1 Әфраим Мени ялған гәплири билән көмүветиду;
2 Пәрвәрдигарниң Йәһуда биләнму бир дәваси бар;
3 У балиятқуда туруп акисини тапинидин тутувалған,
4 У бәрһәқ Пәриштә билән елишип, ғәлибә қилди;
5 — Йәни Пәрвәрдигар, самави қошунларниң Сәрдари болған Худа,
6 Шуңа сән, Худайиң арқилиқ, Униң йениға қайт;
7 Мана бу содигәр! Униң қолида алдамчилиқ таразиси бар;
8 Әфраим: «Мән дәрвәқә бейидим,
9 Бирақ Мисир зиминидин тартип Мән Пәрвәрдигар сениң Худайиң болғанмән,
10 «Мән пәйғәмбәрләргә сөз қилғанмән,
11 Гилеад қәбиһму? Улар бәрһәқ пәқәт яримаслардур!
12 (Яқуп Сурийәгә қечип кәтти,
13 Пәрвәрдигар йәнә пәйғәмбәр арқилиқ Исраилни Мисирдин чиқирип қутқузған,
14 Әфраим Худаниң қәһрини интайин қаттиқ қозғиған;