1 Tessalonicenses 2
Almeida Revisada Imprensa Bíblica (AA) vs XGS
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
1 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, seyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. None seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nɨseaímearɨ́ná wáɨ́ yopa mɨseamearɨgɨnɨŋwanigɨnɨ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
2 Sɨnɨ seyɨ́né tɨ́ámɨnɨ mɨsearémeapa nerɨ aŋɨ́ Piripaiyo wáɨ́ emearɨ́ná apimɨ dáŋɨ́yɨ́ xeanɨŋɨ́ neaikárɨro rɨkɨkɨrɨ́ó neairo egɨ́ápɨ nánɨ seyɨ́né rɨxa nɨjɨ́árɨnɨ. E neaikárɨ́agɨ́a aiwɨ e pɨ́nɨ nɨwiárɨmɨ seyɨ́né tɨ́ámɨnɨ nɨbɨrɨ́ná ámá obaxɨ́ pɨ́rɨpɨ́rɨ́ neaianɨro yarɨŋagɨ́a aí Gorɨxo dɨŋɨ́ sɨxɨ́ neamímóɨ́pimɨ dánɨ masɨsɨ́á bɨ mɨneainɨ́ xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ xɨxenɨ nɨseara uŋwanigɨnɨ.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
3 Ámá xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ dɨŋɨ́ oɨkwɨ́rópoyɨnɨrɨ nurɨranéná nepa mimónɨŋɨ́pimɨ dánɨ wí urarɨŋwámanɨ. Nɨpɨkwɨnɨ mimónɨŋɨ́pɨ owikáraneyɨnɨrɨ wí urarɨŋwámanɨ. Yapɨ́ owíwapɨyaneyɨnɨrɨ urarɨŋwámanɨ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
4 E mepa nerane Gorɨxo “Porowa mɨmɨwiároarɨgɨ́áwarɨ́anɨ?” nɨyaiwirɨ xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ wáɨ́ uranɨ́wá nánɨ dɨŋɨ́ neaŋwɨrárɨŋɨ́ eŋagɨ nánɨ xɨ́o rɨ́ɨ́rɨxɨnɨrɨ wimónɨŋɨ́pɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ axɨ́pɨnɨ urarɨŋwárɨnɨ. Ámá wí nene nánɨ yayɨ́ owinɨ́poyɨnɨrɨ urarɨgɨ́ápa none axɨ́pɨ e wí murɨ́ Gorɨxo —Negɨ́ xwioxɨ́yo adadɨ́ neaiarɨŋo, ayɨ́ orɨnɨ. O none nánɨ yayɨ́ owinɨnɨrɨ negɨ́ rarɨŋwápɨ ámáyo urarɨŋwárɨnɨ.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
5 Seyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. None seyɨ́né tɨ́ŋɨ́ e nɨseaímearɨ́ná rɨxɨŋɨ́ remeanɨ́ wí mɨsearɨŋwanigɨnɨ. Rɨpɨ nánɨ enɨ Gorɨxo sopɨŋɨ́ neaopaxɨ́ imónɨnɨ. Ɨ́wɨ́ searápanɨrane nánɨ dɨŋɨ́ ínɨmɨ nɨkwɨ́rómáná nɨremeá xwɨyɨ́á bɨ mɨsearɨŋwanigɨnɨ.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
6 None Kiraisoyá wáɨ́ wurɨmeiarɨŋwáone imónɨŋagwɨ nánɨ ananɨ oneaiípoyɨnɨrɨ searɨpaxɨ́ imónɨŋagwɨ aí seyɨ́néranɨ, ámá wíranɨ, seáyɨ e oneamearɨ́poyɨnɨrɨ wí enɨ meŋwanigɨnɨ.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
