1 मग येशुड आदी जागा इडश्या इंगा यहुदिया प्रांत दाटी यार्देन वंका आतुक फोया. मंदी समुदाय वगातळा आय्यी वान देगार वच्चीर इंगा वाड वान रितीलेका वारकी नेरप्या.
2 काही परूशी मंदी येशुन तीकुड वच्चीर. वार वान आडगीर, “मोगुड वडतीन इडवाला इदी बरोबर उंडाद येम?” इदी वार वानदी परिक्षा तीस्कुनदेंक आडगीर.
3 येशुड वारकी उत्तर इच्या,
4 वार आनीर, “मोशेड मनशीक सोडचिट्ठी राशी मना वडतीन इडशेद परवानगी इच्चीनाड.”
5 येशुड वारनी आन्या,
10 यप्पुड येशूळड इंगा शिष्यल इल्काडा उंडीर, शिष्यल इ विषय बद्दल वापस वान आडगीर.
11 वाड वान आन्या,
13 येशुड बिळ्ळामिंदा शेय फेट्टाला इंगा आशीर्वाद इयाला आंका मंदी बिळ्ळान वान तीकुड येकोचीर, पण शिष्यल वारनी बेद्रीचीर.
14 यप्पुड येशुड इदी सुश्या आप्पुड वाड कोफामला वारनी आन्या,
16 आप्पुड वाळ बिळ्ळन येतकेन देगार तीस्कुन्या. मना शेय वार मिंदा फेट्या इंगा वारकी आशीर्वाद इच्या.
17 येशुड प्रवासकी फोयेताप्पुड वगा मनशी वानतीकुड फारका वच्या इंगा वान मुंदार मोकाळलु टेकाशी आन्या, “हे उत्तम गुरु, अनंतकाळदी जीवन मिळामतदेंक नीन येम शेयदून?”
18 येशुड वान आन्या,
20 आ मनशी आन्या, “गुरु, नीन जवानी नुस इ आज्ञाल पाळास्तुनान.”
21 येशुड वान तीकुड सुश्या वाड वान मिंदा प्रीती शेश्या इंगा वान आन्या,
22 इदी माटा इनी आ मनशी शेंगेम उदास आय्या इंगा दुखी आय्यी येल्ली फोया येनटीक की वान देगार शेंगेम संपती उंड्या.
23 येशुड आजुबाजूक सुश्या इंगा वाड वान शिष्यलनी आन्या,
24 वानी माटलु इनी शिष्यलकी नवल वाटाश्या, गान येशुड वारनी वापस आन्या,
26 वार इंगा जास्त आश्चर्य चकीत आय्यीर इंगा वगामेगारनी आनीर, “तर मग यवारदी तारण आय्येद शक्य उंडाद?”
27 वारतीकुड सुशी येशुड आन्या, “मनसुलाक इदी अशक्य उंडाद पण द्यावारकी लेद,
28 पेत्र वान आनेदेंक आंट्या, “सूड, मिम आंता इडशिनाम इंगा नियंका वच्चीनाम.”
29 येशुड आन्या,
32 येशुड इंगा शिष्यल यरुशलेम शहर दावाता फोयेताप्पुड येशुड वार मुंदारकी नडदु. वान शिष्यल विस्मित आय्यीर इंगा वानयंका वचेतोर आद्री फोईनीर. मग येशुड आ बारा शिष्यलनी वापस वगा तीकुड तीस्कुन्या इंगा वान बद्दल येम आय्यी इदी वारकी शेप्या.
35 आप्पुड याकोब इंगा योहान इर जब्दी कोडकुल वान देगार वच्चीर इंगा वान आनीर, “गुरु, मिम येम नीदेगार आडग्याम आदी नु आदी मा कस्रोम शेय इल्ला माद इच्छा उंडाद.”
36 येशुड वारनी आडग्या,
37 वार आनीर, “नी वैभवला मानुस वगान मंची शेय तीकुड इंगोगोन रोड्डा शेय तीकुड कुसनेद अधिकार माक इ.”
38 येशुड वारनी आन्या,
39 वार वान आनीर, “माक शक्य उंडाद.” मग येशुड वारनी आन्या,
41 फदी शिष्यल इदी विनंती इनीर आप्पुड वार याकोब इंगा योहान मिंदा शेंगेम कोफाम फडीर.
42 आप्पुड येशुड वारनी देगार कुतेश्या इंगा आन्या,
46 येशुड इंगा शिष्यल यरीहो शहरकी वच्चीर. मंदीसमुदाय संगा यरीहो इडशी फोयेताप्पुड तीमया कोडकु बार्तीमय इड वगा गुड्ड्योड भिकारी दावा बाजूक कुशींड्या.
47 यप्पुड वाड इन्या की, नासरथ येशुड फोयतुनाड आप्पुड वाड बेग्गे कीरली आनेदेंक आंट्या, “येशु, दावीद कोडका नामिंदा दया शेय.”
48 आप्पुड वाड तेप्पांग उंडाला आंका शेंगेम मंदी वान बेद्रीचीर. गान वाड इंगा बेग्गे कीरली आनदु, “येशु दावीद कोडका ना मिंदा दया शेय.”
49 मग येशुड थांबाश्या इंगा आन्या,आप्पुड वार आ गुड्डी मनशीन कुतेशी आनीर, “दम फट, येशुड नीनु कुतेस्तुनाड.”
50 आ गुड्डी मनशी वानदी झगा फेकेश्या, इंगा लगेच लेशी येशुन तीकुड वच्या.
51 येशुड वान आन्या,गुड्डी मनशी वान आन्या, “रब्बी, नाक वापस कमसाला.”
52 मग येशुड वान आन्या,लगेच वाड सुदेंक आंट्या इंगा दावाता वाड येशुन यंकाने नडदेंक आंट्या.