1 ငါရို့ ပြောဆိုနိန်ကြသည့် အဓိကအချက်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ အနန္တတန်ခိုးသျှင် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော် လက်ယာဖက်တွင် ထိုင်နိန်တော်မူသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း တစ်ပါးသည် ငါရို့၌ ဟိနိန်သည်ဟူသော အကြောင်းပင် ဖြစ်၏။
2 ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်သည်ကား လူလက်ဖြင့် မလုပ်၊ သခင်ဘုရား တည်ဆောက်တော်မူသော စစ်မှန်သော တဲတော်ဖြစ်သည့် သန့်ယှင်းရာ ဌာနတော်၌ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်လျက် ဟိတော်မူ၏။
3 ယဇ်ပုရောဟိတ်မည်သည်ကား ပူဇော်သကာများနှင့် ယဇ်ကောင်များကို ဘုရားသခင်အား ပူဇော်ဆက်ကပ်ရန် ခန့်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ငါရို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၌လည်း ထိုသို့ပူဇော်ခြင်းငှာ တစ်စုံတစ်ခု ဟိရမည် ဖြစ်၏။
4 ကိုယ်တော်သည် မြီကြီးထက်တွင် ဟိတော်မူမည်ဆိုလျှင် ယုဒလူမျိုးရို့နှင့်ဆိုင်သော ပညတ်တရားအရ ပူဇော်သကာများကို ပူဇော်ကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တိ ဟိနိန်ကြပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ပါး ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
5 မောသျှေသည် ဝတ်ပြုရန် တဲတော်ကို တည်ဆောက်မည်ပြုသောအခါ ဘုရားသခင်က “တောင်ပေါ်တွင် သင့်ကို ငါ ပြခသည့် ပုံစံအတိုင်း အရာရာကို သေချာစွာ လုပ်ဆောင်လော့” ဟု သူ့အား မိန့်မှာခသည့်အတိုင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်ရို့ လုပ်ဆောင်နိန်ကြသော အလုပ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ဟိသော အမှုအရာ၏ပုံရိပ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး မောသျှေ၏လုပ်ဆောင်မှုနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။
6 သို့ရာတွင် ယေသျှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူရို့ကြားမှာ ပျင်ဆင်ထားတော်မူသော ပဋိညာဉ်တရားသည် ကတိတော်၌ တည်သောကြောင့် သာ၍ ကောင်းမြတ် သည်ဖြစ်၍ အဂုအခါ ကိုယ်တော့်အား ယဇ်ပုရောဟိတ်တိထက် သာ၍ မြင့်မြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်တာဝန်ကို ပီးအပ်ထားတော်မူ၏။
7 အကြောင်းမူကား ပထမ ပဋိညာဉ်တရား၌ အပြစ်မဟိခလျှင် ဒုတိယ ပဋိညာဉ်တရား ဖြစ်တည်ရန် မလိုအပ်ပေ။
8 သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတိ၌ အပြစ်တွိ့တော်မူသည်ဖြစ်၍
9 ထိုပဋိညာဉ်တရားသည်ကား ငါသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ သူရို့ကို ခေါ်ဆောင်လာစဉ်က
10 နောင်ကာလတွင် ဣသရေလလူမျိုးတိနှင့် ငါပြုမည့် ပဋိညာဉ်တရားဟူမူကား၊
11 သူရို့သည် မိမိရို့၏အမျိုးသားချင်းကို သော်လည်းကောင်း၊
12 ငါသည် သူရို့၏ အပြစ်တိကို ခွင့်ရွှတ်လိမ့်မည်။
13 ပဋိညာဉ်တရားသစ်ဟူ၍ မိန့်တော်မူရာ၌ ဘုရားသခင်သည် ပထမ ပဋိညာဉ်တရားကို ဟောင်းနွမ်းစီတော်မူသည်ဖြစ်၍ ထိုဟောင်းနွမ်းလားသောအရာဟူသမျှသည် မကြာခင် ကွယ်ပျောက်လားလိမ့်မည်။