7 None seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearanéná nɨpenɨmáná awayinɨ nɨseairane apɨxɨ́ sɨnɨ niaíwɨ́ pɨ́ó tɨ́ŋí xegɨ́ niaíwɨ́yo dɨŋɨ́ nɨŋwɨrárɨrɨ umearɨŋɨ́pa axɨ́pɨ e seaiŋwanigɨnɨ.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
8 None dɨŋɨ́ sɨxɨ́ nɨseayirane nánɨ “Xwɨyɨ́á yayɨ́ neainarɨŋɨ́ Gorɨxo tɨ́ámɨnɨ imónɨŋɨ́pɨ áwaŋɨ́ ouraneyɨ.” nɨneaimónɨrɨ́ná dɨŋɨ́ arɨ́á nikeamónɨmáná seyɨ́né nánɨ aga íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí neaiarɨŋagɨ nánɨ yoɨ́ mayɨ́ nimónɨmɨ seyɨ́né tɨ́ámɨnɨ emeŋwanigɨnɨ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
9 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, “Omɨŋɨ́ none seyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearanéná anɨŋɨ́ minɨ́ rɨ́á tɨ́ŋɨ́ eŋwápɨ nánɨ sɨnɨ dɨŋɨ́ seainarɨnɨ.” nimónarɨnɨ. Xwɨyɨ́á Gorɨxoyá yayɨ́ neainarɨŋɨ́pɨ wáɨ́ nɨsearɨranéná aiwá none nanɨ nánɨ anɨŋɨ́ seaikáranɨgɨnɨrɨ árɨ́wɨyiranɨ, ikwáwɨyiranɨ, rɨ́wɨ́ nɨrɨ́kwínɨmáná omɨŋɨ́ wé tɨ́nɨ íníná yagwárɨnɨ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
10 None Kiraisomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́roarɨgɨ́áyɨ́né tɨ́nɨ nɨŋwearanéná sɨyikwɨ́ mínɨŋɨ́pɨnɨ erane wé rónɨŋɨ́pɨnɨ erane xwɨyɨ́á mɨneaxekwɨ́mopaxɨ́ imónɨŋɨ́pɨ erane eŋwápɨ nánɨ seyɨ́né sopɨŋɨ́ neaopaxɨ́yɨ́nérɨnɨ. Gorɨxo enɨ sopɨŋɨ́ neaopaxɨ́ imónɨnɨ.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
11 None xanowa wigɨ́ niaíwɨ́yo píránɨŋɨ́ umearɨgɨ́ápánɨŋɨ́ axɨ́pɨ e seamearɨŋwápɨ nánɨ seyɨ́né nɨjɨ́árɨnɨ. Woxɨnɨ woxɨnɨ e nɨseameranéná wairɨrɨ́ seairane eŋɨ́ rɨrémɨxɨ́ seairane dɨŋɨ́ sɨxɨ́ seamímorane eŋwárɨnɨ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
12 Seyɨ́né ámá Gorɨxoyá —O ámá xɨ́oyá xwioxɨ́yo ŋweapɨ́rɨ́áyo seáyɨ e xɨ́o imónɨŋɨ́pɨ bɨ ouxɨ́meáwɨnɨgɨnɨrɨ wéyo ɨ́á seaumɨrarɨŋorɨnɨ. Oyá ámá píránɨŋɨ́ nɨxɨ́dɨróná epaxɨ́pɨ seyɨ́né apɨ tɨ́nɨ xɨxenɨ éɨ́rɨxɨnɨrɨ apɨ apɨ e seaiŋwanigɨnɨ.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
13 Rɨpɨ nánɨ enɨ íníná Gorɨxomɨ yayɨ́ wiarɨŋwárɨnɨ. None nɨbɨrane xwɨyɨ́á Gorɨxoyápɨ yaŋɨ́ seaiapáná seyɨ́né xɨxenɨ arɨ́á nɨneairóná xwɨyɨ́á ámáoneyá bɨ́nɨŋɨ́ arɨ́á mɨneainɨ́ xwɨyɨ́á nepaxɨŋɨ́ imónɨŋɨ́pɨ́nɨŋɨ́ arɨ́á neaigɨ́awixɨnɨ. Xwɨyɨ́á apɨ —Apɨ Kiraisomɨ dɨŋɨ́ wɨkwɨ́rogɨ́áyɨ́né dɨŋɨ́ seaimoarɨŋɨ́pɨrɨnɨ. Apɨ nepa xwɨyɨ́á oyápɨ eŋagɨ nánɨ arɨ́á e neaigɨ́awixɨnɨ.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
