agɨ
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
35 — ausente —
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
36 — ausente —
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
37 Porisowa rɨxa wigɨ́ aŋiwámɨ nɨmeáa páwianɨro yarɨ́ná awamɨ seáyɨ e wimónɨŋomɨ Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Nionɨ xwɨyɨ́á bɨ ananɨ rɨrɨmɨnɨréɨnɨ?” urɨ́agɨ o re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ai, joxɨ Gɨrikɨyɨ́ pɨ́né ananɨ rarɨŋɨnɨ.
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
38 Ayɨnánɨ re nimónarɨnɨ, ‘Joxɨ ámá Isipɨyɨ́ xámɨ re rɨŋo, “Émáyo mɨxɨ́ xɨ́dɨ́wanɨgɨnɨ.” nɨrɨrɨ ámá 4,000 gwɨ́ mónɨgɨ́á, Irɨkiarɨgɨ́áɨ rɨnɨŋowamɨ nɨwirɨmeámɨ ámá dɨŋɨ́ meaŋe nánɨ uŋo, ayɨ́ joxɨmanɨ.’ nimónarɨnɨ.” urɨ́agɨ
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
39 Poro re urɨŋɨnigɨnɨ, “Ámá joxɨ rarɨŋo, ayɨ́ nionɨmanɨ. Nionɨ aŋɨ́ onɨmiá yoɨ́ mɨrɨnɨŋɨ́ bimɨ dáŋonɨmanɨ. Sirisia pɨropenɨsɨ́yo aŋɨ́ Tasasɨyɨ rɨnɨŋɨ́pimɨ dáŋɨ́ Judayɨ́ wonɨrɨnɨ. Waunɨ́ rɨxɨŋɨ́ bɨ orɨrɨmɨnɨ. Ámá tɨ́yo xwɨyɨ́á ourɨnɨrɨ ananɨ sɨŋwɨ́ nanɨrɨréɨnɨ?” nurɨrɨ
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
40 o rɨxa ananɨ xe ourɨnɨrɨ sɨŋwɨ́ wɨnáná Poro sɨ́ŋá waíwɨ́yo e nɨrómáná ámá ayɨ́ xwɨyɨ́á mɨrɨpa oépoyɨnɨrɨ wé ówaŋɨ́ nuyirɨ rɨxa ŋɨŋiɨ́á imónáráná wigɨ́ Xibɨruyɨ́ pɨ́né tɨ́nɨ nurɨrɨ re urɨŋɨnigɨnɨ,
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.