14 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, ámá Kiraisɨ Jisaso tɨ́nɨ ikárɨnɨgɨ́á, sɨyikɨ́ Gorɨxoyá Judia pɨropenɨsɨ́yo imónɨgɨ́áyo wímeaŋɨ́pa seyɨ́né enɨ rɨxa seaímeaŋɨnigɨnɨ. Wigɨ́ Judayɨ́ xeanɨŋɨ́ wikárɨgɨ́ápa seyɨ́né enɨ segɨ́ gwɨ́ axɨ́yɨ́ xeanɨŋɨ́ seaikárɨgɨ́awixɨnɨ.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
15 Gɨ́ Judayɨ́ wɨ́á rókiamoagɨ́áwamɨ nɨpɨkía nɨwagɨ́asáná Ámɨná Jisasomɨ pɨkiro none enɨ mɨxɨ́ neaxɨ́dowárɨro egɨ́áyɨ́rɨnɨ. Ayɨ́ ámá Gorɨxo yayɨ́ winarɨŋɨ́yɨ́ rimónɨŋoɨ? Aga oweoɨ. Ámá nɨyonɨ sɨ́mɨ́ tɨ́nɨ wiarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
16 None xwɨyɨ́á émáyɨ́ arɨ́á nɨwiro dɨŋɨ́ wɨkwɨ́róáná Gorɨxo yeáyɨ́ uyimɨxemeanɨ́ápɨ wáɨ́ murɨmepa oépoyɨnɨrɨ pɨ́rɨpɨ́rɨ́ neaianɨro yarɨgɨ́áyɨ́rɨnɨ. E nerɨŋɨ́pimɨ dánɨ wigɨ́ ɨ́wɨ́ pákɨ́kɨ́ néra úɨ́ápɨ rɨxa yurɨ́nowiarɨnɨ. Ayɨnánɨ Gorɨxo rɨxa wikɨ́ nɨwónɨrɨ ayo pɨrɨ́ umamoarɨnɨ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
17 Gɨ́ nɨrɨxɨ́meáyɨ́né, none ayɨ́ yapɨ wí mimónɨŋwɨnɨ. None segɨ́ tɨ́ŋɨ́ e dánɨ mɨxɨ́ neaxɨ́dowáráná negɨ́pɨ ámɨ wí e bɨ onɨmiápɨ nɨŋweámáná —Íná none sɨnɨ sɨ́mɨmaŋɨ́yo sɨŋwɨ́ mɨseanɨpa nerane aí dɨŋɨ́ arɨ́á wí mɨseaikeamoŋwanigɨnɨ. Ámɨ wí e negɨ́pɨ bɨ onɨmiápɨ nɨŋweámáná ámɨ seyɨ́né tɨ́nɨ oŋweaaneyɨnɨrɨ aga íkɨ́nɨŋɨ́ sɨpí nɨneairɨ e yanɨ nánɨ sɨ́mɨ́ xeadɨ́pénɨŋwanigɨnɨ.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
18 Awaú tɨ́nɨ Poronɨ tɨ́nɨ —Nionɨ ayɨ́ ná bɨnɨ marɨ́áɨ. None segɨ́ tɨ́ámɨnɨ “Obaneyɨ.” neaimónɨ́agɨ aí Seteno pɨ́rɨ́ nearakiŋɨnigɨnɨ.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
19 Ayɨ́ rɨpɨ nánɨ segɨ́ tɨ́ámɨnɨ “Obaneyɨ.” neaimónɨŋɨnigɨnɨ. Gorɨxo none yayɨ́ neaimonɨ́a nánɨ imónɨgɨ́áyɨ́, ayɨ́ seyɨ́né menɨranɨ? Dɨŋɨ́ niɨ́á neainɨnɨ́a nánɨ imónɨgɨ́áyɨ́, ayɨ́ seyɨ́né menɨranɨ? “Ná tiyɨ́ rɨmeáwɨnɨ?” yaiwianɨ́wá nánɨ imónɨgɨ́áyɨ́, ayɨ́ seyɨ́né menɨranɨ? Jisaso ámɨ báná oyá sɨŋwɨ́ anɨŋe dánɨ none igigɨ́ bɨ mé seyɨ́né wáɨ́ nɨsearɨranéná nánɨŋɨ́ eŋwápɨ nánɨ ranɨ́wárɨnɨ.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
20 None seáyɨ e nimónɨrane dɨŋɨ́ niɨ́á neainɨnɨ́ápɨ, ayɨ́ seyɨ́né eŋagɨ nánɨ rarɨŋɨnɨ.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.